Change font size

Welcome
Τώρα που μας βρήκες θα ανακαλύψεις την Αλήθεια που μας κρύβουν επιμελώς
Tα θέματα πονάνε κάποιους που επιθυμούν να επιβάλουν την νέα τάξη και να συντηρούν τον κόσμο σε μια διαρκείς ύπνωση και ένα βαθύ σκοτάδι, προκειμένου να μην αντιδράσει στις προθέσεις τους και στο διεστραμμένο σχέδιό τους.

Πολλά συμβαίνουν γύρο μας, ακόμα και οι ποιο δύσπιστοι αντιλαμβάνονται οτι κάθε μέρα γίνονται αλλαγές και πολλές φορές ακατανόητες απο κοινούς ανθρώπους.

Κάτι δεν πάει καλά.

Κάποια θέματα θα σας προβληματίσουν, αν δεν έχετε προβληματιστεί ακόμα.

Κάποια τα έχετε απλώς ακούσει αλλά δεν δώσατε σημασία ή σας τα πέρασαν με μαεστρία ώστε να μην αντιδράσετε.

Εμείς προσπαθούμε να Εμβαθύνουμε στα θέματα αυτά.
Πιστεύουμε οτι μας αφορούν όλους και οτι δεν μας ρωτάνε όταν παίζουν με το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Η γνώση είναι προς όλους και όχι μόνο για τον εαυτό μας.

Τα συμπεράσματα τα αφήνουμε σε εσάς μιας και όλα τα συμπεράσματα είναι υποκειμενικά.

Επιθυμούμε να μας βοηθήσετε στην προσπάθεια να μεγαλώσουμε την θεματολογία μας και να συμβάλετε με τους προβληματισμούς σας, με την γνώση σας και τη γνώμη σας στην ελεύθερη έκφραση των ιδεών.

Γίνε μέλος στο φόρουμ και βοήθησε να διαδοθούν και οι δικές σου αλήθειες, γνώσεις και εμπειρίες!


Post a new topicPost a reply Page 1 of 8   [ 148 posts ]
Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 8  Next
Author Message
 Post subject: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 12:21 
Forum Legend
Forum Legend

Joined: 27 Sep 2010, 11:37
Posts: 1332
Has thanked: 0 time
Have thanks: 77 time
Εξετάζοντας την άποψη που έχουν οι άνθρωποι στην Ελλάδα σχετικά με το τι συμβαίνει όταν φτάσει η καλή στιγμή να αποδημήσουμε εις κύριον, διαπιστώνω πως υπάρχει μιά σχετική ασάφεια στη περιγραφή αυτού του γεγονότος.

Η συντριπτική πλειοψηφία (θα έλεγα μεγαλύτερη του 70%) πιστεύει πως μετά τον θάνατο, η ψυχή (ή αυτό που καθένας αντιλαμβάνεται σαν κάτι άυλο) φεύγει από το σώμα με κατεύθυνση κάπου στον ουρανό, όχι όμως πολύ πολύ ψηλά, (ούτε καν στο φεγγάρι), αλλά σε σχετική απόσταση που να του επιτρέπει να βλέπει και να παρακολουθεί τους οικείους του, τους φίλους του κλπ, κλπ.
Παραμένει δηλαδή σε τροχιά πάνω απο την περιοχή που ζούσε, και παρακολουθεί και μερικές φορές επικοινωνεί με τους οικείους του (όπως έχει αποδείξει .. ατράνταχτα στις εκπομπές του ο Κ. Χαρδαβέλας)
Κάποιοι πιστεύουν πως πάει και συναντά τους αγγέλους και μαζί παρακολουθούν
Κάποιοι άλλοι πιστεύουν πως η ψυχή περνά σε κάποιο άλλο επίπεδο, αρχικά κοντινό στην γή, και έπειτα από ενα ορισμένο διάστημα μεταπηδά σε ανώτερο επίπεδο και ενώνετε με μια συλλογική ψυχή ή υπερεγώ.
Υπάρχουν και κάποιοι που πιστεύουν πως η ψυχή τους επιστέφει στην γη και εισέρχεται σε άλλο σώμα ανθρώπου ή και ζώου.

Αν το 90% τουλάχιστον των Ελλήνων είναι χριστιανοί, ούτε το 10% απο αυτούς δεν δέχονται την άποψη του Ιησού για το τι συμβαίνει αμέσως μετά τον θάνατο.
Αυτό είναι παράξενο γιατί σε κάθε νεκρώσιμη ακολουθία διαβάζεται το ίδιο βαγγέλιο που δίνει μιά άποψη για το τι λέει και πίστευε ο Ιησούς για το τι συμβαίνει μετά το θάνατο.

Ο ίδιος ο Ιησούς πίστευε πως όταν πεθάνει ο άνθρωπος, θάβεται το σώμα του στη γή και ή ψυχή του πάει κάπου κάτω στον Άδη, και παραμείνει εκεί μέχρι την δευτέρα παρουσία.
Στην δεύτερη παρουσία του ο Ιησούς, αφού ξεμπερδέψει για πάντα με τον διάβολο, θα αναστήσει όλους τους ανθρώπους για να τους κρίνει, - κρίναι ζώντας και νεκρούς- που λέμε στο πιστεύω.
Και τους μεν καλούς θα τους αναστήσει σε ανάσταση ζωής, τους υπόλοιπους σε ανάσταση κρίσεως, όπως αναφέρεται στο βαγγέλιο που διαβάζεται στην νεκρώσιμη ακολουθία.

Κανένας δηλαδή σύμφωνα με τον Ιησού δεν έχει ακόμα κριθεί. ΟΛΟΙ όσοι έχουν πεθάνει παραμένουν κάτω στον Άδη. Που ακριβώς είναι ο Άδης δεν είναι ξεκάθαρο.
Πάντως είναι κάπου κάτω.
Εκεί βέβαια θα υπάρχει μεγάλος συνωστισμός από τόσες ψυχές, και μεγάλη και μακρόχρονη αγωνία για το τι θα γίνει για κάθε μία την ώρα της μεγάλης κρίσης.

Και το Ιησούς όταν πέθανε στον Άδη κατέβηκε για τρεις ημέρες, αλλά τον νίκησε και τον άφησε να γυρίσει πάλι στη γή για να αναληφθεί σε 40 ημέρες στους ουρανούς δίπλα στον πατέρα του.
Η συνέχεια αυτή είναι γνωστή.

Τι πρέπει τελικά να πιστεύουμε?


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 13:37 
Editor
Editor
User avatar

Joined: 12 Jul 2008, 23:01
Posts: 4147
Location: έρημος
Has thanked: 167 time
Have thanks: 599 time
Ολοι οι άνθρωποι μετα θάνατον περνάνε απο μερική κρίση και προγεύεται ο καθένας εν μέρη την κατάσταση που θα βρεθεί μετα την Δευτέρα Παρουσία μετα την κρίση Του Χριστού, στον παράδεισο και την κόλαση δεν είναι κανείς ακόμα. αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν οι Αγιοι Πατέρες.
Image

_________________
Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα.Ψαλ. 18,2
Image


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 14:12 
Forum Legend
Forum Legend

Joined: 27 Sep 2010, 11:37
Posts: 1332
Has thanked: 0 time
Have thanks: 77 time
raimon wrote:
Ολοι οι άνθρωποι μετα θάνατον περνάνε απο μερική κρίση και προγεύεται ο καθένας εν μέρη την κατάσταση που θα βρεθεί μετα την Δευτέρα Παρουσία μετα την κρίση Του Χριστού, στον παράδεισο και την κόλαση δεν είναι κανείς ακόμα. αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν οι Αγιοι Πατέρες.
Image



Δηλαδή δεν υπάρχει Άδης?
Αυτή η κατάσταση με τη 'βούλα' παράδεισος – με τη 'βούλα' κόλαση που υπάρχει?
Αυτός είναι ο Άδης, στον κάτω κόσμο δηλαδή είναι όλα αυτά?
Η πρόγευση μας δίνεται για να αποφασίσουμε που θέλουμε να πάμε?

Ο Ιησούς που μίλησε για το θέμα αυτό, δεν αναφέρει τίποτε από αυτά.
Δεν τα γνώριζε?


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 14:47 
Forum Legend
Forum Legend
User avatar

Joined: 10 Jun 2010, 18:58
Posts: 1054
Location: LeGEnDLanD
Has thanked: 104 time
Have thanks: 72 time
Mετα το τελος θα μαθουμε ολοι μην ανχωνεσε.

_________________
"Have you ever spoken a word of truth since you were born?"
L, Death Note


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 15:51 
Editor
Editor
User avatar

Joined: 12 Jul 2008, 23:01
Posts: 4147
Location: έρημος
Has thanked: 167 time
Have thanks: 599 time
Με την έννοια που το λες οχι δεν υπάρχει Άδης, με την ανασταση Του Χριστού ο Αδης καταργήθηκε, τι ψάλλεται στην εκκλησία το βράδυ της Αναστάσεως ; Μηδείς φοβείσθω θάνατον ηλευθέρωσε γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος και τούτο προλαβών Ησαϊας εβόησεν Ο Άδης, φησίν, επικράνθη, συναντήσας σοι κάτω. Επικράνθη και γαρ κατηργήθη Που σου θάνατε το κέντρον; Που σου Άδη το νίκος; Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς εν τω μνήματι" (Κατηχητικός Λογος Ιωάννου του Χρυσοστόμου) και
Άρατε πύλας, οι άρχοντες υμών, και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης, τις εστιν ούτος ο βασιλεύς της δόξης; Κυριος των Δυνάμεων, αυτός εστιν ο Βασιλεύς της δόξης.

Πριν από την Ανάσταση του Κυρίου όλες οι ψυχές των κεκοιμημένων ανθρώπων, ευρίσκοντο εις τον Άδη. Και των δικαίων και των αδίκων. Ακόμη και αυτών των Πατριαρχών και μεγάλων ανδρών και Προφητών!
και αυτό εξ αιτίας του Προπατορικού αμαρτήματος του Αδάμ και της Εύας. και για το που θα παμε εξαρτάται απο εμας σε ετούτη την ζωη , μετα την έξοδο απο τούτο τον κόσμο δεν μπορείς να αποφασίσεις πού θα πας,

Και που μιλάει ο Χριστός για παράδεισο και κόλαση, σε πολλά σημεια μιλάει, να πουμε ενα-δυο,

Κατά Ματθαίον

7.15 Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς υμάς εν ενδύμασι προβάτων, έσωθεν δε εισιν λύκοι άρπαγες. 16 από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς· μήτι συλλέγουσιν από ακανθών σταφυλήν ή από τριβόλων σύκα; 17 ούτω πάν δένδρον αγαθόν καρπούς καλούς ποιεί, το δε σαπρόν δένδρον καρπούς πονηρούς ποιεί· 18 ου δύναται δένδρον αγαθόν καρπούς πονηρούς ποιείν, ουδέ δένδρον σαπρόν καρπούς καλούς ποιείν. 19 πάν δένδρον μη ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πύρ βάλλεται.

8.11 λέγω δε υμίν ότι πολλοί από ανατολών και δυσμών ήξουσιν και ανακλιθήσονται μετά Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ εν τή βασιλεία των ουρανών, 12 οι δε υιοί της βασιλείας εκβληθήσονται εις το σκότος το εξώτερον· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων.

Και Χριστός υπόσχεται στον συσταυρωθέντα με Αυτόν μετανοήσαντα ληστή, τον παράδεισο. Του είπε: «Αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ εμού έση εν τω παραδείσω».

῾Η ἡμέρα τῆς μελλούσης κρίσεως

31 ῞Οταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, 32 καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων,
33 καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. 34 τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 35 ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, 36 γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. 37 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38 πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39 πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. 41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42 ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Image

_________________
Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα.Ψαλ. 18,2
Image


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 17:37 
Forum Legend
Forum Legend

Joined: 27 Sep 2010, 11:37
Posts: 1332
Has thanked: 0 time
Have thanks: 77 time
l9895 wrote:
Mετα το τελος θα μαθουμε ολοι μην ανχωνεσε.



Τι? θα έχει και τέλος η πληροφορία?
Δεν είναι ατελώς?

Αμάν!! Δεν το πιστεύω!!!!
Έχουν λοιπόν εμπορευματοποιηθεί τα πάντα???


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 18:12 
Forum Legend
Forum Legend

Joined: 27 Sep 2010, 11:37
Posts: 1332
Has thanked: 0 time
Have thanks: 77 time
raimon wrote:
Με την έννοια που το λες οχι δεν υπάρχει Άδης, με την ανασταση Του Χριστού ο Αδης καταργήθηκε, τι ψάλλεται στην εκκλησία το βράδυ της Αναστάσεως ; Μηδείς φοβείσθω θάνατον ηλευθέρωσε γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος και τούτο προλαβών Ησαϊας εβόησεν Ο Άδης, φησίν, επικράνθη, συναντήσας σοι κάτω. Επικράνθη και γαρ κατηργήθη Που σου θάνατε το κέντρον; Που σου Άδη το νίκος; Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς εν τω μνήματι" (Κατηχητικός Λογος Ιωάννου του Χρυσοστόμου) και
Άρατε πύλας, οι άρχοντες υμών, και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης, τις εστιν ούτος ο βασιλεύς της δόξης; Κυριος των Δυνάμεων, αυτός εστιν ο Βασιλεύς της δόξης.

Πριν από την Ανάσταση του Κυρίου όλες οι ψυχές των κεκοιμημένων ανθρώπων, ευρίσκοντο εις τον Άδη. Και των δικαίων και των αδίκων. Ακόμη και αυτών των Πατριαρχών και μεγάλων ανδρών και Προφητών!
και αυτό εξ αιτίας του Προπατορικού αμαρτήματος του Αδάμ και της Εύας. και για το που θα παμε εξαρτάται απο εμας σε ετούτη την ζωη , μετα την έξοδο απο τούτο τον κόσμο δεν μπορείς να αποφασίσεις πού θα πας,

Και που μιλάει ο Χριστός για παράδεισο και κόλαση, σε πολλά σημεια μιλάει, να πουμε ενα-δυο,

Κατά Ματθαίον

7.15 Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς υμάς εν ενδύμασι προβάτων, έσωθεν δε εισιν λύκοι άρπαγες. 16 από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς· μήτι συλλέγουσιν από ακανθών σταφυλήν ή από τριβόλων σύκα; 17 ούτω πάν δένδρον αγαθόν καρπούς καλούς ποιεί, το δε σαπρόν δένδρον καρπούς πονηρούς ποιεί· 18 ου δύναται δένδρον αγαθόν καρπούς πονηρούς ποιείν, ουδέ δένδρον σαπρόν καρπούς καλούς ποιείν. 19 πάν δένδρον μη ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πύρ βάλλεται.

8.11 λέγω δε υμίν ότι πολλοί από ανατολών και δυσμών ήξουσιν και ανακλιθήσονται μετά Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ εν τή βασιλεία των ουρανών, 12 οι δε υιοί της βασιλείας εκβληθήσονται εις το σκότος το εξώτερον· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων.

Και Χριστός υπόσχεται στον συσταυρωθέντα με Αυτόν μετανοήσαντα ληστή, τον παράδεισο. Του είπε: «Αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ εμού έση εν τω παραδείσω».

῾Η ἡμέρα τῆς μελλούσης κρίσεως

31 ῞Οταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, 32 καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων,
33 καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. 34 τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 35 ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, 36 γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. 37 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38 πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39 πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. 41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42 ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Image


Τι θα πει μετά θάνατον δεν μπορείς να αποφασίσεις που θα πας.
Τι νόημα έχει η 'πρόγευση΄ που λες?

Αυτό που λες για τον Άδη, ο ποιητής εννοεί οτι ο Ιησούς, μετά το θάνατό του κατέβηκε στον 'Αδη, πάλεψε μαζί του και τον νίκησε, νίκησε και τον θάνατο και αναστήθηκε. Αυτά όμως ισχύουν για τον Ιησού, όχι για τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να πεθαίνουνε και να κατεβαίνουν στον Άδη μέχρι την εσχάτη ώρα, δηλαδή την ώρα της μεγάλης κρίσεως.
Έτσι ακούω στο βαγγέλιο να λέει ο ίδιος ο Ιησούς, “θα σας αναστήσω την εσχάτη ώρα, και οι μέν καλοί θα αναστηθούν σε ανάσταση ζωής, οι δε κακοί σε ανάσταση κρίσεως”

Δεν έχω μπροστά μου το βαγγέλιο, αυτά θυμάμαι να λέει, τουλάχιστον αυτά εννοεί.
Εσύ τα γνωρίζεις αυτά, απ έξω και ανακατωτά, αν ερμηνεύω άλλο βαγγέλιο ή το ερμηνεύω λάθος, πες μου το σωστό να το δώ και εγώ.

Αυτά που λέει για την κόλαση και τον παράδεισο, δεξιά αριστερά, σκοτάδι φως, πρόβατα και γίδια, είναι περιγραφή για μετά την κρίση.
Αν το ερμηνεύσεις εσύ για πριν, είσαι αιρετικός, γιατί βάζεις τον Ιησού να αντιφάσκει, και να λέει αλλά στο ένα βαγγέλιο, και άλλα στο άλλο.

Δες με τον εαυτό σου, την μιά λες πως ο παράδεισος και η κόλαση δεν έχουν ανοίξει ακόμα, και μετά το αλλάζεις.

Αποφάσισε!!! Υπάρχει κόλαση και παράδεισος σε ενεργή λειτουργία ή έχουν κλείσει επ αόριστον.


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 19:21 
Master Poster
Master Poster
User avatar

Joined: 07 Sep 2009, 17:47
Posts: 226
Has thanked: 49 time
Have thanks: 58 time
Όπως λένε και στο χωρίο μου - εδώ η κόλαση, εδώ και ο παράδεισος!

_________________
Ξυπνήστε αυτούς που κοιμούνται και όχι αυτούς που ονειρεύονται...


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 19:39 
Forum Legend
Forum Legend

Joined: 27 Sep 2010, 11:37
Posts: 1332
Has thanked: 0 time
Have thanks: 77 time
adiavroxos wrote:
Όπως λένε και στο χωρίο μου - εδώ η κόλαση, εδώ και ο παράδεισος!


Αυτός είσαι Φίλε :mad: :mad: :mad:


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 19:53 
Forum Legend
Forum Legend
User avatar

Joined: 10 Jun 2010, 18:58
Posts: 1054
Location: LeGEnDLanD
Has thanked: 104 time
Have thanks: 72 time
Ναι δεν το ξερες για να αποκτησεις αυτη την πληροφορια πρεπει να πληρωσεις οσα εχεις. Οσο αν η κολαση και ο παραδεισος ειναι εδω αυτο ειναι θεμα προοπτικης αλλα μην ξεχναμε οτι πιστευουμε ευκολοτερα αυτο που μας βολευει.

_________________
"Have you ever spoken a word of truth since you were born?"
L, Death Note


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 20:14 
Forum Legend
Forum Legend

Joined: 27 Sep 2010, 11:37
Posts: 1332
Has thanked: 0 time
Have thanks: 77 time
l9895 wrote:
Ναι δεν το ξερες για να αποκτησεις αυτη την πληροφορια πρεπει να πληρωσεις οσα εχεις. Οσο αν η κολαση και ο παραδεισος ειναι εδω αυτο ειναι θεμα προοπτικης αλλα μην ξεχναμε οτι πιστευουμε ευκολοτερα αυτο που μας βολευει.


Δηλαδή αν δεν πληρώσω, μένω εδώ και δεν μαθαίνω ποτέ τι γίνεται μετά?
Α!!! αυτό με συμφέρει.
Δεν θέλω να μάθω.

Οταν λες προοπτική, εννοείς τρισδιάστατο εφέ σε επίπεδη επιφάνεια?
Βολεύει καλύτερα έτσι?
Πιθανόν να έχεις δίκαιο.
Ναι όσο το σκέφτομαι, έχεις δίκαιο.
Σωστός !!!!!!


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 05 Nov 2010, 23:04 
Editor
Editor
User avatar

Joined: 12 Jul 2008, 23:01
Posts: 4147
Location: έρημος
Has thanked: 167 time
Have thanks: 599 time
oflines wrote:
raimon wrote:
Με την έννοια που το λες οχι δεν υπάρχει Άδης, με την ανασταση Του Χριστού ο Αδης καταργήθηκε, τι ψάλλεται στην εκκλησία το βράδυ της Αναστάσεως ; Μηδείς φοβείσθω θάνατον ηλευθέρωσε γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος και τούτο προλαβών Ησαϊας εβόησεν Ο Άδης, φησίν, επικράνθη, συναντήσας σοι κάτω. Επικράνθη και γαρ κατηργήθη Που σου θάνατε το κέντρον; Που σου Άδη το νίκος; Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς εν τω μνήματι" (Κατηχητικός Λογος Ιωάννου του Χρυσοστόμου) και
Άρατε πύλας, οι άρχοντες υμών, και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης, τις εστιν ούτος ο βασιλεύς της δόξης; Κυριος των Δυνάμεων, αυτός εστιν ο Βασιλεύς της δόξης.

Πριν από την Ανάσταση του Κυρίου όλες οι ψυχές των κεκοιμημένων ανθρώπων, ευρίσκοντο εις τον Άδη. Και των δικαίων και των αδίκων. Ακόμη και αυτών των Πατριαρχών και μεγάλων ανδρών και Προφητών!
και αυτό εξ αιτίας του Προπατορικού αμαρτήματος του Αδάμ και της Εύας. και για το που θα παμε εξαρτάται απο εμας σε ετούτη την ζωη , μετα την έξοδο απο τούτο τον κόσμο δεν μπορείς να αποφασίσεις πού θα πας,

Και που μιλάει ο Χριστός για παράδεισο και κόλαση, σε πολλά σημεια μιλάει, να πουμε ενα-δυο,

Κατά Ματθαίον

7.15 Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς υμάς εν ενδύμασι προβάτων, έσωθεν δε εισιν λύκοι άρπαγες. 16 από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς· μήτι συλλέγουσιν από ακανθών σταφυλήν ή από τριβόλων σύκα; 17 ούτω πάν δένδρον αγαθόν καρπούς καλούς ποιεί, το δε σαπρόν δένδρον καρπούς πονηρούς ποιεί· 18 ου δύναται δένδρον αγαθόν καρπούς πονηρούς ποιείν, ουδέ δένδρον σαπρόν καρπούς καλούς ποιείν. 19 πάν δένδρον μη ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πύρ βάλλεται.

8.11 λέγω δε υμίν ότι πολλοί από ανατολών και δυσμών ήξουσιν και ανακλιθήσονται μετά Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ εν τή βασιλεία των ουρανών, 12 οι δε υιοί της βασιλείας εκβληθήσονται εις το σκότος το εξώτερον· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων.

Και Χριστός υπόσχεται στον συσταυρωθέντα με Αυτόν μετανοήσαντα ληστή, τον παράδεισο. Του είπε: «Αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ εμού έση εν τω παραδείσω».

῾Η ἡμέρα τῆς μελλούσης κρίσεως

31 ῞Οταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, 32 καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων,
33 καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. 34 τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 35 ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, 36 γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. 37 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38 πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39 πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. 41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42 ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Image


Τι θα πει μετά θάνατον δεν μπορείς να αποφασίσεις που θα πας.
Τι νόημα έχει η 'πρόγευση΄ που λες?

Αυτό που λες για τον Άδη, ο ποιητής εννοεί οτι ο Ιησούς, μετά το θάνατό του κατέβηκε στον 'Αδη, πάλεψε μαζί του και τον νίκησε, νίκησε και τον θάνατο και αναστήθηκε. Αυτά όμως ισχύουν για τον Ιησού, όχι για τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να πεθαίνουνε και να κατεβαίνουν στον Άδη μέχρι την εσχάτη ώρα, δηλαδή την ώρα της μεγάλης κρίσεως.
Έτσι ακούω στο βαγγέλιο να λέει ο ίδιος ο Ιησούς, “θα σας αναστήσω την εσχάτη ώρα, και οι μέν καλοί θα αναστηθούν σε ανάσταση ζωής, οι δε κακοί σε ανάσταση κρίσεως”

Δεν έχω μπροστά μου το βαγγέλιο, αυτά θυμάμαι να λέει, τουλάχιστον αυτά εννοεί.
Εσύ τα γνωρίζεις αυτά, απ έξω και ανακατωτά, αν ερμηνεύω άλλο βαγγέλιο ή το ερμηνεύω λάθος, πες μου το σωστό να το δώ και εγώ.

Αυτά που λέει για την κόλαση και τον παράδεισο, δεξιά αριστερά, σκοτάδι φως, πρόβατα και γίδια, είναι περιγραφή για μετά την κρίση.
Αν το ερμηνεύσεις εσύ για πριν, είσαι αιρετικός, γιατί βάζεις τον Ιησού να αντιφάσκει, και να λέει αλλά στο ένα βαγγέλιο, και άλλα στο άλλο.

Δες με τον εαυτό σου, την μιά λες πως ο παράδεισος και η κόλαση δεν έχουν ανοίξει ακόμα, και μετά το αλλάζεις.

Αποφάσισε!!! Υπάρχει κόλαση και παράδεισος σε ενεργή λειτουργία ή έχουν κλείσει επ αόριστον.


Image

Αλλά για σίγουρη απάντηση εδώ.

Spoiler:
Image

ImageImageImage

_________________
Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα.Ψαλ. 18,2
Image


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 06 Nov 2010, 01:08 
Forum Legend
Forum Legend

Joined: 27 Sep 2010, 11:37
Posts: 1332
Has thanked: 0 time
Have thanks: 77 time
Φίλε raimon στη φρασεολογία θα κολλήσουμε? Το νόημα μετράει.
Με τον τρόπο που τον Ευάγγελο Βενιζέλο τον λέμε και Βαγγέλη ετσι και το ευαγγελίζομαι στην γλώσσα των κοινών ανθρώπων μπορεί να αποδοθεί και σαν βαγγελίζομαι χωρίς να αλλάξει το νόημα της η λέξη.
Αυτά που λες είναι θεολογικά εφευρήματα και όχι ουσιαστικά.

Αν έχεις διαβάσει τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη (αγωνιστής του 21 – αγράμματος) θα καταλάβεις τι εννοώ. Και εγώ αγράμματος είμαι, και θέλω να μάθω να ξεστραβωθώ.

Τώρα επι της ουσίας δεν μου απάντησες – εννοώ την δική σου προσωπική άποψη, όπως τουλάχιστον εσύ την βιώνεις, και όχι τι λέει ο τάδε γέροντας, ή άγιος, ή όσιος κλπ κλπ.

Οι ερωτήσεις μου είναι συγκεκριμένες, και εσύ σαν γνώστης της θεοσοφίας, ενδεχομένως να μπορείς να με βοηθήσεις να τις καταλάβω και εγώ, και να με απαλλάξεις από το δυσβάσταχτο άγχος για του που θα πάμε μετά το θάνατο

Δεν πιστεύω να μου πεις πως δεν ξέρεις.
Θα ήταν ποιο εύκολο να μου πεις πως δεν το έχεις ποτέ σκεφτεί.
Αυτό είναι άλλου παπά βαγγέλιο.

Μην μου παραθέτεις link & video.
Δεν τα ανοίγω ποτέ – όχι ειδικά τα δικά σου, αλλά κανενός

Δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ με τέτοια καλούδια.


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 06 Nov 2010, 02:32 
Editor
Editor
User avatar

Joined: 12 Jul 2008, 23:01
Posts: 4147
Location: έρημος
Has thanked: 167 time
Have thanks: 599 time
Τον θάνατο φίλε oflines τον σκέφτομαι καθε μερα και πρέπει να έχουμε μνήμη θανάτου. Μου λες λοιπόν
Quote:
<<που θα πάμε μετά το θάνατο Δεν πιστεύω να μου πεις πως δεν ξέρεις.>>
προσωπική άποψη δεν εχω γιατι δεν εχω παει ακόμα, γιαυτό και οι απαντήσεις που σου έδωσα ειναι αυτά που λενε οι Αγιοι μας, γι'αυτό και δεν εχω τίποτα άλλο να σου πω, θα σου πω όμως κάτι τελευταίο που αν το εφαρμόσεις θα ησυχάσεις και θα ηρεμήσει το πνευμα σου. Λοιπόν εγω πιστεύω στον Ιησού Χριστό και την Δευτέρα Παρουσία Του, στην κρίση που θα κάνει, και πως θα πάει ο καθένας εκει που πρέπει, εσύ από τη μεριά σου δεν πιστεύεις σε αυτά τα πράγματα οτι θα γίνουν ετσι. Λοιπόν ας πούμε τώρα προς στιγμήν δυο σενάρια, πρώτον αν εσυ έχεις δίκιο και δεν υπάρχει τίποτα, εγω τι εχω να χάσω; τίποτα, εκει που θα πας εσυ, εκεί θα πάω και εγω, αν όμως εχω δίκιο εγώ; τι γίνεται τότε με την περίπτωση σου, που θα πας εσυ? το εχεις σκεφτεί αυτό; το έχεις φιλοσοφίσει (φιλοσοφία και οχι θεοσοφία) αυτά είχα να σου πω φίλε oflines τώρα αν βρείς κάποιον που πήγε και γύρισε ρώτησε των κάτι θα έχει να σου πει περισσότερο.
Καλή σου νύχτα τώρα, πάω να ΖΖΖΖΖ!!!!!!Image
Image

_________________
Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα.Ψαλ. 18,2
Image


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 06 Nov 2010, 03:40 
Moderator
Moderator
User avatar

Joined: 28 Apr 2008, 12:20
Posts: 1491
Has thanked: 302 time
Have thanks: 167 time
Αν σημερα ειδατε Λιακο tv στο Λιακο.gr ειδατε αναφορες σε συββιλικες προφητιες και κειμενα, πολυ προ Χριστου, που αποκαλυπτουν το ολο προβλημα που προκυπτει απο την αποκρυψη αυτων των προφητειων και το μπερδεμα που προεκυψε και λεει ο καθενας οτι ναναι και πιστευει οτι ναναι σε αυτα τα θεματα.
Δεν θα μπω σε λεπτομεριες επειδη βαριεμε και θα βαρεθειτε κ εσεις, παρα μονο θα προτινω να διαβασετε τα παντα για τις συββιλες και τις προφητιες τους, να διαβασετε τα βιβλια του Παναγιωτη Τουλατου γιατι ειναι χρησιμα και εχουν απειρο ενδιαφερον και να βλεπετε τακτικα Λιακοεκπομπες.
Δεν θα ηθελα να ακουσω διαφορα κατα του Τουλατου και του Λιακοπουλου σε σχεση με τα διαφορα που ακουγοντε και λεγοντε, γιατι ειναι ανουσια.
Τοσες κουλαμαρες απο ασχετους εχετε διαβασει οι περισοτεροι απο τοτε που γενηθηκατε και αλλες τοσες προπαγανδες που δεν ξερατε μεχρι τοτε οτι ειναι και που ακομα δεν ξερετε.
Διαβαστε αυτα που σας προτινω αν θελετε να ξερετε τι παιζει και αμα δεν σας κανουν αποριψτε τα. :cool:
vestromas has been thanked by:


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 06 Nov 2010, 11:42 
Forum Legend
Forum Legend

Joined: 27 Sep 2010, 11:37
Posts: 1332
Has thanked: 0 time
Have thanks: 77 time
raimon wrote:
Τον θάνατο φίλε oflines τον σκέφτομαι καθε μερα και πρέπει να έχουμε μνήμη θανάτου. Μου λες λοιπόν
Quote:
<<που θα πάμε μετά το θάνατο Δεν πιστεύω να μου πεις πως δεν ξέρεις.>>
προσωπική άποψη δεν εχω γιατι δεν εχω παει ακόμα, γιαυτό και οι απαντήσεις που σου έδωσα ειναι αυτά που λενε οι Αγιοι μας, γι'αυτό και δεν εχω τίποτα άλλο να σου πω, θα σου πω όμως κάτι τελευταίο που αν το εφαρμόσεις θα ησυχάσεις και θα ηρεμήσει το πνευμα σου. Λοιπόν εγω πιστεύω στον Ιησού Χριστό και την Δευτέρα Παρουσία Του, στην κρίση που θα κάνει, και πως θα πάει ο καθένας εκει που πρέπει, εσύ από τη μεριά σου δεν πιστεύεις σε αυτά τα πράγματα οτι θα γίνουν ετσι. Λοιπόν ας πούμε τώρα προς στιγμήν δυο σενάρια, πρώτον αν εσυ έχεις δίκιο και δεν υπάρχει τίποτα, εγω τι εχω να χάσω; τίποτα, εκει που θα πας εσυ, εκεί θα πάω και εγω, αν όμως εχω δίκιο εγώ; τι γίνεται τότε με την περίπτωση σου, που θα πας εσυ? το εχεις σκεφτεί αυτό; το έχεις φιλοσοφίσει (φιλοσοφία και οχι θεοσοφία) αυτά είχα να σου πω φίλε oflines τώρα αν βρείς κάποιον που πήγε και γύρισε ρώτησε των κάτι θα έχει να σου πει περισσότερο.
Καλή σου νύχτα τώρα, πάω να ΖΖΖΖΖ!!!!!!Image
Image

Ρε φίλε raimon ρωτάμε για να μάθουμε απόψεις και όχι εμπειρίες.

Από όσα διαδίδονται – αν είναι αληθινά ή όχι ελέγχεται – ο μόνος που πήγε Άδη με εισιτήριο μετ΄ επιστροφής, ήταν ο Ιησούς. Σωστά?
Οί άλλοι άγιοι που κάθεσαι και μου λες, δεν πήγανε, άρα δεν ξέρουνε και η μαρτυρία τους είναι άχρηστη και παραπλανητική. Μην την υπολογίζεις.

Ο Ιησούς λοιπόν πίστευε πως μετά το θάνατο τους, όλοι οι άνθρωποι, φυτεύονται στο χώμα.
Μπορεί κάποιοι σε ευάερο και ευήλιο μέρος, άλλοι σε ποτιστικό, άλλοι σε χώμα ελαφρύ, και πάει λέγοντας, χωρίς να έχει και τόσο μεγάλη σημασία για το ίδιο πτώμα , αφού έτσι και αλλιώς δεν καταλαβαίνει τίποτα από αυτά.
Δεν χρειάζονται δηλαδή κανα δωμάτιο με παράθυρο με θέα. Σωστά?

Ο Ιησούς λοιπόν υπόσχεται σε όλα αυτά τα ΄πεθαμένα' και μη πτώματα, ότι με τη δεύτερη παρουσία του στη γη, όλοι αυτοί οι φυτεμένοι θα φυτρώσουν, και θα βγουν από το χώμα της γης, θα σταθούν όρθιοι και θα περνά ενας ένας απο μπροστά του να τους κρίνει ο ίδιος και μόνο αυτός. Τότε, και ΜΟΝΟ τότε, θα τους κρίνει έναν έναν. Και τους καλούς (δηλαδή τους κόλακες, λιβανοτούς, κλπ κλπ) θα τους ποστιάζει στα δεξιά του, (μαζί με τις προβατίνες και άλλα χαζούλικα ζωάκια), τους δε κακούς θα τους πετάει στα τάρταρα (μαζί με τους τράγους και άλλα ενοχλητικά τομάρια). Σωστά

Αυτή είναι πάνω κάτω η διαδικασία που θα ακολουθηθεί, και αυτή είναι η μοίρα όλων των κοινών θνητών ανθρώπων, απο καταβολής κόσμου μεχρι την ώρα της μεγάλης κρίσης.
Μόνο για τους ημίθεους – Λιακό , Τουλάτο κλπ διασκεδαστικά άτομα, θα ακολουθηθεί διαφορετική διαδικασία, που θα είναι εναρμονισμένη σε “συββιλες και προφητίες” που είναι πολλές και δυσνόητες γιατι το βαθύ τους νόημα ξεκινά απο κτήσεως κόσμου.
Για αυτές τις ιδικές περιπτώσεις, σκύλο βαριέμαι τώρα να αναφερθώ.

Αυτή είναι από όσα γνωρίζω και η επίσημη άποψη της Ορθόδοξης εκκλησίας.
Κάποιος καλύτερο γνώστης της Ορθοδοξίας άς με διορθώσει.

Αυτό που σε ρωτάω λοιπόν είναι αν αυτή είναι και η επίσημη άποψη των Προτεσταντών, τις απόψεις των οποίων όπως φαίνεται γνωρίζεις και αποδέχεσαι ανεπιφύλακτα, αν δε κάνω λάθος.

Όσο για τα δύο σενάρια που μου λες, ρε raimon αυτό είναι πολύ παλιά.
Πρόκειται για το “ψευδό - δίλημμα σόφισμα” του Πασκάλ.
Αυτό είναι άκρως ωφελιμιστικό και δεν αρμόζει σε ελεύθερους ανθρώπους όπως είσαι εσύ και εγώ

Μια συμπεριφορά που βασίζεται στο συμφέρον, είναι μπακαλίστικη, και ανήθικη.
Πρέπει να επιδιώκουμε να κάνουμε το καλό, να μην εκμεταλλευόμαστε , αλά αντιθέτως να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, όχι από συμφέρον, αλά από βαθιά πεποίθηση πως αυτό είναι το χρέος μας , ακόμα και όταν δεν προκύπτει κανένα όφελος για μας αλλά αντιθέτως ζημία, σύμφωνα με τη διδασκαλία του Σωκράτη, (Έλληνας φιλόσοφος)
Αυτός είναι ο σωστός άνθρωπος, είτε πιστεύει Χριστό, ήτε Αλλάχ, είτε Βούδα.
Τα υπόλοιπα είναι 'τα καλά και συμφέροντα'.


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 06 Nov 2010, 12:35 
Editor
Editor
User avatar

Joined: 12 Jul 2008, 23:01
Posts: 4147
Location: έρημος
Has thanked: 167 time
Have thanks: 599 time
Αποτελεί δόγμα της πίστεώς μας η κοινή Ανάσταση των νεκρών. Το λέμε στο σύμβολο της Πίστεώς μας: «προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος». Η ζωή μας έχει τέσσερα στάδια. Το πρώτο είναι η επίγεια ζωή μας. Αυτή την οποία ζούμε επάνω στην γη. Το δεύτερο στάδιο είναι μετά τον θάνατο μας, η λεγόμενη «μέση κατάσταση». Το τρίτο στάδιο είναι η ζωή κατά την ανάσταση των σωμάτων και το τέταρτο η ζωή του μέλλοντος αιώνος. Τότε αρχίζει και το μυστήριο της «ογδόης ημέρας».
Όμως, αν κάποιος αμφιβάλλει περί της αναστάσεως των σωμάτων, θα πρέπει να πούμε ότι η ανάσταση αυτή θα γίνει, διότι το είπε το αψευδές στόμα του Κυρίου μας. Στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο είναι γραμμένα τούτα τα λόγια του Κυρίου: «οι νεκροί ακούσονται της φωνής του Υιού του Θεού και οι ακούσαντες ζήσονται». Θα ακουστεί λέγει η φωνή του Χριστού και όλοι θα ζήσουν, θα αναστηθούν. Στην συνέχεια ο ίδιος ο Κύριος συμπληρώνει «μη θαυμάζετε τούτο, ότι έρχεται ώρα εν η πάντες οι εν τοις μνημείοις ακούσονται της φωνής Αυτού και εκπορεύσονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις Ανάστασιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες εις Ανάστασιν Κρίσεως». Σαφέστατα τα λόγια αυτά του Κυρίου μας ομιλούν για την ανάσταση των σωμάτων, η οποία θα γίνει όταν θα ακουσθεί η φωνή του Ιησού Χριστού. Αλλά και ο Απόστολος Παύλος εκφράζοντας την ίδια αλήθεια μας λέγει: «σαλπήσει γαρ και οι νεκροί εγερθήσονται άφθαρτοι». Ο Απόστολος ομιλεί περί του σαλπίσματος του Αγγέλου, το οποίο θα σημάνει για την ανάσταση των νεκρών σωμάτων, οπότε οι νεκροί θα εγερθούν άφθαρτοι. Για όσους επίσης αμφιβάλλουν περί της ζωοποιήσεως των νεκρών σωμάτων και μάλιστα των απ’ αιώνος κεκοιμημένων, υπάρχει το όραμα του προφήτου Ιεζεκιήλ, που ο προφήτης, λαμβάνοντας εντολή από τον Θεό να κηρύξει στα γυμνά οστά, κηρύττει και αμέσως τα οστά προσλαμβάνουν σάρκα και ψυχή• ζωοποιούνται και ανίστανται.

Είναι, επίσης, ορθό και δίκαιο πριν από την Δευτέρα Παρουσία να προηγηθεί η ανάσταση των σωμάτων, προκειμένου σώματα και ψυχές μαζί να παρουσιαστούν ενώπιον του βήματος του αδέκαστου Κριτού, για να λάβουν την απάντηση στον τρόπο της ζωής που έζησαν από κοινού. Κι’ αυτό διότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ψυχή. Ο Απ. Παύλος σαφώς μας πληροφορεί ότι θα βρεθούμε ενώπιον του Κριτού, με το σώμα μας, για να λάβει έκαστος την κρίση για όλα όσα έκανε. Μαζί έζησαν σώμα και ψυχή, μαζί και θα απολαύσουν τον Παράδεισο ή μαζί θα οδηγηθούν στην Κόλαση.

Μερικοί αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν να γίνει αυτή η ανάσταση, όταν το σώμα έχει διαλυθεί προ πολλού. Το σώμα αυτό θα αναστηθεί, διότι ανεστήθη το σώμα του Χριστού. Η Αγία Γραφή τον χαρακτηρίζει ως «πρωτότοκο πάσης κτίσεως» και «ότι εγένετο απαρχή των κεκοιμημένων». Αυτό σημαίνει ότι, ό,τι συνέβη στον Χριστό, πρόκειται να συμβεί και σε εμάς, επειδή ο Χριστός είναι η ανακεφαλαίωση και η συγκεφαλαίωση ολοκλήρου της ζωής μας. Ο Κύριός μας είναι η κεφαλή του σώματός μας και εμείς είμεθα τα μέλη. Επομένως, αφού η κεφαλή ανέστη, θα αναστηθεί και ολόκληρο το σώμα. Θα αναστηθούμε όμως όχι αφ’ εαυτών μας, όπως συνέβη με την Ανάσταση του Κυρίου, αλλά θα αναστηθούμε όταν ακουσθεί η φωνή του Κυρίου.

Ο ιερός Χρυσόστομος λέγει τα εξής: «Αν δεν ανασταίνεται το σώμα, τότε δεν ανασταίνεται ο άνθρωπος. Διότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ψυχή. Είναι ψυχή και σώμα. Αν λοιπόν η ψυχή ανασταίνεται, κατά το μισό ο άνθρωπος ανασταίνεται και όχι ολόκληρος. Άλλωστε δεν κυριολεκτούμε όταν λέμε ότι ανασταίνεται η ψυχή, διότι μόνο το σώμα ανασταίνεται, αφού μόνον αυτό παραδίδεται στην φθορά».

Η ανάσταση των σωμάτων είναι ένα θαύμα. Θα είναι το θαύμα της Δυνάμεως του Θεού. Και όπως ο σπόρος σπείρεται στην γη εν φθορά και εγείρεται εν αφθαρσία, έτσι και το σώμα μας εσπάρη εν φθορά, ετάφη και διελύθη μέσα στη γη και πρόκειται να αναστηθεί και να εγερθεί εν αφθαρσία.

Αυτή η ανάσταση θα γίνει, όπως λέγει ο Κλήμης Ρώμης, οπουδήποτε και αν έχουμε διασκορπισθεί, είτε στην θάλασσα, είτε στην ξηρά, είτε έχουμε κατασπαραχθεί από θηρία ή όρνεα, θα μας αναστήσει με τη δύναμή Του ο Θεός, γιατί όλος ο κόσμος βρίσκεται στο χέρι Του.



Πώς θα είναι τα «νέα» σώματα

Ένα εύλογο ερώτημα είναι, πώς θα είναι τα σώματά μας μετά την ανάστασή μας; Θα είναι όπως ήταν πριν από τον θάνατο ή όχι; Η απάντηση είναι ότι τα σώματά μας θα είναι κατά βάση τα ίδια -όπως και πριν, αλλά με διαφορετικές ιδιότητες. Ο ιερός Χρυσόστομος απαντώντας στο ερώτημα λέγει, ότι το σώμα θα είναι το ίδιο, αλλά και δεν θα είναι το ίδιο.

Ο όσιος Μακάριος λέγει ότι το σώμα μας μετά την ανάσταση θα διατηρεί την φύση του όπως ο σίδηρος, ο οποίος όταν πυρακτώνεται γίνεται κατακόκκινος, χωρίς όμως και να πάψει να είναι σίδηρος.

Ο άγιος Θεόδωρος Μοψουεστίας δίνει μίαν άλλη εικόνα. Την εικόνα της άμμου και του γυαλιού. Όπως γνωρίζουμε το γυαλί αποτελείται από την άμμο. Όμως όταν γίνεται γυαλί, δεν είναι πλέον άμμος. Μεταξύ λοιπόν του προ της αναστάσεως σώματός μας και εκείνου το οποίο θα έχουμε μετά την Ανάσταση, υπάρχει και ταυτότητα και διαφορά.

Μία διαφορά που πρέπει να καταγράψουμε είναι ότι το παλαιό σώμα είναι ενδεδυμένο την φθορά, ενώ το νέο την αφθαρσία. Το σώμα αυτό μετά την κοινή ανάσταση θα είναι αθάνατο. Η εικόνα του σπόρου που χρησιμοποιεί ο Απ. Παύλος είναι πολύ χαρακτηριστική. Σπείρεται ο σπόρος στην γη, στην συνέχεια διαλύεται, έπειτα φυτρώνει απ’ αυτόν τον σπόρο ένα νέο φυτό, το οποίο ζωογονείται και αναπτύσσεται. Είναι δε της ιδίας φύσεως με τον σπόρο ο οποίος έχει σπαρεί. Εάν σπείρει δηλαδή κάποιος σπόρο σιταριού, θα φυτρώσει σιτάρι. Είναι όμως αυτό καλύτερο από αυτό το οποίο εσπάρη. Σπείρεται δε ένα σπειρί και φυτρώνουν πολλαπλάσια. Μπορούμε από όλα αυτά να συναγάγουμε τις ιδιότητες, τις οποίες θα έχει το μετά την ανάσταση σώμα μας, με πρώτη εκείνη της αφθαρσίας.

Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων προσπαθώντας να προσεγγίσει αυτό το μυστήριο, χρησιμοποιεί την εικόνα του νερού. Το νερό, λέγει, έχει άλλες ιδιότητες όταν είναι υγρό, άλλες όταν είναι στερεό, και άλλες όταν είναι ατμός. Και σε εμάς θα γίνει μία μεταποίηση. Επομένως, εφ’ όσον το σώμα μας θα έχει την ιδιότητα της αφθαρσίας, αυτό σημαίνει ότι δεν θα αρρωσταίνει, δεν θα πονά, δεν θα γερνά. Θα έχουμε δε όλοι μία ηλικία, όπως λέγει η παράδοση της Εκκλησίας μας, την οποία συναντούμε και στα υμνολογικά μας κείμενα. Δεν θα έχουμε με άλλα λόγια τις αναπηρίες τις οποίες είχαμε στην ζωή αυτή, τις διάφορες ασθένειες, ούτε θα έχουμε και τα λεγόμενα «αδιάβλητα» πάθη, όπως, το ότι πεινάμε, διψάμε, κουραζόμαστε έχουμε ανάγκη αναπαύσεως, το ότι πονάμε κ.λ.π.

Η δεύτερη ιδιότητα της αθανασίας, σημαίνει ότι δεν θα πεθάνουμε και θα είμαστε αιώνιοι. Το πρότυπό μας θα είναι το σώμα του Αναστημένου Χριστού. Μία τρίτη ιδιότητά μας είναι η μεταποίηση ή μεταμόρφωση του σώματός μας. Το νέο σώμα θα είναι καλύτερο και ανώτερο του προηγουμένου. Δεν θα έχει ούτε ύλη, ούτε βάρος, δεν θα έχει όγκο δεν θα καταλαμβάνει θέση μέσα στον χώρο. Όπως ο Κύριος μας είχε μεν σώμα, το οποίο οι μαθητές έβλεπαν μετά την Ανάσταση, όμως το σώμα αυτό δεν τον εμπόδιζε να εισέρχεται στο δωμάτιο που ήσαν οι μαθητές «κεκλεισμένων των θυρών», ή ακόμη δεν τον εμπόδιζε να βρίσκεται ταυτοχρόνως σε διάφορα σημεία, -όπως επιβεβαιώνεται από τις μετά την Ανάσταση εμφανίσεις Του.

Οι ιδιότητες που θα έχει το καινούργιο σώμα μας θα είναι νέες ιδιότητες. Το σώμα αυτό θα μετέχει της δόξης του Αναστημένου και Αναληφθέντος Ιησού Χριστού. Ο Κύριος δεν ανέστη μόνον ως πρωτότοκος πάσης κτίσεως, αλλά και αυτό το αναστημένο σώμα Του το μετέφερε στους ουρανούς, κατά την ημέρα της Αναλήψεώς Του. Και γι’ αυτό, η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Αναλήψεως έχει πολλή μεγάλη σημασία για εμάς, διότι σημαίνει την παντοτινή δόξα του σώματος μας, δίπλα από το σώμα του Αναστημένου Χριστού στην δόξα του Ουρανού. Το σώμα μας θα είναι ωραίο, με τα πρώην χαρακτηριστικά του. Οι σωματικές μας δε αναμνήσεις θα γίνουν πνευματικές. Γι’ αυτό μία ακόμη ιδιότητά του είναι η πνευματικότης. Δεν θα μας απασχολούν πλέον θέματα υλικά ή ηδονικά. Το σώμα μας ως πνευματικό δεν θα έχει ανάγκη συντηρήσεως και τροφής.

Με βάση όλα αυτά, τα οποία είπαμε περί του αναστημένου σώματός μας, θα πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι και η ανταμοιβή μας, δηλαδή η κληρονομιά του Παραδείσου ή η τιμωρία μας, δηλαδή η κόλαση, θα είναι πνευματικού και όχι υλικού χαρακτήρος. Θα είναι καταστάσεις που θα μας γεμίζουν χαρά, εάν θα είμεθα μαζί με τον Θεό και θα γευόμεθα την παρουσία Του, ή αντιθέτως θα πληρούν την ψυχή μας από θλίψη και λύπη. Θα τιμωρούμεθα, διότι θα είμεθα μακράν του Θεού. Δεν θα απολαμβάνουμε την εν ημίν παρουσία Του. Αυτό είναι φοβερότατο μαρτύριο, διότι η συνείδησή μας, όπως λέγουν οι δογματικοί θεολόγοι της Εκκλησίας μας, «εις το έπακρον τότε εκλεπτυσμένη και ευαισθητοποιημένη, θα μας ελέγχει κατά τρόπο βασανιστικό και επώδυνο», θα έχει απαλλαχθεί από την ραστώνη η συνείδηση μας, με την οποία βαρύνεται κατά τη διάρκεια της παρούσης ζωής. Οι άνθρωποι, λέγουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, θα λάμπουν κατά το μέτρο της αρετής των. Γι’ αυτό και ο Κύριος είπε ότι «εν τη οικία του Πατρός Μου, μοναί πολλαί εισίν». Τούτο σημαίνει ότι και ο Παράδεισος θα έχει ορισμένες διαβαθμίσεις. Σε άλλη κατάσταση θα βρίσκονται οι Άγιοι που ευαρέστησαν ενώπιον Θεού και σε άλλη κατάσταση θα βρίσκεται κάποιος άλλος χριστιανός. Όμως, όλοι όσοι θα βρίσκονται στον Παράδεισο, θα αισθάνονται πλήρη ευτυχία. Και μάλιστα οι Πατέρες χρησιμοποιούν μίαν ωραία εικόνα, για να μας προσδιορίσουν ότι όλοι θα αισθανόμεθα ικανοποιημένοι. Ο κάθε άνθρωπος θα κρατάει στα χέρια του ένα δοχείο. Άλλου το δοχείο θα είναι πιο μεγάλο, άλλου μικρότερο. Όμως, όλων τα δοχεία θα είναι γεμάτα έως το χείλος επάνω.

Μετά την ανάσταση θα ακολουθήσει η γενική κρίση. Η καθολική κρίση όπως λέμε. Θα εμφανισθούμε με τα αναστημένα σώματα και τις ψυχές μας ενωμένες, όπως και τώρα, ενώπιον του αδέκαστου βήματος του Θεού.

Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας Σωτηριολογικά και Έσχατα.
Image

Image

_________________
Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα.Ψαλ. 18,2
Image


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 06 Nov 2010, 14:12 
Forum Legend
Forum Legend

Joined: 27 Sep 2010, 11:37
Posts: 1332
Has thanked: 0 time
Have thanks: 77 time
Φίλε raimon αυτά που λές είναι αυτά που λέω και εγώ.
Αυτά αποτελούν την επίσημη άποψη της ορθόδοξης εκκλησίας.
Απλά λοιπόν και κατανοητά (με λίγα λόγια για να καταλαβαίνουμε τι λέμε), όλοι όσοι θέλουν να ονομάζονται Χ.Ο. (ορθόδοξοι χριστιανοί) πρέπει να δεχτούν πως μετά το θάνατο, η ψυχή κατεβαίνει στον Άδη και παραμένει εκεί μέχρι την “εσχάτη ημέρα” δηλαδή την ημέρα της κρίσεως.

Εκείνη και μόνο εκείνη την στιγμή, το σώμα θα βγεί απο τον τάφο, θα ενωθεί πάλυ με την ψυχή που θα ανέβει απο τον Άδη όπου ευρίσκετο όλο αυτό το διάστημα, και ο καθένας να παρουσιαστεί μπροστά στον Ιησού για να τον κρίνει ατομικά.
Έτσι οι καλοί θα αναστηθούν, εκείνη ακριβώς την στιγμή, σε ανάσταση ζωής, και οι κακοί σε ανάσταση κρίσεως.
Μέχρι την ώρα της μεγάλης κρίσεως, ΚΑΛΟΙ, και ΚΑΚΟΙ (σαν ψυχές) είναι στο ίδιο μέρος , δηλαδή στον Άδη.
Αυτό επίσημα πιστεύει η ορθόδοξη εκκλησία.

Δεν ξέρω αν οι Ευαγγελιστές πιστεύουν το ίδιο, ενδεχομένως μπορεί, γιατί αυτά τα λέει ο Ιησούς σύμφωνα με το βαγγέλιο του Ιωάννη.

Αν κάποιος Απόστολος, ή άγιος, ή όσιος, ή πατέρας – μητέρα ή δεν ξέρω τι άλο, είπε ή λέει κατι διαφορετικό θα πει πως ή δεν ξέρει τι λέει ή πως είναι αιρετικός.

Εσύ το πιστεύεις αυτό.
Είσαι δηλαδή με τον Ιησού ή με τον πατέρα δεν ξέρω ποιόν?

Τα σύκα σύκα και η σκάφη σκάφη, το δε περισσό από του πονηρού.


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 06 Nov 2010, 14:49 
Editor
Editor
User avatar

Joined: 12 Jul 2008, 23:01
Posts: 4147
Location: έρημος
Has thanked: 167 time
Have thanks: 599 time
Image

Την Κυριακή της Απόκρεω «μνείαν ποιούμεθα της δευτέρας και αδεκάστου παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». Η φράση «μνείαν ποιούμεθα» του Συναξαρίου βεβαιώνει, ότι η Εκκλησία, ως σώμα Χριστού, βιώνει στη λατρεία της τη Β’ Παρουσία του Χριστού μας ως «γεγονός» και όχι ως κάτι το ιστορικά αναμενόμενο. Και αυτό, διότι με τη Θεία Ευχαριστία μεθιστάμεθα στην ουράνια βασιλεία, στη μεταϊστορία. Σ’ αυτή την προοπτική προσεγγίζεται ορθόδοξα και το θέμα: παράδεισος-κόλαση.

Στα Ευαγγέλια (Ματθ.κεφ.25) γίνεται λόγος για «βασιλεία» και «πυρ αιώνιον». Στην περικοπή αυτή, που διαβάζεται στη Λειτουργία της Κυριακής της Απόκρεω, «βασιλεία» είναι ο κατά Θεόν προορισμός του ανθρώπου. Το «πυρ» είναι «ητοιμασμένον» για τον διάβολο και τους αγγέλους του (δαίμονες), όχι διότι το θέλησε ο Θεός, αλλά διότι αυτοί δεν μετανοούν. Η «βασιλεία» είναι «ητοιμασμένη» για τους πιστούς στο θέλημα του Θεού. «Βασιλεία» (=άκτιστη δόξα) είναι ο παράδεισος, «πυρ» (αιώνιο) είναι η κόλαση («κόλασις αιώνιος»,στ.46). Στην αρχή της ιστορίας ο Θεός καλεί στον παράδεισο, στην κοινωνία με την άκτιστη Χάρη Του. Στο τέλος της ιστορίας ο άνθρωπος αντιμετωπίζει παράδεισο και κόλαση. Τι σημαίνει αυτό θα το δούμε στη συνέχεια. Σπεύδουμε όμως να πούμε, ότι είναι κεντρικότατο θέμα της πίστεως μας, λυδία λίθος του Χριστιανισμού ως Ορθοδοξίας.

1. Ο λόγος για παράδεισο και κόλαση στην Καινή Διαθήκη είναι συχνός. Στο Λουκ.23,43 ο Χριστός λέει στον ληστή: «σήμερον μετ’ εμού έση εν τω παραδείσω». Στο παράδεισο όμως αναφέρεται και ο ληστής λέγοντας(23.42): «μνήσθητι μου Κύριε […] εν τη βασιλεία σου». Κατά τον Βουλγαρίας Θεοφύλακτο (P.G.123,1106) «ο γαρ ληστής έστι μεν εν παραδείσω, ήτοι τη βασιλεία». Ο Απ. Παύλος (Β’Κορ. 12, 3-4) ομολογεί ότι ήδη σ’ αυτόν τον κόσμο, «ηρπάγη εις τον παράδεισον και ήκουσεν άρρητα ρήματα, α ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι». Στην Αποκάλυψη διαβάζουμε : «Τω νικώντι δώσω αυτώ φαγείν εκ του ξύλου της ζωής, ο έστιν εν τω παραδείσω του Θεού μου» (2,7) Και ο Αρέθας Καισαρείας ερμηνεύει: «παράδεισον την μακαρίας και αιωνίζουσαν εκληπτέον ζωήν». (P.G. 106,529). Παράδεισος-αιώνιος ζωή-βασιλεία Θεού ταυτίζονται.

Για την κόλαση: Ματθ.25.46 («εις κόλασιν αιώνιον»), 25,41 (πυρ αιώνιον), 25,30 «σκότος εξώτερον», 5,22 «γέεννα πυρός». Α΄ Ιω. 4,18 («…ότι ο φόβος κόλασιν έχει»). Με όλους αυτούς τους τρόπους δηλώνεται αυτό που εννοούμε με τον όρο «κόλασις».

2. Παράδεισος και κόλαση δεν είναι δυο διαφορετικοί τόποι. Αυτή η εκδοχή είναι ειδωλολατρική. Είναι δύο διαφορετικές καταστάσεις (τρόποι), που προκύπτουν από την ίδια άκτιστη πηγή και βιώνονται ως δυο διαφορετικές εμπειρίες. Ή μάλλον είναι η ίδια εμπειρία, βιούμενη διαφορετικά από τον άνθρωπο, ανάλογα με τις εσωτερικές προϋποθέσεις του. Η εμπειρία αυτή είναι η θέα του Χριστού μέσα στο άκτιστο φως της θεότητάς Του, μέσα στη «δόξα» Του. Από τη Β’ Παρουσία και σ’ όλη την ατελεύτητη αιωνιότητα, όλοι οι άνθρωποι θα βλέπουν τον Χριστό στο άκτιστο φως Του. Και τότε «εκπορεύσονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάσταστιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως» (Ιω.5.29). Ενώπιον του Χριστού χωρίζονται οι άνθρωποι («πρόβατα» και «ερίφια», δεξιά και αριστερά Του). Διακρίνονται δηλαδή σε δύο ομάδες. Αυτούς που βλέπουν τον Χριστό ως παράδεισο («υπέρκαλον αγλαΐαν») και αυτούς που Τον βλέπουν ως κόλαση («πυρ καταναλίσκον», Εβρ.12,29).

Παράδεισος και κόλαση είναι η ίδια πραγματικότητα. Αυτό δείχνει ο εικονισμός της Β΄ Παρουσίας. Από τον Χριστό απορρέει ένας ποταμός, φωτεινός ως χρυσίζον φως, στο άνω μέρος, όπου βρίσκονται οι άγιοι και ποταμός πύρινος στο κάτω μέρος, όπου βρίσκονται οι δαίμονες και οι αμετανόητοι («οι μηδέποτε μετανοήσαντες», όπως λέγει ένα τροπάριον των Αίνων της ημέρας). Γι’ αυτό στο Λουκ. 2,34 λέγεται περί του Χριστού ότι «κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών». Ο Χριστός γίνεται σε άλλους μεν, όσους Τον δέχθηκαν και ακολούθησαν την προτεινόμενη από Αυτόν θεραπεία της καρδιάς, ανάστασις στην αιώνια ζωή Του και σ’ όλους που Τον απέρριψαν, πτώση και κόλαση.

Πατερικές μαρτυρίες: Ο άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης (Κλίμαξ) λέγει, ότι το άκτιστο φως του Χριστού είναι «πυρ καταναλίσκον και φωτίζον φως». Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (Ε.Π.Ε 11,498) παρατηρεί: «Ούτος, φησί, βαπτίσει υμάς εν Πνεύματι Αγίω και πυρί· τω φωτιστικώ δηλονότι και κολαστικώ, κατ’ αξίαν εκάστου της εαυτού διαθέσεως κομιζομένου το κατάλληλον». Και αλλού (Συγγράμματα, εκδ. Χρήστου, Β’ σ.145): Το φως του Χριστού «ει δ’ εν ον, τοις πάσιν μεθεκτόν, ου ενιαίως, αλλά διαφόρως μετέχεται…».

Συνεπώς, παράδεισος και κόλαση δεν είναι απλώς ανταμοιβή και τιμωρία (καταδίκη), αλλά ο τρόπος με τον οποίο βιώνουμε καθένας μας τη θέα του Χριστού, ανάλογα με την κατάσταση της καρδιάς μας. Ο Θεός ουσιαστικά, δεν τιμωρεί, μολονότι για παιδαγωγικούς λόγους και στη Γραφή γίνεται λόγος για τιμωρία. Όσο πνευματικότερος γίνεται κανείς, τόσο ορθότερα κατανοεί τη γλώσσα της Γραφής και της παραδόσεώς μας. Η κατάσταση του ανθρώπου (καθαρός-ακάθαρτος, μετανοημένος-αμετανόητος) συντελεί στο να δεχόμεθα το Φως του ως παράδεισο ή κόλαση.

3. Το ανθρωπολογικό πρόβλημα στην Ορθοδοξία είναι, πώς ο άνθρωπος θα βλέπει αιώνια τον Χριστό ως παράδεισο και όχι ως κόλαση. Πώς θα μετέχει, δηλαδή, στην ουράνια και αιώνια «βασιλεία» Του. Και εδώ φαίνεται η διαφορά του Χριστιανισμού ως Ορθοδοξίας από τα διάφορα θρησκεύματα. Τα τελευταία υπόσχονται κάποια «ευδαιμονία» και μάλιστα μετά θάνατον. Η Ορθοδοξία δεν είναι ζήτηση ευδαιμονίας, αλλά θεραπεία από την αρρώστια της θρησκείας, όπως συνεχώς κηρύσσει πατερικά ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης. Η Ορθοδοξία είναι ένα ανοικτό νοσοκομείο μέσα στην ιστορία («ιατρείον πνευματικόν» κατά τον Ι. Χρυσόστομο), που προσφέρει τη θεραπεία της καρδίας (κάθαρση) για να προχωρήσει κανείς στον «φωτισμό» της από το Άγιο Πνεύμα και τελικά να φθάσει στη «θέωση», τον μοναδικό προορισμό του ανθρώπου. Αυτή η πορεία, όπως πληρέστατα έχουν περιγράψει ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης και ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος (Βλάχος), είναι η θεραπεία του ανθρώπου, όπως την βιώνουν όλοι οι Άγιοι μας.

Η ζωή στο σώμα του Χριστού (στην Εκκλησία) αυτό το νόημα έχει. Αυτός είναι ο λόγος υπάρξεως της Εκκλησίας. Σ’ αυτό αποβλέπει όλο το λυτρωτικό έργο του Χριστού. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (Δ’ Ομιλία περί Β’ Παρουσίας) λέγει, ότι η προαιώνια βουλή του Θεού για τον άνθρωπο είναι να «χωρήσαι την μεγαλειότητα της θείας βασιλείας». Να φθάσει ο άνθρωπος στη θέωση. Αυτός είναι ο σκοπός της δημιουργίας. Και συνεχίζει : «Αλλά και η θεία και απόρρητος κένωσις, η θεανδρική πολιτεία, τα σωτήρια πάθη, τα μυστήρια πάντα (δηλαδή όλο το επί γης έργο του Χριστού) δια τούτο το τέλος (σκοπό) προμηθώς (προνοητικώς) και πανσόφως προωκονόμηται».

4.Σημασία όμως έχει, ότι δεν ανταποκρίνονται όλοι οι άνθρωποι σ’ αυτή την πρόσκληση του Χριστού και γι’ αυτό δεν μετέχουν όλοι κατά τον ίδιο τρόπο στην άκτιστη δόξα Του. Αυτό διδάσκεται από τον Χριστό στην παραβολή του πλουσίου και του πτωχού Λαζάρου (Λουκ, κεφ. 16). Ο άνθρωπος αρνείται την προσφορά του Χριστού, γίνεται εχθρός του Θεού και απορρίπτει την προσφερόμενη από τον Χριστό σωτηρία (Αυτό είναι η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, διότι εν Αγίω Πνεύματι δεχόμεθα την κλήση του Χριστού). Αυτοί είναι οι «μηδέποτε μετανοήσαντες» του ύμνου. Ο Θεός «ουδέποτε εχθραίνει», παρατηρεί ο Ι. Χρυσόστομος, εμείς γινόμασθε εχθροί Του (εχθραίνομεν), Τον απορρίπτουμε. Ο αμετανόητος άνθρωπος δαιμονοποιείται, επειδή αυτός το επιλέγει. Ο Θεός δεν το θέλει αυτό. Γρηγόριος Παλαμάς: «…ου γαρ εμόν εστί τούτο προηγούμενον θέλημα, ουκ εις τούτο υμάς εποίησα, ουκ εφ’ υμάς ητοίμασα την πυράν· δια τους αμετάβλητον έχοντας της κακίας την έξιν δαίμονας προανκαύθη το άσβεστον πυρ, οις υμάς συνήψεν η κατ’ εκείνους αμετανόητος γνώμη». «Αυθαίρετος (=εκούσια) εστίν η μετά των πονηρών αγγέλων συμβίωσις» (όπ.π) Είναι δηλαδή ελεύθερη επιλογή του ανθρώπου.

Πλούσιος και Λάζαρος βλέπουν την ίδια πραγματικότητα, τον Θεό στο άκτιστο φως Του. Ο πλούσιος φθάνει στην Αλήθεια, στη θέα του Χριστού, αλλά δεν μπορεί να μετάσχει σ’ αυτήν, όπως ο Λάζαρος. Ο Λάζαρος «παρακαλείται» (παρηγορείται), εκείνος όμως «οδυνάται» (βασανίζεται). Ο λόγος του Χριστού «έχουσι Μωσέα και τους προφήτας», για αυτούς που είναι ακόμη στον κόσμο αυτό, σημαίνει ότι όλοι είμεθα αδικαιολόγητοι. Διότι υπάρχουν οι Άγιοι, που έχουν την εμπειρία της θεώσεως και μας καλούν να ενταχθούμε στον τρόπο της δικής τους ζωής και να φθάσουμε στη θέωση, όπως εκείνοι. Άρα, οι κολαζόμενοι, όπως ο πλούσιος, είναι αδικαιολόγητοι.

Η στάση προς τον συνάνθρωπο δείχνει την εσωτερικότητα του ανθρώπου και για αυτό είναι το κριτήριο της Κρίσεως κατά τη Β’ Παρουσία (Ματθ. Κεφ. 25). Δεν σημαίνει ότι, παραθεωρείται η πίστη, η πιστότητα του ανθρώπου στον Χριστό. Αυτή προϋποτίθεται, διότι η στάση απέναντι στον άλλο δείχνει, αν έχουμε Θεό μέσα μας ή όχι(πρβλ ανάλογες φράσεις στην ποτισμένη από την ορθοδοξία γλώσσα μας: ο αθεόφοβος· δεν έχει Θεό μέσα του…) Οι πρώτες Κυριακές του Τριωδίου στρέφονται γύρω από τη στάση μας απέναντι στον συνάνθρωπο. Την πρώτη Κυριακή ο Φαρισαίος (φαινομενικά ευσεβής) δικαιώνει (αγιοποιεί) τον εαυτό του και απορρίπτει (εξουθενώνει) τον Τελώνη. Την β’ Κυριακή ο «πρεσβύτερος» αδελφός (επανάληψη του ευσεβοφανούς Φαρισαίου) λυπείται για την επιστροφή (σωτηρία) του αδελφού του. Φαινομενικά ευσεβής και αυτός, είχε νόθο ευσέβεια, που δεν γεννούσε αγάπη. Την γ’ Κυριακή (Απόκρεω) η στάση αυτή φθάνει στο κριτήριο της αιώνιας ζωής μας.

5. Η εμπειρία του παραδείσου ή της κολάσεως είναι υπέρ λόγον και αίσθησιν. Είναι άκτιστη πραγματικότητα και όχι κτιστή. Οι Φράγκοι έπλασαν τον μύθο, ότι και ο παράδεισος και η κόλαση είναι κτιστές πραγματικότητες. Μύθος είναι, ότι οι κολαζόμενοι δεν θα βλέπουν τον Θεό, ως και ο λόγος περί απουσίας του Θεού. Οι Φράγκοι επίσης εξέλαβαν το πυρ της κολάσεως ως κτιστό (π.χ. ο Δάντης). Η ορθόδοξη παράδοση μένει πιστή στη Γραφή, ότι και οι κολασμένοι θα βλέπουν τον Θεό (π.χ. ο πλούσιος της παραβολής), αλλά ως «πυρ καταναλίσκον». Οι Φράγκοι σχολαστικοί δέχθηκαν την κόλαση ως τιμωρία και στέρηση της λογικής ενοράσεως της θείας ουσίας. Βιβλικά όμως και πατερικά κόλαση είναι η αποτυχία του ανθρώπου και η άρνησή του να συνεργασθεί με τη Θεία Χάρη, για να φθάσει στη «φωτιστική» θέα του Θεού (παράδεισος) και στην ανιδιοτελή αγάπη (πρβλ. Α’ Κορ. 13.8: «ου ζητεί τα εαυτής»). Δεν υπάρχει συνεπώς απουσία Θεού, παρά μόνο παρουσία Του. Γι’ αυτό είναι φρικτή η Β’ Παρουσία («Ω ποία ώρα τότε…», ψάλλουμε στους Αίνους). Είναι πραγματικότητα αδιάψευστη, στην οποία είναι μόνιμα προσανατολισμένη η Ορθοδοξία («προσδοκώ ανάσταστιν νεκρών…»). Οι κολαζόμενοι, όσοι έχουν πώρωση καρδίας, όπως οι Φαρισαίοι (Μαρκ. 3,5: «εν τη πωρώσει της καρδίας αυτών») βλέπουν αιώνια το πυρ ως σωτηρία! Διότι η κατάστασή τους δεν επιδέχεται άλλη μορφή σωτηρίας. «Τελειούνται» και αυτοί, φθάνουν στο «τέλος» της πορείας τους, αλλά μόνο οι δίκαιοι τελειώνονται σωζόμενοι. Εκείνοι τελειώνονται κολαζόμενοι. Σωτηρία γι' αυτούς είναι η κόλαση, αφού στη ζωή της επεδίωξαν μόνο την ευδαιμονία. Ο πλούσιος της παραβολής «απήλαυσε τα αγαθά του». Ο Λάζαρος υπέμεινε αγόγγυστα «τα κακά». Αυτό εκφράζει ο Απ. Παύλος (Α΄ Κορ. 3,13-15): «Εκάστου το έργον, οποίον εστί το πυρ αυτό δοκιμάσει. Ει τίνος του έργον μένει, ο επωκοδόμησεν, μισθόν λήψεται· ει τινός το έργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται, αυτός δε σωθήσεται, ούτως δε ως δια πυρός». Δίκαιοι και αμετανόητοι περνούν από το άκτιστο «πυρ» της θείας παρουσίας. Ο ένας όμως περνά αλώβητος, ο δε άλλος καίγεται. «Σώζεται», αλλά όπως περνά κανείς μέσα από τη φωτιά. Ο Ευθύμιος Ζιγαβινός (ιβ’ αι.) παρατηρεί σχετικά: «Πυρ τον Θεόν ως φωτίζοντα μεν και λαμπρύνοντα τους καθαρούς, φλογίζοντα δε και σκοτίζοντα τους ρυπαρούς». Και ο Θεοδώρητος Κύρου για το «σωθήσεται» γράφει: «σωθήσεται δια πυρός και αυτός δοκιμαζόμενος», όπως δηλαδή περνά κανείς μέσα από τη φωτιά. Αν έχει κάλυμμα κατάλληλο δεν καίγεται, διαφορετικά «σώζεται» μεν, αλλά τσουρουφλισμένος!

Το πυρ της κολάσεως, συνεπώς, δεν έχει σχέση με το φραγκικό «πουργατόριο» (καθαρτήριο), ούτε κτιστό είναι, ούτε τιμωρία, ούτε κάποια ενδιάμεση κατάσταση. Μια τέτοια θεώρηση είναι μετάθεση της ευθύνης στον Θεό. Η ευθύνη είναι όλη δική μας, αποδοχή ή απόρριψη της προσφερόμενης από τον Θεό σωτηρίας (θεραπείας). Ο «πνευματικός θάνατος» είναι η θέα του ακτίστου φωτός, της θείας δόξης, ως πυρός, φωτιάς. Ο άγιος Ι. Χρυσόστομος, στον Θ’ Λόγο του στην Α’ Κορινθ. Σημειώνει: «αθάνατος η κόλασις…οι αμαρτάνοντες δίκην τίσουσιν όλεθρον αιώνιον. Το δε «κατακαήσεται», τουτ’ έστιν, ουκ οίσει (δεν θα αντέξει) του πυρός την ρώμην». Και συνεχίζει: «Ο δε λέγει (δηλαδή ο Παύλος), τούτο εστιν· ουχί και αυτός ούτως απολείται, ως τα έργα, εις το μηδέν χωρών(=στην ανυπαρξία), αλλά μένει εν τω πυρί. Σωτηρία γουν το πράγμα καλεί… Και γαρ και ημίν έθος λέγειν «εν τω πυρί σώζεται», περί των μη κατακαιομένων ευθέως υλών».

Οι σχολαστικές αντιλήψεις-ερμηνείες, που μέσω του έργου του Δάντη (Κόλαση) πέρασαν και στο δικό μας χώρο, έχουν συνέπειες που φθάνουν σε ειδωλολατρικές εκδοχές. Π.χ. ο χωρισμός παραδείσου-κολάσεως, ως δυο διαφορετικών τόπων. Αυτό γίνεται λόγω της μη διακρίσεως κτιστού και ακτίστου. Επίσης η άρνηση της αιωνιότητας της κολάσεως, με την έννοια της «αποκαταστάσεως» των πάντων ή με την έννοια του «καλού Θεού» (Bon Dieu). Ο Θεός είναι όντως «αγαθός» (Ματθ. 8,17), αφού προσφέρει σωτηρία σ’ όλους. «Πάντας θέλει σωθήναι…» (Α’ Τιμ. 2,4). Είναι φοβερός όμως ο λόγος του Χριστού μας, που ακούεται στις κηδείες: «Ου δύναμαι απ’ εμαυτού ποιείν ουδέν· καθώς ακούω κρίνω και η κρίσις η εμή δικαία εστίν» (Ιω. 5.30). Πλαστή είναι εξάλλου και η έννοια της «θεοδικίας», που εφαρμόζεται σ’ αυτή την περίπτωση. Όλα ανάγονται τελικά στον Θεό (θα σώσει ή θα κολάσει), χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η «συνέργεια» ως παράγων σωτηρίας. Σωτηρία είναι δυνατή μόνο στα όρια συνεργίας-συνεργασίας του ανθρώπου με τη Θεία Χάρη. Κατά τον Ι. Χρυστόστομο, «Το πλέον, σχεδόν δε το παν, του Θεού εστίν, ημίν δε μικρόν τι αφήκεν». Αυτό το «τι» είναι η αποδοχή της προσκλήσεως του Θεού. Ο ληστής σώθηκε «βαλών κλείδα το, μνήσθητί μου»! Ειδωλολατρική είναι και η αντίληψη για Θεό οργιζόμενο κατά του αμαρτωλού, ενώ ο Θεός, όπως είδαμε. «ουδέποτε εχθραίνει». Αυτή είναι δικανική αντίληψη για τον Θεό, που οδηγεί και στην εκδοχή των «επιτιμίων» στην εξομολόγηση ως ποινών και όχι ως φαρμάκων (θεραπευτικών μέσων).

6. Το μυστήριο παραδείσου-κολάσεως βιώνεται και στη ζωή της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο. Στα μυστήρια πραγματοποιείται μέθεξη του πιστού στη Χάρη, για να ενεργοποιηθεί η Χάρη στη ζωή μας με την εν Χριστώ πορεία μας. Κυρίως δε στη Θ. Ευχαριστία το άκτιστο, η θεία κοινωνία, γίνεται μέσα μας ή παράδεισος ή κόλαση, ανάλογα με την κατάστασή μας. Κυρίως η μετοχή στη θεία κοινωνία είναι μετοχή στον παράδεισο ή την κόλαση μέσα στην ιστορία. Γι' αυτό συνδέεται η μετοχή στη θεία κοινωνία με την όλη πνευματική πορεία του πιστού. Όταν προσερχόμεθα ακάθαρτοι και αμετανόητοι, κολαζόμασθε (καιόμεθα). Γίνεται δε μέσα μας η Θεία Κοινωνία «κόλαση» και «πνευματικός θάνατος». Όχι διότι μεταβάλλεται σε κάτι τέτοιο φυσικά, αλλά διότι η ακαθαρσία μας δεν μπορεί να τη δεχθεί ως "παράδεισο" Δεδομένου δε ότι η θεία κοινωνία ονομάζεται «φάρμακον αθανασίας» (άγ. Ιγνάτιος ο Θεοφόρος, β’ αι..), συμβαίνει ακριβώς ό,τι και με ένα φάρμακο. Αν ο οργανισμός μας δεν έχει προϋποθέσεις να το δεχθεί, τότε παρενεργεί το φάρμακο και αντί να θεραπεύει, σκοτώνει. Όχι διότι ευθύνεται αυτό, αλλά η κατάσταση του οργανισμού μας. Πρέπει δε να λεχθεί, ότι αν δεν δεχθούμε τον χριστιανισμό ως θεραπευτική διαδικασία και τα μυστήρια ως φάρμακα πνευματικά, τότε οδηγούμεθα στη θρησκειοποίηση του χριστιανισμού, δηλαδή στην ειδωλολατρικοποίησή του. Και αυτό δυστυχώς γίνεται συχνότατα, όταν νοούμε τον χριστιανισμό ως «θρησκεία».

Η παρούσα ζωή εξάλλου, αξιολογείται από το φως του διδύμου παραδείσου/ κολάσεως. «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού» συνιστά ο Χριστός μας (Ματθ .6.33). «Προς ετέρου βίου παρασκευήν άπαντα πράττομεν…» λέγει ο Μ. Βασίλειος στους Νέους (κεφ.3) Η ζωή μας πρέπει να είναι διαρκής προετοιμασία για τη μετοχή στον «παράδεισο», δηλαδή στην κοινωνία με το Άκτιστο (πρβλ. Ιωάν. 17.3) Και αυτό αρχίζει ήδη στον κόσμο αυτό. Γι’ αυτό λέγει ο απ. Παύλος: «Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας» (Β’ Κορ 6.2). Κάθε στιγμή της ζωής μας έχει σωτηριολογική σημασία. Ή κερδίζουμε την αιωνιότητα, την αιώνια κοινωνία με τον Θεό, ή τη χάνουμε. Γι' αυτό τα ανατολικά θρησκεύματα και λατρείες που κηρύσσουν μετενσαρκώσεις, αδικούν τον άνθρωπο. Διότι μεταθέτουν το πρόβλημα σε άλλες (ανύπαρκτες φυσικά) ζωές. Μία ζωή όμως υπάρχει, στην οποία ή σωνόμαστε ή χανόμαστε. Γι’ αυτό συνεχίσει ο Μ. Βασίλειος: «α μεν ουν αν συντελή προς τούτον (=τον βίον) ημίν, αγαπάν τε και διώκειν παντί σθένει χρήναι φαμέν, τα δε ουκ εξικνούμενα προς εκείνον, ως ουδενός άξια παροράν». Αυτό είναι το κριτήριο του χριστιανικού βίου. Ο Χριστιανός επλέγει συνεχώς ό,τι συντελεί στη σωτηρία του. Σ’ αυτή τη ζωή κερδίζουμε τον παράδεισο ή τον χάνουμε και καταλήγουμε στην κόλαση. Γι’ αυτό λέγει ο ευαγγελιστής Ιωάννης : «Ο πιστεύων εις αυτόν ου κρίνεται· ο μη πιστεύων ήδη κέκριται, ότι μη πεπίστευκεν εις το όνομα του μονογενούς υιού του Θεού» (3,18)

Έργο της Εκκλησίας, συνεπώς, δεν είναι να «στέλνει» στον παράδεισο ή στην κόλαση, αλλά να ετοιμάζει τον άνθρωπο για την τελική κρίση. Το έργο του Κλήρου είναι θεραπευτικό και όχι ηθικολογικό-ηθικοπλαστικό, με την κοσμική έννοια του όρου. Η ουσία της εν Χριστώ ζωής διατηρείται στα μοναστήρια, όταν είναι φυσικά ορθόδοξα, δηλαδή πατερικά. Σκοπός της προσφερόμενης από την Εκκλησία θεραπείας δεν είναι η δημιουργία «χρηστών» πολιτών και κατ’ ουσίαν ευχρήστων, αλλά πολιτών της ουράνιας (άκτιστης) βασιλείας. Αυτοί είναι οι Ομολογητές και οι Μάρτυρες, οι αληθινοί πιστοί, οι Άγιοι.

Έτσι όμως ελέγχεται και η ιεραποστολή μας. Πού καλούμε; Στην Εκκλησία-Νοσοκομείο/ Θεραπευτήριο ή σε μια ιδεολογία, που ονομάζεται χριστιανική; Αντί για θεραπεία ζητούμε συνήθως εξασφάλιση θέσεως στον «παράδεισο». Γι’ αυτό ασχολούμεθα με τελετές και όχι με θεραπεία. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια απόρριψη της λατρείας. Αλλά χωρίς άσκηση (ασκητικό βίο, πράξη θεραπείας) ή λατρείας δεν μπορεί να μας αγιάσει. Μένει ανενέργητη μέσα μας η απορρέουσα από αυτήν χάρη. Η Ορθοδοξία δεν υπόσχεται ότι στέλνει τον άνθρωπο σε κάποιο παράδεισο ή σε κάποια κόλαση, αλλά έχει τη δύναμη, όπως φαίνεται στα άφθαρτα και θαυματουργικά λείψανα των Αγίων της (αφθαρσία= θέωση), να προετοιμάσει τον άνθρωπο, ώστε να βλέπει αιώνια την Άκτιστη Χάρη και Βασιλεία του Χριστού ως παράδεισο και όχι ως κόλαση.

Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας Εσχατολογικά και Σωτηριολογικά.

Image

Image

_________________
Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα.Ψαλ. 18,2
Image


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Μετά θάνατον Πού?
Unread postPosted: 06 Nov 2010, 15:55 
@raimon

+1 +1 +1 +1 +1 +1 +1 +1 +1


Top
  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post a new topicPost a reply Page 1 of 8   [ 148 posts ]
Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 8  Next


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
suspicion-preferred