Change font size

Welcome
Τώρα που μας βρήκες θα ανακαλύψεις την Αλήθεια που μας κρύβουν επιμελώς
Tα θέματα πονάνε κάποιους που επιθυμούν να επιβάλουν την νέα τάξη και να συντηρούν τον κόσμο σε μια διαρκείς ύπνωση και ένα βαθύ σκοτάδι, προκειμένου να μην αντιδράσει στις προθέσεις τους και στο διεστραμμένο σχέδιό τους.

Πολλά συμβαίνουν γύρο μας, ακόμα και οι ποιο δύσπιστοι αντιλαμβάνονται οτι κάθε μέρα γίνονται αλλαγές και πολλές φορές ακατανόητες απο κοινούς ανθρώπους.

Κάτι δεν πάει καλά.

Κάποια θέματα θα σας προβληματίσουν, αν δεν έχετε προβληματιστεί ακόμα.

Κάποια τα έχετε απλώς ακούσει αλλά δεν δώσατε σημασία ή σας τα πέρασαν με μαεστρία ώστε να μην αντιδράσετε.

Εμείς προσπαθούμε να Εμβαθύνουμε στα θέματα αυτά.
Πιστεύουμε οτι μας αφορούν όλους και οτι δεν μας ρωτάνε όταν παίζουν με το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Η γνώση είναι προς όλους και όχι μόνο για τον εαυτό μας.

Τα συμπεράσματα τα αφήνουμε σε εσάς μιας και όλα τα συμπεράσματα είναι υποκειμενικά.

Επιθυμούμε να μας βοηθήσετε στην προσπάθεια να μεγαλώσουμε την θεματολογία μας και να συμβάλετε με τους προβληματισμούς σας, με την γνώση σας και τη γνώμη σας στην ελεύθερη έκφραση των ιδεών.

Γίνε μέλος στο φόρουμ και βοήθησε να διαδοθούν και οι δικές σου αλήθειες, γνώσεις και εμπειρίες!


Post a new topicPost a reply Page 1 of 7   [ 125 posts ]
Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 7  Next
Author Message
 Post subject: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 04 Sep 2008, 18:48 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image

Στα ίχνη των Μυστικών Εταιρειών

Ακούγοντας κανείς τη λέξη Μυστικό, ή στην προκειμένη περίπτωση τον τίτλο Μυστικές εταιρείες, αυτόματα του έρχεται στο νου κάτι το κρυφό, απόρρητο, μη ανακοινώσιμο σε πολλούς, κάτι που το γνωρίζουν λίγοι και εκλεκτοί. Με την έννοια αυτή, Μυστικές Εταιρείες δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά οργανώσεις με επιλεγμένα μέλη, κλειστές λέσχες στο ευρύ κοινό, που έχουν κρυφούς σκοπούς ή που κατέχουν μια γνώση απόρρητη ή απόκρυφη, η οποία δεν είναι δυνατόν να κοινοποιηθεί στον πολύ κόσμο.

Εύκολα, λοιπόν, μπορεί να αντιληφθεί κανέις ότι η έννοια του Μυστικού έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην αληθινή ιστορία της ανθρώπινης γνώσης και στην αθέατη ιστορία του κόσμου. Μυστικές γνώσεις που μεταβιβάζονται μονάχα από μυημένο σε μυημένο, οι οποίοι λειτουργούν σε πυρήνες (λέσχες, ομάδες, στοές κλπ) και είναι αφιερωμένοι, υποτίθεται, σε ζητήματα που ο περισσότερος κόσμος ούτε τα έχει ακούσει ποτέ. Αυτοί οι πυρήνες συνήθως λειτουργούν υπό τη σκέπη ενός μεταπυρήνα σχηματίζοντας δίκτυα από πυρήνες που καλύπτουν λειτουργικά το χώρο και το χρόνο, έτσι ώστε η μυστική γνώση να μεταφέρεται από εποχή σε εποχή, μέσα σε δομές που εξυπηρετούν τις εκάστοτε τοποχρονικές συνθήκες.

Όλα αυτά περιγράφουν με απλά λόγια μια Μυστική Εταιρία. Μια συγκέντρωση «εταίρων» υπό έναν κοινό μυστικό σκοπό. Όπως συμβαίνει και με τις συμβατικές εταιρίες ή οργανώσεις, είναι αυτονόητο ότι οι σκοποί και οι προθέσεις καθορίζουν την ποιότητα, την ειδικότητα, τη δράση και τη βιωσιμότητα αυτών των Εταιρειών. Έτσι, προσπαθώντας να διακρίνουμε κάπως απλοϊκά δύο κατηγορίες προθέσεων, οι Μυστικές εταιρείες χωρίζονται σ’αυτές που ο σκοπός τους είναι η ιερή ή ανώτερη μυστική γνώση, και σ’αυτές που σκοπός τους είναι η απόκτηση δύναμης και εξουσίας. Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για μια λειτουργική «κιβωτό γνώσεων» και στη δεύτερη για μια λειτουργική συνομωσία. Μάλιστα, δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, μια Εταιρία, μια οργάνωση, να εμφανίζεται αρχικά στην πρώτη κατεύθυνση, ως θεματοφύλακας μιας Παράδοσης και μιας Γνώσης, που έχει να κάνει με την πνευματική ανάπτυξη και εσωτερική αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου, και στη συνέχεια, στο πέρασμα του χρόνου, να εκπίπτει στη δεύτερη κατεύθυνση, λόγω αδυναμίας των μελών της να συνεχίσουν την αποστολή που τους εμπιστεύτηκαν οι προκάτοχοί τους. Βέβαια, τα αίτια μιας τέτοιας έκπτωσης μπορεί να είναι περισσότερο σύνθετα.

Γενικά μιλώντας, όταν εξαντληθεί η εσωτερική ενέργεια που συνέχει μια τέτοια ομάδα ανθρώπων, τότε αυτό που μένει είναι το εξωτερικό κέλυφος. Τα μέλη συνεχίζουν να συνέρχονται στο όνομα του αρχικού σκοπού της Εταιρίας, όμως όλα έχουν εκπέσει σε ένα τυπικό επίπεδο επανάληψης κάποιων λέξεων, φράσεων και κινήσεων. Το νόημα, το εσωτερικό περιεχόμενο έχει χαθεί ή έχει μεταγγιστεί προ καιρού σε άλλο σχήμα, σε άλλη μορφή, που πλέον εξυπηρετεί τον αληθινό σκοπό. Στις περιπτώσεις αυτές, μια εταιρεία, αν δεν διαλυθεί, συνήθως μετατρέπεται σε κοσμική οργάνωση, με σκοπούς κοινωνικούς ή συχνα μεταμορφώνεται σε μια μυστική λέσχη που κυνηγά την κοσμική δύναμη και εξουσία.
Τέλος υπάρχουν και οι ψευτοεταιρείες της πρώτης κατεύθυνσης, ομάδες δηλαδή που σχηματίζονται δήθεν για υψηλούς σκοπούς, και στην ουσία δεν είναι τίποτε άλλο παρά το μέσον για να βγάλει τα ψυχολογικά απωθημένα του, και να θρέψει ακόμη περισσότερο τον εγωισμό του κάποιος «φωτισμένος» γκουρού...

Η δράση των μυστικών εταιριών, και των δύο κατευθύνσεων, ξεκινά πριν εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια. Είναι πλέον διαπιστωμένο ότι οι διάφορες Μυστικές Εταιρείες έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στα παρασκήνια της ιστορίας του πλανήτη, όχι μόνο στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι, αλλά και στην παγκόσμια «περιπέτεια» της διάδοσης της εσωτερικής γνώσης. Ακόμη, πολλές σύγχρονες κοσμικές οργανώσεις και θεσμοί, όπως πανεπιστήμια, συντεχνίες και πολιτικά κόμματα έλκουν τη λειτουργικότητα ή και την καταγωγή τους, στις Μυστικές Εταιρείες του παρελθόντος.

Αν καταδυθούμε στο χρόνο αναζητώντας τα πρότυπα των σημερινών πανεπιστημίων, πολιτικών οργανώσεων και ειδικών κοινωνικών ομάδων (όπως π.χ. οι επαγγελματικές συντεχνίες και οι σύλλογοι), θα συναντήσουμε «μυστικές σχολές», ιερατεία, αδελφότητες, ιπποτικά τάγματα και μυστικές ακαδημίες. Μερικά καλά παραδείγματα είναι τα ιερατεία στην αρχαία Αίγυπτο, που συγκέντρωναν όλη τη γνώση και την εξουσία της εποχής, τα Ελευσίνια Μυστήρια, οι ακαδημίες των Δρυϊδων, οι σχολές των «μάγων» της Αναγέννησης, οι Ναϊτες, οι Ροδόσταυροι, οι Τέκτονες κ.αλ.
Έτσι λοιπόν, μια Μυστική Εταιρεία είναι απλά μια «μυστική ακαδημία», μια «μυστική λέσχη» ή ένα «μυστικό κόμμα», ανάλογα πάντα με τις προθέσεις, τους σκοπούς και την ιδεολογία της. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι οι περισσότερες Μυστικές Εταιρείες κάθε είδους αποτελούνται από έναν εξωτερικό κύκλο κι έναν εσωτερικό. Συνήθως, τα μέλη του εξωτερικού κύκλου δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στον εσωτερικό κύκλο, συχνά αγνοούν ακόμα κι αυτή του την ύπαρξη.

Οι σκοποί και οι διδασκαλίες μιας Μυστικής εταιρείας μπορεί να έιναι τελείως διαφορετικές στον εσωτερικό κύκλο της από ότι στον εξωτερικό. Επιπλέον, παρατηρείται το φαινόμενο πολλοί εσωτερικοί κύκλοι διαφόρων Μυστικών Εταιριών, στην πραγματικότητα να ενώνονται σχηματίζοντας έναν εσώτατο μετα-κύκλο, δηλαδή μια υψηλή και τελείως μυστική αδελφότητα. Μ’αυτόν τον τρόπο μπορεί να είναι πολλές και πολυσύνθετες οι «υπόγειες» σχέσεις κάποιων μυστικών εταιριών, γιατί ίσως στην πραγματικότητα να σχηματίζουν μια κεντρική υπερ-Μυστική Εταιρία. Ακόμη, δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο μια μυστική εταιρεία να αποτελεί το προαύλιο εισόδου σε μια άλλη, κι εδώ βλέπουμε την εξής δομή: ο εξωτερικός κύκλος είναι δύο διαφορετικές οργανώσεις.

Ένα σημαντικό πρόβλημα που παρουσιάζεται στους μελετητές της Μυστικής Ιστορίας του κόσμου (όπως έχει καταλήξει να ονομάζεται η ιστορία των αδελφοτήτων, των λεσχών και των μυστικών ιερατείων), είναι οι «αλλαγές πλευσης». Αυτό σημαίνει ότι μια συγκεκριμένη Μυστική Εταιρεία μπορεί να αλλάξει σκοπούς και προθέσεις στο πέρασμα του χρόνου, κι έτσι τα στοιχεία που ήταν γνωστά για τη δράση και τους σκοπούς της π.χ το 16ο αιώνα, να μην έχουν καμία σχέση με τη σημερινή μορφή και λειτουργίας της. Επίσης, υπάρχουν περιπτώσεις Μυστικών Εταιρειών που διαλύθηκαν στο περασμα του χρόνου, όπως για παράδειγμα οι Ροδόσταυροι, και στη συνέχεια, μετά από πολλά χρόνια, κάποιοι «υιοθέτησαν» το όνομά τους και συνέχισαν, υποτίθεται, τη δράση τους σ’έναν νέο σχηματισμό, ο οποίος όμως καμία συγγένεια δεν έχει με τον αυθεντικό. Τα πράγματα, βέβαια, μπερδεύονται αν αναλογιστεί κανείς ότι η αρχική αυθεντική Εταιρεία μπορεί να άλλαξε όνομα και να συνεχίζει να υπάρχει και να λειτουργεί με απόλυτη μυστικότητα....

Έτσι λοιπόν, γίνεται αντιληπτό ότι είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς τι ακριβώς συμβαίνει στο χώρο των Μυστικών Εταιρειών. Παρ’ όλα αυτά , οι εξελίξεις στον 20ο αιώνα και κυρίως τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν επιφέρει σημαντικές αλλάγες και στο χώρο αυτό.

Σήμερα ζούμε στην εποχή της πληροφορίας, της δημοκρατίας, της ανεξιθρησκείας και της ελευθερίας του λόγου. Όλες οι κατακτήσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα πολλές οργανώσεις μυστικού ή απόκρυφου χαρακτήρα του παρελθόντος, που είχαν σχηματιστεί για να μελετήσουν και να διαδώσουν κάποιες «απαγορευμένες γνώσεις» π.χ κατά το Μεσαίωνα, να μην είναι σήμερα πλέον μυστικές, με την έννοια ότι τις διδασκαλίες τους μπορεί κανείς πλέον άνετα να βρει σε βιβλία, συγγράμματα, περιοδικά, στο Internet κλπ.

Πολλά από τα θέματα που σήμερα θεωρούνται γνωστά και συμβατικά, κάποτε αποτελούσαν γνώσεις που μπορούσε να αποκτήσει κανείς μονο αν ήταν μυημένος σε κάποια μυστική ομάδα, ή αν είχε πρόσβαση σε κάποιον κλειστό κύκλο ανθρώπων. Για παράδειγμα, τα Στοιχεία του Ευκλείδη, ένα σύγγραμμα του 280 π.χ, που θεωρείται το πρώτο εγχειρίδιο της επιστήμης της γεωμετρίας, ήταν το μόνο διαθέσιμο βιβλίο πάνω στο θέμα για 2000 χρόνια! Αλλά κι αυτό ακόμη μπορούσε να το μελετήσει κανείς μόνο αν είχε πρόσβαση σε κάποιον κλειστό κύκλο μυημένων, που τύχαινε να έχει στη διάθεσή του κάποιο σπάνιο αντίγραφό του. Η γεωμετρία ήταν κυριολεκτικά απόκρυφη γνώση μέχρι το 18ο αιώνα. Και υπάρχουν χιλιάδες ανάλογα παραδείγματα, αρκετά για να κατανοήσει κανείς ότι πολλές από τις γνωσεις που έχουμε σήμερα πάνω σε χιλιάδες θέματα, δε θα τις είχαμε αν δεν υπήρχαν Μυστικές Εταιρείες για να τις διασώσουν κατά τη διάρκεια εποχών σκοταδισμού. Κάτι ανάλογο, φυσικά, δεν αποκλείεται να συμβαίνει και στις μέρες μας...

Μυστικές εταιρείες τις οποίες θα προσπαθήσουμε να ψηλαφίσουμε και να αναλύσουμε κατά το ρουν της ιστορίας:

ΝΑΪΤΕΣ ΙΠΠΟΤΕΣ
ΚΑΘΑΡΟΙ
ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΟΙ
ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ
Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΝ
ΙΛΛΟΥΜΙΝΑΤΟΙ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΕΥΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
ORDO TEMPLI ORIENTIS
Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ
ΟΜΑΔΑ - Ε

(συνεχίζεται)

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Last edited by xenokratis on 05 Sep 2008, 00:05, edited 1 time in total.

Top
 Profile  
 
 Post subject:
Unread postPosted: 04 Sep 2008, 18:49 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
ΝΑΪΤΕΣ ΙΠΠΟΤΕΣ, η πρώτη μυστική αδελφότητα της Ευρώπης

Σχετ: http://truth.freeforums.org/topic-t228.html

Non nobis, Domine, non nobis, sed Nomini Tuo da gloriam – πολεμική κραυγή των Ναϊτών Ιπποτών (= μτφρ. Όχι σε μας Κύριε, όχι σε μας, αλλά στο όνομά Σου δώσε τη δόξα)


Το 1118, είκοσι περίπου χρόνια μετά την ίδρυση του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ από το Γοδεφρίγο ντε Μπουγιόν και τουος Σταυροφόρους του, εννέα Γάλλοι ιππότες υπό την ηγεσία του Υγ ντε Πεγιέ, ενός ευγενή από την Καμπανία, έφθασαν στους Άγιους Τόπους κι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω από το Ναό του Σολομώντα, ονομάστηκαν Ιππότες του Ναού ή Ναϊτες και το τάγμα τους, Τάγμα του Ναού.

Αρχικά οι Ναϊτες ζούσαν στην απόλυτη φτώχια, ενώ ο επικεφαλής τους, Υγ ντε Πεγιέ, μοιραζόταν το ίδιο άλογο με έναν από τους εννιά ιππότες, το Ζωφρέ του Σαιν Ομέρ. Η δύναμη και η επιρροή τους δεν άργησε ωστόσο να μεγαλώσει, εφόσον ανταποκρίνονταν και στην «ιπποτική μόδα» της εποχής τους. Έτσι, δέκα χρόνια μετά την ίδρυση του Τάγματός τους, ο αριθμός των Ναϊτών έφθασε τους 300 ιππότες και ο στρατός τους αριθμούσε 3000 άνδρες. Η δύναμή τους μεγάλωνε συνεχώς, όσο καιρό βρίσκονταν σε εξέλιξη οι Σταυροφορίες, οι «ιερές» εκστρατείες της χριστιανικής Δυσης, που αποσκοπούσδαν στην απελευθέρωση –κι όχι μόνο- των Αγίων Τόπων από τους «απίστους». Στα πρώτα τους βήματα οι Ναϊτες είχαν την υποστήριξη μιας από τις μεγαλύτερες μορφές της εποχής, του Αγίου Βερνάρδου του Κλερβώ, που ήταν επικεφαλής του μοναχικού Κισκερκιανού Τάγματος. Ο Άγιος Βερνάρδος, χάρη στη μεγάλη του επιρροή, στην ευφράδεια και στην ασκητική ζωή του, κατόρθωσε να πείσει τον Πάπα Ονώριο ΙΙ να δώσει την επίσημη αναγνώριση της Εκκλησίας στο Τάγμα του Ναού. Έτσι, το Συμβούλιο της Καθολικής Εκκλησίας, που συνεδρίασε το 1128 στο Τρουάγ της Γαλλίας, ενέκρινε το καταστατικό του νέου Τάγματος. Οι Ναϊτες είχαν πλέον και επίσημη εκκλησιαστική υπόσταση.

Το Τάγμα του Ναού βασιζόταν σε μια πολύ κλειστή αδελφότηταν ανδρών με αριστοκρατική καταγωγή. Η αδελφότητα αυτή συνοδευόταν από ιππότες, ιπποκόμους, υπηρέτες κι από μεγάλο αριθμό τεχνητών και χειρονακτών, τους οποίους και παραχωρούσαν οι βασιλείς στο Τάγμα. Επικεφαλής του Τάγματος ήταν ο Μάγιστρος. Επόμενος στην ιεραρχία και πληρεξούσιος του Μαγίστρου ήταν ο Πρωτόγερος. Ακολουθούσε ο Στρατάρχης και κατόπιν ο Αρχηγός. Το Τάγμα του Ναού ήταν χωρισμένο διοικητικά σε επαρχίες, όπου ο αρχηγός της κάθε επαρχίας υπάκουε στην ίδια ιεραρχική δομή. Το Τάγμα απαλλασσόταν από φόρους προς τις εκκλησιαστικές αρχές των περιοχών δράσης του κι απολάμβανε δικαστική αυτονομία. Στις σχέσεις του με την εκκλησία ήταν υπόλογο μόνον στον Πάπα κι αντιδρούσε μονάχα στις δικές του προσταγές.

Για να εισέλθει ένας υποψήφιος στο Τάγμα του Ναού έπρεπε να πληρεί ορισμένες προϋποθέσεις. Καταρχήν έπρεπε να είναι τέκνο νόμιμου γάμου, ανύπαντρος, ενήλικας, ελεύθερος από δεσμεύσεις και χρέη, και να μην είναι μέλος κάποιου άλλου Τάγματος, τις ίδιες δηλαδή προϋποθέσεις που ζητούν ακόμα και σήμερα ορισμένα εσωτερικά Τάγματα. Εκτός από αυτές τις προϋποθέσεις ο υποψήφιος Ναϊτης, προκειμένου να γίνει δεκτός, έπρεπε να υποστεί ορισμένες δοκιμασίες: να περάσει μια μεγάλη περίοδο προετοιμασίας, στη διάρκεια της οποίας θα έπρεπε να αποδείξει την ευσέβεια και τη δύναμη του χαρακτήρα του. Επίσης, ήταν υποχρεωμένος να παραδώσει όλη την προσωπική του περιουσία στο Τάγμα, που έτσι γινόταν όλο και πιο πλούσιο με την είσοδο νέων μελών. Ο νεοεισερχόμενος έδινε όρκους αγνότητας και υπακοής: «Ορκίζομαι να αφιερώσω τις σκέψεις, την ενέργεια και τη ζωή μου στην υπεράσπιση της ενότητας του Θεού και των μυστηρίων της πίστης... Υποσχομαι να είμαι ταπεινός και υπάκουος στο Μεγάλο Διδάσκαλο του Τάγματος». Ακόμη, τα μέλη του Τάγματος έδιναν όρκο πενίας, έτρωγαν τροφές μόνο από δημητριακά κι απαρνιούνταν το κυνήγι κι άλλες στρατιωτικές απολάυσεις. Όταν δεν πολεμούσαν, ασχολούνταν με τη συντήρηση του οπλισμού τους παράλληλα με προσευχές, μετάνοιες κι άλλες θρησκευτικές ασχολίες, όπως κι οι απλοί μοναχοί.

Η σημαία των Ναϊτών ήταν ένας κόκκινος σταυρός μέσα σ’ενα λευκό και μαύρο πλαίσιο. Η σφραγίδα του Τάγματος απεικόνιζε δύο ιππότες καβάλα στο ίδιο άλογο και συμβόλιζε τόσο τη φτώχια όσο και τη συντροφικότητά τους. Η πολεμική κραυγή τους ήταν:
Non nobis, Domine, non nobis, sed Nomini Tuo da gloriam – πολεμική κραυγή των Ναϊτών Ιπποτών (= μτφρ. Όχι σε μας Κύριε, όχι σε μας, αλλά στο όνομά Σου δώσε τη δόξα)


Ακολουθεί: Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΝΑΪΤΩΝ

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Last edited by xenokratis on 05 Sep 2008, 01:13, edited 1 time in total.

Top
 Profile  
 
 Post subject:
Unread postPosted: 05 Sep 2008, 01:02 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΝΑΪΤΩΝ

Όχι πολύ καιρό μετά την ίδρυσή του το Τάγμα του Ναού έγινε υπολογίσιμη δύναμη τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στην Ευρώπη. Όπως ήταν φυσικό, η επιρροή και ο πλούτος του αυξανόταν συνεχώς, όσο διαρκούσαν οι Σταυροφορίες. Πολλοί γόνοι αριστοκρατικών οικογενειών της Ευρώπης έσπευδαν να ενταχθούν στους Ναϊτες, προτιμώντας την ασκητική ζωή του πολεμιστή – μοναχού από εκείνη του ευγενή χωρίς φέουδο. Αρκετοί βασιλιάδες, φιλικά προσκείμενοι προς το Τάγμα, του παραχώρησαν περιουσίες, όπως ο βασιλιάς της Αραγονίας, που κληροδότησε στους Ναϊτες το 1/3 της επικράτειάς του!

Το 12ο αιώνα οι Ναϊτες ήταν πανίσχυροι, καθώς κατείχαν γη, περιουσίες, λιμάνια και στόλους. Για κάποιο διάστημα, μάλιστα, υπήρξαν και οι τραπεζίτες της Ευρώπης. Σε μια εποχή που η διακίνηση εμπορευμάτων και ιδιαίτερα χρημάτων ήταν εξαιρετικά επισφαλής, οι Ναϊτες εγγυούνταν κι αναλάμβαναν, με το αζημίωτο φυσικά (κρατούσαν ως και το 20% του ποσού), τις ριψοκίνδυνες χρηματαποστολές στον άναρχο κόσμο του Μεσαίωνα. Μάλιστα, για να αποφεύγουν τους κινδύνους από τη μετακίνηση χρηματικών ποσών, άρχισαν να εκδίδουν πιστωτικά σημειώματα, με τα οποία έδιναν την εντολή ο ένας στον άλλο να πληρώσουν το διακινούμενο ποσό στον παραλήπτη του. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι οι Ναϊτες υπήρξαν και οι εφευρέτες της επιταγής! Όπως λοιπόν οι περισσότεροι τραπεζίτες, το Τάγμα του Ναού εγινε γρήγορα πολύ πλουσιο κι άρχισε να δανείζει χρήματα σε ευγενείς και βασιλιάδες. Σύντομα, αρκετοί βασιλείς βρέθηκαν χρεωμένοι στους «πένητες» ιππότες, γεγονός που αύξησε και τη δυσαρέσκεια απέναντί τους. Την περίοδο ωστόσο που το Τάγμα αύξανε τον πλούτο και την επιρροή του στην Ευρώπη, έχανε τα ερείσματά του στους Αγίους Τόπους.

Η αποτυχία της 2ης Σταυροφορίας υπήρξε μοιραία για τους Ναϊτες. Ειδικότερα, η συντριπτική τους ήττα στη μάχη του Χάττιν (04/07/1187) από τις αραβικές δυνάμεις του Σαλαντίν, σήμανε την αρχή του τέλους της ευρωπαϊκής και βεβαίως της ναϊτικής παρουσίας στους Άγιους Τόπους. Τον επόμενο αιώνα οι περισσότερες μάχες χάθηκαν για τους χριστιανούς και τα προπύργιά τους στην Παλαιστίνη έπεσαν το ένα μετά το άλλο στα χέρια των Μουσουλμάνων. Το 1244 έπεσε η Ιερουσαλήμ και το 1291 το λιμάνι του Αγίου Ιωάννη της Άκρα, το τελευταίο οχυρό των Χριστιανών στους Αγίους Τόπους. Διαισθανόμενοι το τέλος της παρουσίας τους στη Μέση Ανατολή, οι Ναϊτες είχαν ήδη μεταφέρει το κέντρο βάρους της δύναμής τους από την Παλαιστίνη στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στη Γαλλία. Εκεί απόλαυσαν για κάποιο διάστηματην κοσμική ζωή, ώσπου ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος ΙV, γνωστός ως Φίλιππος ο Ωραίος, άρχισε να μηχανεύεται την εξόντωσή τους. Χρεωμένοι στους Ναϊτες, ζηλεύοντας τη δημοτικότητά τους και εποφθαλμιώντας τη μεγάλη περιουσία τους, ο βασιλιάς της Γαλλίας, σε συνεργασία με τον Πάπα της Ρώμης Κλημέντιο Ε’, αποφάσισε να καταστρέψει το Τάγμα του Ναού και να ιδιοποιηθεί τους θησαυρούς του.

Έτσι στις 13 Οκτωβρίου του 1312, ο Φίλιππος κατηγόρησε τους Ναϊτες ως αιρετικούς και διέταξε τη σύλληψή τους. Στα επτά χρόνια των διώξεων που ακολούθησαν, συνελήφθησαν τα περισσότερα μέλη του Τάγματος στη Γαλλία και καταδικάστηκαν σε θάνατο από πρόχειρες «ιεροεξεταστικές» δίκες. Ο τελευταίος Μάγιστρος του Τάγματος, Ζακ ντε Μολέ, που το 1297 είχε εκλεγεί 22ος Μέγας Διδάσκαλος των Ναϊτών, φυλακίστηκε για πεντέμισι χρόνια. Τελικά, ύστερα από προσωπική διαταγή του ίδιου του βασιλιά της Γαλλίας, ο Ζακ ντε Μολέ κάηκε στην πυρά στις 18 Μαρτίου του1314. Υπάρχει μάλιστα φήμη, που διασώθηκε μέχρι τις μέρες μας ως θρύλος, ότι μόλις άναψαν οι φωτιές, ο τελευταίος Μάγιστρος των Ναϊτών είπε τα εξής στο πλήθος: «Η απόφαση που μας καταδικάζει είναι μια άδικη απόφαση, αλλά στον ουρανό υπάρχει ένα σεβαστο δικαστήριο, στο οποίο οι αδύναμοι δεν καταφεύγουν ποτέ μάταια. Στο δικαστήριο αυτό καλώ, μέσα σε σαράντα μέρες, το Ρωμαίο Ποντίφικα. Ω Φίλιππε, βασιλιά μου, σε συγχωρώ, αν και ανώφελα, γιατί η ζωή σου είναι καταδικασμένη στο δικαστήριο του Θεού. Μέσα σ’ ένα χρόνο σε περιμένω και σένα». Και πράγματι, τρεις εβδομάδες αργότερα, ο Πάπας προσβλήθηκε από μια παράξενη ασθένεια και πέθανε. Όσο για το βασιλιά της Γαλλίας, εκείνος κατέρρευσε, πριν περάσει καν ένας χρόνος και έσβησε μέσα σε φρικτούς πόνους....




(συνεχίζεται) "ΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΑΪΤΩΝ"

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 02 Oct 2008, 17:03 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
ΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΑΪΤΩΝ

Η πραγματική ή αν θέλετε η μυστική αποστολή των Ναϊτών ήταν ανέκαθεν αντικείμενο διαφωνίας και ατελείωτων συζητήσεων ανάμεσα στους μελετητές και μέχρι σήμερα έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες. Σύμφωνα λοιπόν με τη Ναϊτική παράδοση, υπήρχαν δύο επίπεδα στο τάγμα: Από τη μία ένα μυστικό συμβούλιο με κάποιον επικεφαλή, γνωστό μόνο σε ένα κύκλο μυημένων κι από την άλλη μια εξωτερική οργάνωση και μια συγκεκριμένη ιεραρχία με επικεφαλή τον Μάγιστρο. Η μυστικιστική πλευρά των ναϊτικών δραστηριοτήτων οφειλόταν κυρίως στην επίδραση του ευεργέτη τους, του Αγίου Βερνάρδου του Κλερβώ, για τον οποίο λέγεται ότι είχε μυηθεί στις μυστικές διδασκαλίες των Πατέρων της Εκκλησίας.
Για τους Ναϊτες Ιππότες κι όχι μόνο η Ιερουσαλήμ ήταν ένα μέρος με τεράστια συμβολική σημασία. Η ιερή πόλη των τριών μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών (ιουδαϊσμός, χριστιανισμός, και μωαμεθανισμός) ήταν κατά την περίοδο των Σταυροφοριών τόπος θρησκευτικού συγκρητισμού. Πλάι στους καθολικούς Σταυροφόρους υπήρχαν ορθόδοξοι, κόπτες, και μονοφυσίτες Χριστιανοί. Και μαζί τους Μουσουλμάνοι όλων των ειδών και φυσικά πολλοί εβραίοι. Εφόσον μάλιστα ο ιουδαϊσμός, ο χριστιανισμός και ο μουσουλμανισμός κατάγονταν από τον ίδιο γενάρχη, τον Αβραάμ, τι πιο φυσικό για τους Ναϊτες να συμπεράνουν, ότι Γιαχβέ, Θεός και Αλλάχ ήταν Ένα και το Αυτό πρόσωπο; Σε κάποια φάση λοιπόν της εξέλιξης τους οι Ναϊτες μετατράπηκαν σε φορείς του αυθεντικού μονοθεϊσμού και γι’αυτόν το λόγο κατηγορήθηκαν από τους εχθρούς τους, ότι επιδίωκαν τη σύσταση μιας νέας θρησκείας που θα ένωνε χριστιανισμό, μουσουλμανισμό και ιουδαϊσμό σε μια απόλυτα μονοθεϊστική θρησκεία. Αυτή ίσως να ήταν και η μεγαλύτερη «αίρεση» των Ναϊτών: η ανακάλυψη ότι ο εβραϊκός, ο χριστιανικός και ο μουσουλμανικός Θεός ήταν ουσιαστικά ο ίδιος! Αναμφίβολα, οι μουσουλμανικές επιρροές στους Ιππότες του Ναού ήταν αρκετά έντονες. Πολλοί Ναϊτες ήταν γνώστες μυστικών της Τέχνης των οικοδόμων και τους άρεσε να κατασκευάζουν ναούς, όπως για παράδειγμα ορισμένοι καθεδρικοί στη Γαλλία. Είναι πλέον παραδεκτό ότι τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά των γοτθικών ναών φανερώνουν, σιωπηλά έστω, ισλαμικές αρχιτεκτονικές επιδράσεις, που εισήχθηκαν στη δυτική Ευρώπη μέσω των Ναϊτών και των υπολοίπων Σταυροφόρων. Πολλά έχουν ειπωθεί για τη σχεση μεταξύ των Ναϊτών και των περιβόητωνΑσσασίνων. Φαίνεται ότι υπήρχε μια μυστική συμφωνία ανάμεσα στο Μάγιστρο του Τάγματος και το Γέρο του Βουνού, που επέτρεπε στις δύο οργανώσεις να συνεργάζονται φανερά ή κρυφά απέναντι στους κοινούς εχθρούς. Επίσης κάποιες ομοιότητες ανάμεσα στις διδασκαλίες των Ναϊτών και του σουφισμού οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αρκετές πρακτικές των Σούφι ίσως υιοθετήθηκαν από τους Ναϊτες.

Πέρα από τις μουσουλμανικές επιδράσεις, ένα τμήμα των Ναϊτών είχε πιθανότατα επηρεαστει από τον ινδουϊσμό, καθώς και άλλες ανατολικές θεωρίες και πρακτικές. Ζώντας στη Μέση Ανατολή, στη γενέτειρα της Αλχημείας, αρκετοί Ναϊτες μυήθηκαν στην τέχνη της και ρίχτηκαν έτσι στο κυνήγι της «φιλισοφικής λίθου» και του «ελιξιρίου της μακρωζωίας». Ακόμη και η Καμπάλα, η εσωτερική πλευρά του Ιουδαϊσμού, δεν ήταν άγνωστη στους Ναϊτες. Είναι γεγονός άλλωστε, ότι εκείνη την εποχή η Παλαιστίνη ήταν ένα μέρος θρησκευτικού συγκρητισμού, όπου δεν υπήρχαν σαφή όρια μεταξύ θρησκείας, φιλοσοφίας, μυστικισμού και μαγείας.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι οι εννέα ιδρυτές ιππότες του Τάγματος δεν είχαν σκοπό απλά να προστατεύσουν τους χριστιανούς προσκυνητές. Σύμφωνα με τους θρύλους, ο κρυφός σκοπός τους ήταν ν’ανακαλύψουν στοιχεία και ιερά αντικείμενα από την περιοχή του Ναού του Σολομώντα και να τα στείλουν στους μυστικούς αρχηγούς τους στη Γαλλία. Κάποιοι άλλοι θρύλοι βέβαια τους θελουν να είναι και φύλακες του μυθικού Γκράαλ, του Αγίου Δισκοπότηρου, το οποίο στην ουσία συμβόλιζε ένα είδος εσωτερικής γνώσης που αναζητούσαν διακαώς τα μέλη πολλών μυστικών εταιριών. Ορισμένοι βέβαια υποστηρίζουν ότι το λεγόμενο Άγιο Δισκοπότηρο δεν ήταν τίποτε περισσότερο από κάποιο μυστικό Ευαγγέλιο, που υποτίθεται ότι έγραψε ο Χριστός. Σύμφωνα με τους ίδιους αυτό το μυστικό Ευαγγέλιο αποτελούσε και την εσωτερική παράδοση των Ναϊτών.

Μια άλλη σημαντική πλευρά της αποστολής των Ναϊτών ήταν το εμπόριο των «ιερών λειψάνων» που αποτελούσε την εποχή εκείνη μια αρκετά προσοδοφόρα επιχείρηση, στη οποία βεβαίως πρωτοστατούσαν οι ίδιοι οι «προστάτες» των Αγίων Τόπων. Πολλά λείψανα χριστιανών Αγίων, που η κατοχή τους σήμαινε στον προληπτικό κόσμο του Μεσαίωνα δύναμη και θεϊκή εύνοια, «ταξίδεψαν» τότε από τους Άγιους Τόπους στις αυλές των βασιλέων της Ευρώπης. Το ίδιο φυσικά συνέβη και με την άλωση της Πόλης, της επονομαζόμενης Νέας Ιερουσαλήμ, από τους Σταυροφόρους (1204), οι οποίοι προέβησαν σε ανείπωτες λεηλασίες κι αρπαγές λειψάνων στις αυλές των Ευρωπαίων βασιλιάδων, με αποτέλεσμα η τιμή τους να πέσει δραματικά.

Οι Ναϊτες που σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές «μολύνθηκαν» από το γνωστικιστικομανιχαϊστικό «αιρετικό ιό» της Ανατολής, φαίνεται ότι πήραν ένα τμήμα από τη –μετέπειτα- τεκτονική τους γνώση από κάποιες πανάρχαιες συριακές αδελφότητες που δρούσαν την εποχή εκείνη γύρω από το όρος Λίβανος. Ορισμένοι μάλιστα ερευνητές, όπως ο συγγραφέας και ιστορικός του τεκτονισμού Μάικλ Μπέιτζεντ, υποστηρίζουν ότι οι Ναϊτες κατείχαν μια μορφή απαγορευμένης γνώσης, την οποία και χρησιμοποιούσαν για να εκβιάζουν την Καθολική Εκκλησία. Σύμφωνα με το συγγραφέα του βιβλίου Holy Blood, Holy Grail αυτοί οι ιππότες – μοναχοί ήταν ένα είδος προέκτασης μιας αρχαίας Μυστικής Κοινωνίας – ίσως του «Βασιλείου του Δισκοπότηρου» - που ίδρυσε τον περιβόητο Ναό της Σιών, δημιούργημα του οποίου ήταν και το Τάγμα του Ναού. Στη διάρκεια του 13ου αιώνα ο Ναός της Σιών, που σχετίζεται και με την αίρεση των Καθαρών, πήρε οριστικό «διαζύγιο» από τους Ναϊτες, το Τάγμα των οποίων έπεσε σε δυσμένεια και στη συνέχεια διαλύθηκε.

Ιδιαίτερα δημοφιλής στους κύκλους των ερευνητών της ναϊτικής ιστορίας είναι η άποψη ότι οι Ναϊτες πήγαν στους Αγίους Τοπους με σκοπό να αποκτήσουν πρόσβαση σ’ένα είδος «Ανώτερης Γνώσης», που πίστευαν ότι υπήρχε στην περιοχή. Αυτή η άποψη στηρίζεται στο λεγόμενο έγγραφο Ρουμπάντ, που πήρε το όνομά του από το συντάκτη του και φέρει την ημερομηνία 11 Απριλίου 1308. Σύμφωνα με το παραπάνω έγγραφο, που σε ορισμένα σημεία του παρουσιάζει ασάφειες, ο εσωτερικός κύκλος των μυημένων του Τάγματος ήταν επιφορτισμένος με την ευθύνη να κατανοήσει την καθολική Γνώση των πάντων. Συγκεκριμένα, σ’ένα σημείο του το απαγορευμένο αυτό έγγραφο αναφέρει: «Οι Ναϊτες ήταν αναμφισβήτητα πιο εξελιγμένοι από ‘μας εξαιτίας της Μυστικής Γνωσης, που είχαν ανακαλύψει μέσα σε βιβλία. Είχαν ανακαλύψει μια απόλυτη καθολική γνώση....»


(συνεχίζεται) "ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ"

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 02 Oct 2008, 17:04 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα κίνητρα πίσω από τη δίωξη των Ναϊτών ως «αιρετικών» ήταν στη βάση τους οικονομικά και πολιτικά. Ο Βασιλιάς της Γαλλίας, της χώρας που φιλοξενούσε και τα περισσότερα μέλη του Τάγματος. Φίλιππος ο Ωραίος, όντας καταχρεωμένος στους Ναϊτες και εποφθαλμιώντας τα αμύθητα πλούτη τους, δεν έβλεπε τη στιγμή να τους ξεφορτωθεί. Έχοντας απολέσει τις θέσεις τους στους Αγίους Τόπους (άρα και τον πρωταρχικό λόγο της ύπαρξής τους
), οι Ναϊτες ήταν πλέον ευάλωτοι στις διαθέσεις των βασιλέων των χωρών που τους φιλοξενούσαν. Ο Φίλιππος συνέλαβε ένα σχέδιο για την εξόντωσή τους, το οποίο του υπαγόρευσε ένας σατανικά έξυπνος ακόλουθός του, ο Γκιγιώμ ντε Νογκαρέ. Η όλη ιδέα βασιζόταν στη «δαιμονοποίηση» των Ναϊτών στα μάτια του Πάπα Κλημέντιου Ε’ που χρωστούσε άλλωστε την εκλογή του στον παππικό θρόνο στο βασιλιά της Γαλλίας, και ο οποίος θα τους αποκήρυττε ως αιρετικούς και ως ανταμοιβή θα μοιραζόταν τα πλούτη τους από κοινού με το Φίλιππο.

Υπάρχει ωστόσο και μια άλλη συνωμοσιολογική εκδοχή για τους πραγματικούς λόγους της δίωξης των Ναϊτων. Σύμφωνα με αυτή, ολόκληρη η ιστορία της Δυτικής Ευρώπης είναι μια αδιάκοπη αντιπαράθεση, ανάμεσα στη βόρεια τευτονο-σιωνιστική (Τ/Σ) και στη νότια ιησουϊτική κλίκα. Οι Ναϊτες φαίνεται ότι είχαν δεχθεί βαθιές επιρροές από τη βόρεια Τ/Σ κλίκα (Τεύτονες, Σκανδιναβούς και Αγγλοσάξωνες). Οι νότιοι οίκοι των Ναϊτών, σε συνδυασμό με τους αδελφούς Νοσοκόμους (Hospitallers) πλησίασαν το χρεωμένο σ’αυτούς Βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο IV, με μια λίστα διεκδικήσεων. Ζητώντας στην ουσία την υποταγή του στη βόρεια Τ/Σ κλίκα. Εκείνος όμως, γνωρίζοντας από πριν το σχέδιό τους, αντέδρασε δυναμικά, τους κατηγόρησε ως αιρετικούς και διέταξε τη σύλληψή τους.

Στα χρόνια των διώξεων που ακολούθησαν, οι Ναϊτες εξαφανίστηκαν από όλη την Ευρώπη, εκ΄τος από την κέλτικη Σκοτία, όπου κατέφυγαν για να υπηρετήσουν καλύτερα τα συμφέροντα της βόρειας Τ/Σ κλίκας. Όσοι παρέμειναν στο νότο προσχώρησαν στο τάγμα των Νοσοκόμων. Η νότια κλίκα κυριαρχούνταν πλέον από μια σύσκολη συμμαχία Γάλλων και Λατίνων αριστοκρατών. Η εξολόθρευση πάντως των Ναϊτών Ιπποτών και ο περιορισμός των οικονομικών δραστηριοτήτων των Νοσοκόμων δημιούργησε ένα κενό στον εμβρυακό τραπεζικό τομέα της Ευρώπης, που καλύφθηκε από την οικονομική κλίκα των Μπαρντί της Ρώμης και αργότερα από τους περιβόητους Μεδίκους.

Μια άλλη αφορμή για τη δίωξη των Ναϊτών ως αιρετικών φαίνεται ότι υπήρξε η στενή σχέση τους με τους Καθαρούς. Αυτή η γνωστικομανιχαϊστικοβογομιλική αίρεση που μέσω Βουλγαρίας και Βοσνίας – διαμέσου δηλαδή του κλασσικού δρόμου, που ακολουθούσαν οι προσκυνητές προς τους Αγίους Τόπους – διαδόθηκε στη δυτική Ευρώπη, γνώρισε, μεγάλη απήχηση στις κοιλάδες της νότιας Γαλλίας.

Ο Χριστιανισμός, ενώ στην Ανατολή επικράτησε εξαιτίας της λαϊκής του απήχησης, στη Δύση επιβλήθηκε τις περισσότερες φορές δυναμικά από την εξουσία, καταστρέφοντας τους αρχαίους θεούς. Χαρακτηριστικό είναι το γλυπτό του Μουασάκ στη Νότια Γαλλία, ο καλλιτέχνης του οποίου προσπάθησε να αποδώσει το τρομακτικό μεγαλείο στο πρόσωπο του Ιησού. Στην πρόσφατα εκχριστιανισμένη Γαλλία της εποχής εκείνης, η εικόνα του Ιησού, σταυρωμένου και γυμνού, θεωρούνταν σκάνδαλο. Οι επιφανειακά και βίαια εκχριστιανισμένοι Κέλτες έβλεπαν τον Ιησού περισσότερο ως έναν τιμωρό κι εκδικητικό Θεό παρά ως έναν μάρτυρα.

Σε αυτές τις περιοχές η διδασκαλία του Χριστού άργησε να γίνει εδωτερικό βίωμα πράγμα που διευκόλυνε την ανάπτυξη αιρέσεων και παρερμηνειών, που απλοποίούσαν το χριστιανισμό κι αποκτούσαν έτσι μεγάλη λαϊκή και κοινωνική βάση. Μια από τις σημαντικότερες αιρεσεις ήταν το κίνημα των Καθαρών που στρατολογούσε οπαδούς στους κόλπους των δυσαρεστημένων (αγρότες, τεχνίτες, αστούς, κ.αλ) κηρύσσοντας μια αυστηρά ηθική σταση προς τη ζωή. Οι Καθαροί, το ιδεολογικό υπόβαθρο των οποίων ήταν πάντα βογομιλικό και μανιχαϊστικό, έγιναν απειλή για την ενότητα της Καθολικής εκκλησίας στις αρχές του 13ου αιώνα, όταν αρκετοί ευγενείς της νότιας Γαλλίας προσχώρησαν στο κίνημα. Το 1209 μ.χ ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ’ κήρυξε Σταυροφορία εναντίον τους και 30 χρόνια αργότερα ανέλαβε η Ιερά Εξέταση την οριστική τους εξαφάνιση. Έτσι «οι συγκρατημένοι και σεμνοί άνθρωποι, που έζησαν τον 13ο αιώνα στη νότιο Γαλλία, των οποίων ο πρακτικός κανόνας ήταν η πενία και ιδανικό τους ην Αγάπη, αφανίστηκαν.......» (Μωρίς Μαγκρ).

Ωστόσο οι Καθαροί δεν εξαφανίστηκαν από προσώπου γης με τη διαταγή και μόνον «ad oboledam» (να χαθεί) του Πάπα. Αντίθετα σκόρπισαν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στα μέσα του 13ου αιώνα περίπου 4000 Τέλειοι, δηλαδή οι ανώτεροι μυημένοι του κινήματος, περιπλανούνταν στην Ευρώπη, μεταμφιεσμένοι σε τροβαδούρους, εμπόρους, γυρολόγους, και ταξιδιώτες. Επίσης ένας σημαντικός αριθμός Καθαρών που επέζησαν, βρήκαν καταφύγιο και προστασία στο Τάγμα του Ναού, πράγμα που δεν άρεσε καθόλου στους διώκτες τους. Δεν αποκλείεται λοιπόν αρκετοί Ναϊτες του 13ου αιώνα να ήταν στην πραγματικότητα «μεταμφιεσμένοι Καθαροί». Άλλωστε και το Τάγμα του Ναού ήταν, ως ένα βαθμό, επηρεσμένο από τις μανιχαϊστικές δοξασίες της Ανατολής. Όπως και να’χει πάντως, Ναϊτες και Καθαροί φαίνεται ότι συνεισέφεραν από κοινού στη δημιουργία του μετέπειτα καλβινιστικού υπόβαθρου στη Γαλλία, θέτοντας έτσι τις βάσεις του σύγχρονου προτεσταντισμού.

Το επιχείρημα πάνω στο οποίο στήριξε ο Βασιλιάς της Γαλλίας και το υποχείριό του, ο Πάπας Κλημέντιος Ε’, τη δίωξη των Ναϊτών, ήταν ότι αυτοί είχαν καταντήσει αιρετικοί, δηλαδή ότι δεν είχαν πλέον με το επίσημο χριστιανικό δόγμα. Κι αυτό δεν ήταν ψέμα. Οι Ναϊτες είχαν όντως απομακρυνθεί από το στενό κεφάλαιο «Καθολικό Δόγμα» κι είχαν ξανοιχθεί και προς άλλες θρησκείες, δόγματα κι αιρέσεις, αναζητώντας την Απόλυτη Γνώση. Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, οι Ναϊτες υποστήριζαν το «συγκερασμό» του χριστιανισμού με τον ιουδαϊσμό, από τον οποίο άλλωστε και προήλθε ο πρώτος. Ο ίδιος ο τελευταίος Μάγιστρος του Τάγματος φαίνεται ότι ήταν έτοιμος ν’αποκαλύψει το μυστικό των Ναϊτών, δηλώνοντας στις 26 Νοεμβρίου του 1308 στους ιεροεξεταστές που τον βασάνιζαν: «Θα σας έλεγα κάποια πράγματα, αν δεν είσαστε αυτοί που είστε, κι αν είχατε την εξουσιοδότηση να τα ακούσετε».

Η προσπάθεια συγκερασμού χριστιανισμού – ιουδαϊσμού δόθηκε τελικά ως παρακαταθήκη από τους Ναϊτες στους μετέπειτα οπαδούς της θρησκευτικής μεταρρύθμισης κι έτσι επιτεύχθηκε η σύμπραξη Διαμαρτυρομένων και Εβραίων, που επέτρεψε στους δεύτερους να ευημερήσουν στο περιβάλλον των ατλαντικών χωρών και ν’αποκτήσουν τη σημερινή τους δύναμη.

Η επτάχρονη καταδίωξη των Ναϊτών καλύφθηκε πρόχειρα κάτω από διάφορες ιεροεξεταστικές δίκες, που στηρίζονταν σε ψεύτικες ή κατασκευασμένες ομολογίες. Δύο εγκληματίες, πρώην Ναϊτες, που σάπιζαν στα υπόγεια των φυλακών, δέχτηκαν να ψευδομαρτυρήσουν και να κατηγορήσουν το Τάγμα του Ναού για ν’αποκτήσουν την ελευθερία τους. Έτσι αυτοί κατηγόρησαν τους Ναϊτες ότι αρνιούνται το Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους και ότι στην πραγματικότητα είναι ειδωλολάτρες, που ασκούν κανιβαλισμό, μαύρη μαγεία και σεξουαλικά όργια!

Ένας άλλος Ναϊτης, ο Ντεοντά Ζοφρέ, ομολόγησε, κάτω από την «έμπνευση» των πυρωμένων λαβίδων, ότι το τάγμα τιμούσε ένα είδωλο, που ήταν το κεφάλι του Μπαφομέτ. Έτσι η κύρια κατηγορία εναντίον των Ναϊτών κατέληξε να είναι ότι βλασφήμισαν εναντίον του Ιησού, πιστεύοντας σ’ έναν δαίμονα με το όνομα του Μπαφομέτ. Ωστόσο όμως η λέξη Μπαφομέτ ( Mafumat στα Ισπανικά, Bafomet στα προβηγκιανά ) ίσως ήταν στην πραγματικότητα προφορά του Μαχομέτ ή Μουχαμάντ (Μωάμεθ). Κατά μια άλλη εκδοχή, η αραβική λέξη «Abu Fihamat» |(Πατέρας της Γνώσης), είναι τίτλος του αρχηγού των Σούφι, με τους οποίους οι Ναϊτες φαίνεται ότι διατηρούσαν στενές σχέσεις. Επίσης η λέξη «Μπαφομέτ» ανταποκρίκεται, σύμφωνα μ’έναν πρώιμο ελληνιστικό κώδικα, στην ελληνική Σοφία, τη βάση του γνωστικισμού. Είναι γνωστό τέλος ότι και ο μεγάλος Μάγος (ή τσαρλατάνος) του 20ου αιώνα Άλιστερ Κρόουλυ, χρησιμοποιούσε αυτή τη λέξη ως έναν από τους τίτλους του (το μυητικό του όνομα στο Ο.Τ.Ο. ΧΙ)


(συνεχίζεται) "ΟΙ ΝΑΪΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΚΟΤΙΑΣ"

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 02 Oct 2008, 17:07 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
ΟΙ ΝΑΪΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΚΟΤΙΑΣ

Αν και ο επικεφαλής του Τάγματος, ο τελευταίος Μάγιστρός του Ζακ Ντε Μολέ, ρίχτηκε στην πυρά, πάνω σ’ένα μικρό νησί του Σηκουάνα στις 18 Μαρτίου 1314, εντούτοις δε χάθηκε μαζί του και το Τάγμα. Παρ’ όλη την καταδίωξή τους σ’ ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη αρκετοί Ναϊτες κατόρθωσαν να επιβιώσουν είτε μεταμφιεσμένοι είτε ως ένα «υπόγειο κίνημα», το οποίο θα υπόσκαπτε εν τέλει τα σαθρά θεμέλια της Καθολικής Εκκλησίας.

Κάποιες ομάδες Ναϊτών κατέφυγαν στην Κύπρο, παίρνοντας μαζί τους τμήμα του περιβόητου «θησαυρού» τους, που για πολλούς δεν ήταν παρά βιβλία και ιερά κείμενα που εμπεριείχαν τις μυστικές τους δοξασίες. Άλλοι κατέφυγαν στους Ιωαννίτες Ιππότες, που κατείχαν τότε τη Ρόδο και τη Μάλτα. Στην Ισπανία και στην Πορτογαλία οι Ναϊτες, κάτω από την ανοχή των βασιλέων των δύο χωρών, ίδρυσαν νέα Τάγματα και συγκεκριμένα το Τάγμα της Μοντέσα (Ισπανία) και το Τάγμα του Χριστού (Πορτογαλία), στους κόλπους των οποίων βρήκαν προστασία από τους διώκτες τους. Και τα δύο αυτά Τάγματα εξακολουθούν να υπάρχουν ως τις μέρες μας.

Η από ξηράς καταδίωξη των Ναϊτών ήταν σχετικά εύκολη υπόθεση για τους διώκτες τους, ωστόσο όμως δε συνέβη το ίδιο και στην περίπτωση των ναυτικών τους δυνάμεων. Συνειδητοποιώντας τον κίνδυνο της ολοκληρωτικής τους εξαφάνισης, αρκετοί Ναϊτες της Γαλλίας και της Ιταλίας μαζί με το μεγαλύτερο μέρος του στόλου τους, απέπλευσαν από τα λιμάνια της Μεσογείου και μέσω Γιβραλτάρ, πορτογαλικών ακτών και Ιρλανδίας έφτασαν τελικά στις ακτές της Σκοτίας (1307-1309). Την περίοδο εκείνη η κέλτικη Σκοτία ήταν σε διαρκή αναταραχή. Ξεσηκωμένοι από έναν φλογερό πατριωτη, τον Γουίλιαμ Γουάλας, οι Σκοτσέζοι αγωνίζονταν με πείσμα για ν’απαλλαγούν από την επικυριαρχία του στυγννού βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Β’. Τελικά έπειτα από μια σειρά αιματηρών πολέμων, που έμειναν στην ιστορία ως «Πόλεμοι των Μπρούς», οι Σκοτσέζοι κατόρθωσαν ν’ απελευθερώσουν την πατρίδα τους. Και σ’αυτό η συμβολή των Ναϊτών ήταν καθοριστική.

Την εποχή εκείνη οι Άγγλοι, με πρόσχημα τη διάδοση του καθολικισμού, επιδίωκαν την «ενοποίηση», δηλαδή την κατάκτηση των Βρετανικών Νησιών. Αντιστεκόμενοι σ’ αυτή την επιθετική πολιτική της Αγγλίας, οι Σκοτσέζοι, με τη βοήθεια και των Ιρλανδών, αμφισβητούσαν τον καθολικισμό συνεχίζοντας τις παραδοσιακές δρυϊδικές τελετές τους. Κάτω από τις ευλογίες του Πάπα, ο πανούργος βασιλιάς Εδουάρδος επιχείρησε αρκετές πολεμικές εκστρατείες κατά της «κρυφοπαγανιστικής» Σκοτίας. Παρ’ ότι είχε επιτυχίες συχνά στις μάχες απέναντι στους μαχητικούς αλλά ανοργάνωτους Σκοτσέζους δεν μπορούσε ωστόσο να κρατήσει τη χώρα τους υποταγμένη.

Ύστερα από κάθε αγγλική νίκη οι Σκοτσέζοι επαναστατούσαν και χτυπούσαν τους κατακτητές. Ταυτόχρονα, οι συνεχείς συγκρούσεις με τους καθολικούς Άγγλους έσπρωχναν τους Σκοτσέζους όλο και πιο πολύ προς την παγανιστική τους θρησκεία. Έτσι ο Ρόμπερτ Μπρούς ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Σκοτίας το 1304, εκμεταλλευόμενος το αντικαθολικό μένος του λαού του, στράφηκε σχδόν ανοικτά προς τον πατροπαράδοτο κέλτικο Δρυϊδισμό. Και για να αποδείξει την απέχθεία του προς τον καθολικισμό, έσφαξε τον καθολικό του αντίπαλο, Τζων Κόμιν, μέσα σε μια χριστιανική εκκλησία, με βάση την κέλτικη τελετουργία, βεβηλώνοντας έτσι τα ιερά! Έχοντας πειστεί για τον αντικαθολικισμό του Μπρούς, οι επιζήσαντες Ναϊτες αποφάσισαν να τον υποστηρίξουν στον αγώνα του κατά των Άγγλων.. Έτσι, στην αποφασιστική μάχη του Μπάνοκμπερν, που έγινε τρεις μήνες μετά την εκτέλεση του Μάγιστρου Ζακ Ντε Μολέ και μάλιστα μια μέρα, που για το Τάγμα του Ναού θεωρούνταν ιερή (24/06/1314), ενώ η μάχη έγερνε υπέρ των Άγγλων «εμφανίστηκαν από το πουθενά σιδερόφρακτοί ιππότες κι έπεσαν με φοβερή ορμή κατά των Άγγλων». Χάρη στην αποφασιστική συμβολή των Ναϊτών οι Άγγλοι έπαθαν πανωλεθρία και οι Σκοτσέζοι νίκησαν, αποκτώντας την πολυπόθητη ανεξαρτησία τους. Τελικά, το 1324 ο Πάπας αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον Μπρούς ως το νόμιμο βασιλιά της Σκοτίας.

Μετά τα γεγονότα αυτά, στη Σκοτία παρέμεινε τελικά ένας μεγάλος αριθμός κυνηγημένων Ναϊτών, οι οποίοι κι απέκτησαν στενές σχέσεις με ορισμένες ισχυρές οικογένειες Σκότων ευγενών, όπως με τους Σινκλαίρ. Σύμφωνα με τους Μ.Μπέιτζαντ και Ρίτσαρντ Λέιγκ, συγγραφείς του βιβλίου «Ο Ναός και η Στοά», οι απαρχές του σύγχρονου τεκτονισμού ανάγονται στη στενή σχέση Ναϊτών – Σινκλαίρ και στις μυστικές γνώσεις που οι πρώτοι μεταβίβασαν στους δεύτερους για να τις διαφυλάξουν. Οι Σινκλαίρ μυήθηκαν στις αρχιτεκτονικές και κατασκευαστικές γνώσεις των Ναϊτών, σε σημείο ώστε ο βασιλιάς της Σκοτίας Τζέημς Β’ να διορίσει το 1441 το Λόρδο Σινκλαίρ ισόβιο προστάτη των Τεκτόνων (οικοδόμων) και μάλιστα με κληρονομικό δικαίωμα. Το 1630 τα κληρονομικά δικαιώματα του εκάστοτε αρχηγού των Σινκλαίρ στην ηγεσία των Τεκτόνων επιβεβαιώθηκαν με διάταγμα του βρετανικού θρόνου. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που μέλη της μεγάλης αυτής οικογένειας, σε όλη τη διάρκεια της βρετανικής ιστορίας, κατέλαβαν ανώτατα αξιώματα της Αυτοκρατορίας.


(συνεχίζεται) "Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ «ΝΕΟΝΑΪΤΙΣΜΟΥ»"

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 23 Oct 2008, 12:11 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ «ΝΕΟΝΑΪΤΙΣΜΟΥ»

Διάφορα Τάγματα, που εμφορούνταν από εθνικιστικές τάσεις κι έδρασαν κυρίως στην κατακερματισμένη Γερμανία του 19ου αιώνα, επηρεάστηκαν σημαντικά από τις ιδέες των Ναϊτών, όπως αυτές μεταλλάχθηκαν μέσω του περιβόητου Τευτονικού Τάγματος, που σκορπούσε για αιώνες τον όλεθρο στις παγανιστικές ακόμη φυλές της Βαλτικής του Μεσαίωνα. Άλλωστε και ο Σταυρός στη σημαία της Αυτοκρατορικής Γερμανίας, που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1870 από το σιδερένιο καγκελάριο Όττο Βίσμαρκ, έχει σαφέστατα ναϊτική προέλευση.

Μία από τις νέες αποκρυφιστικές ομάδες στη Γερμανία, που διεκδικεί κάποιους, αδύναμους, έστω, δεσμούς με τους Ναϊτες, είναι το Τάγμα των Νέων Ναϊτών, που ιδρύθηκε στα τέλη του προηγούμενου αιώνα από το Γιοργκ Λαντζ φον Λίμπενφελς. Το Τάγμα αυτό συγχώνευσε κάποιες, ακαθόριστης προέλευσης, ναϊτικές τελετές καο συμβολισμούς με το θρύλο του Γκράαλ. Επρόκειτο για μια καθαρά αντισημιτική οργάνωση, με βαθιά συντηρητικές και ρατσιστικές τάσεις, που βασίζονταν σε παρεξηγημένες αποκρυφιστικές ιδέες, πολύ πριν το ναζιστικό κόμμα καταλάβει την εξουσία. Ανάμεσα στην τεράστια βιβλιοθήκη του Λαντζ φον Λίμπενφελς υπήρχε και το δεκάτομο Βιβλιομυστικόν (Bibiomystikon), που οι φήμες λένε ότι επρόκειτο για ένα ακόμη σπάνιο μυστικό βιβλίο μεγάλης αξίας.

Είναι γνωστό ότι στις αρχές του 20ου αιώνα, ορισμένα μέλη του εν λόγω Τάγματος, δημιούργησαν και τη λεγόμενη Αριοσοφία (Ariosophy). Το 1907, σ’ έναν πύργο της Αυστρίας, ο Λίμπενφελς σχεδίασε μια σημαία, που είχε πάνω της τη σβάστικα, παραπέμποντας έτσι στους ιερούς για το γερμανικό λαό Ρούνους, καθώς και στην εσωτερική ιστορία της «Αρίας» φυλής. Ενδιαφέρον είναι πάντως ότι ο Λίμπενφελς, ψευδο-αποκρυφιστής που διεκδικούσε αριστοκρατική καταγωγή, συναντήθηκε το 1909 με το νεαρό Αδόλφο Χίτλερ στη Βιέννη. Αργότερα ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ο Χίτλερ υπήρξε ένας από τους μαθητές του Τάγματος των Νέων Ναϊτών.

Όταν οι Ναζί κατέλαβαν την εξουσία και ο Χίτλερ επέστρεψε πλέον πανίσχυρος στην Αυστρία (1938), αυτό το ψευδοαποκρυφιστικό Τάγμα είχε περάσει ήδη στο περιθώριο, υπομένοντας την ίδια μοίρα με τις υπόλοιπες, αναγνωρισμένες εσωτερικές κι ερμητικές ομάδες στην Γερμανία. Στον Λίμπενφελς απαγορευόταν να δημοσιεύσει οτιδηπότε.

Η ναϊτική παράδοση ισχυρίζεται ότι διδάσκει την ουσία της κοινής κληρονομιάς της ανθρώπινης πνευματικής εμπειρίας. Αυτή η πνευματική γνώση αποτελεί και τον εσωτερικό κύκλο της ναϊτικής παράδοσης, που έχει διασωθεί ως τις μέρες μας. Το σημερινό Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών είναι μια από τις εκδηλώσεις του Τάγματος του Ναού.

Οι σύγχρονοι Ναϊτες προσπαθούν ν’ αναβιώσουν σήμερα την παράδοση των προγόνων τους, πιστεύοντας ότι αποτελεί κεφαλαιώδες μνημείο της ανθρώπινης ιστορίας. Αποκαλούν αυτή την προσπάθεια «Αναγέννηση του Τάγματος». Οι ίδιοι πιστεύουν ότι οι Ναϊτες έχουν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη σημερινή περίοδο της μετάβασης από την εποχή του Ιχθύος στην εποχή του Υδροχόου. Ορισμένα μάλιστα ναϊτικά Τάγματα ισχυρίζονται ότι οι ψυχές των παλιών Ιπποτών του Ναού έχουν ενσαρκωθεί στη διάρκεια του αιώνα μας κι έτσι το Τάγμα θα συνεχίσει το έργο που σταμάτησε το 14ο αιώνα.

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 23 Oct 2008, 12:12 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
ΚΑΘΑΡΟΙ
Οι «αιρετικοί» της Γνώσης και της Αγνότητας

Η μυστική οργάνωση των Καθαρών που εξαπλώθηκε στην Ευρώπη από το 10ο αιώνα έως το 15ο αιώνα, περιβάλλεται από άπλετο μυστήριο και θρύλους, που με την πάροδο του χρόνου συγκινούν ολοένα και περισσότερο τους απανταχού ερευνητές. Ποιοί ήταν στην πραγματικότητα οι Καθαροί? Ήταν άραγε μάγοι, μύστες και υπηρέτες του διαβόλου, όπως ισχυριζόταν η Ιερά Εξέταση που εξαπέλυσε Σταυροφορία εναντίον τους? Μήπως ήταν κλάδος των Ναϊτών Ιπποτών, προστάτες του Ιερού Δισκοπότηρου ή κοινωνικό ρεύμα αντίστασης στη διαφθορά της εκκλησιαστικής εξουσίας? Τί πίστευαν, πως ήταν οργανωμένοι και ποιά ήταν τα μυστικά που τηρούσαν με τόσο ζήλο και αφοσίωση? Πως εξηγούμε σήμερα τις διδασκαλίες τους και κατά πόσο χάθηκαν από προσώπου γής οι ρομαντικές αυτές φιγούρες, που ενέπνευσαν με το μύθο τους τόσο διαφορετικές ιδεολογίες όσο ο εσωτερικός χριστιανισμός και ο ναζισμός?

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΩΝ: ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ, ΜΑΝΙΧΑΙΟΙ, ΠΑΥΛΙΚΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΒΟΓΟΜΙΛΟΙ

Ο όρος «Καθαρός» είναι πολύ γενικός, δεν περιγράφει ένα μονοδιάστατο δόγμα, δεν υπονοεί μια κεντρικά ιεραρχημένη εκκλησιαστική δομή και –κατά συνέπεια- περικλείει πολλές διαφορετικές «αιρετικές» ομάδες, που εμφανίστηκαν στην ευρύτερη χριστιανική θεολογία από τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες. Για να ξεκαθαρίσουμε, κάπως, τις πολλές και αντικρουόμενες πληροφορίες γύρω από τη μεγάλη και πολυπληθή σέκτα των «Καθαρών», θα αναφερόμαστε με αυτό το όνομα μόνο στις ομάδες που διέδωσαν τη διδασκαλία τους στη νότιο και δυτική Ευρώπη από τον 11ο έως το 13ο αιώνα.

Αναζητώντας τις ρίζες της θεολογίας των Καθαρών ταξιδεύουμε στην Αλεξάνδρεια του 1ου μ.Χ. Εκεί ζει και μεγαλώνει ο Βαλεντίνος εντρυφώντας στα αιγυπτιακά μοναστήρια, την πυθαγόρεια, ορφική και πλατωνική φιλοσοφία, καθώς και στις παραδόσεις των μαθητών του Παύλου για τη μυστική γνώση που μετέδωσε ο Χριστός στους «έχοντες ώτα ακούειν» μετά την Ανάστασή Του. Όταν ο Βαλεντίνος μυείται στη γνώση, αφιερώνει τη ζωή του στη σύνθεση ενός οικουμενικού θρησκευτικού συστήματος, που στηρίζεται στις προγενέστερες θρησκευτικές πεποιθήσεις της γύρω γεωγραφικής περιοχής και συνδυάζεται με το χριστιανισμό.

Ο γνωστικισμός του Βαλεντίνου επηρεάζει τη θεωρία των Καθαρών για τις τρεις φύσεις του ανθρώπου. Σύμφωνα με τη θεολογία του, η πρώτη φύση το σώμα, υποδουλώνει την ψυχή. Οι ψυχές που αποπλανώνται (από το Σατανά), χάνουν ένα τμήμα του «Σώματος Δόξης», του Πνεύματος και χρειάζεται να εξαγνιστούν για να παρουσιαστούν ξανά ενώπιον του Θεού. Έως εκείνη τη στιγμή οι ψυχές υπόκεινται σ’ ένα είδος καθαρτηρίου, τη γήινη ύπαρξη. Η ίδια η πτώση, όμως, είναι η απαρχή της μεταμόρφωσης. Για τους Γνωστικούς ο υλικός κόσμος δεν ήταν παρά ένα πελώριο λάθος πλασμένο από κάποιον ανόητο ή μοχθηρό Δημιουργό. Πίστευαν ότι ολόκληρο το σύμπαν ήταν στην ουσία μια ψευδαίσθηση στο νου μιας μη θεϊκής οντότητας. Μέσα σ’αυτό παρασύρθηκαν και παγιδεύτηκαν σπέρματα θείας ζωής (ψυχές), που εγκλωβίστηκαν μέσα στα ανθρώπινα σώματα. Όμως ο άνθρωπος χάρη στο νου, στη γνώση και στον εσωτερικό φωτισμό μπορούσε τελικά να ξεφύγει από αυτή την παγίδα. Υπήρχε σωτηρία, αλλά μόνο για λίγους.

Εάν η Αλεξανδρινή Γνωστική Σχολή ήταν η πρώτη επιρροή για τους Καθαρούς, η δεύτερη εντοπίζεται λίγο πιο ανατολικά, στη Μεσοποταμία. Έναν αιώνα μετά το Βαλεντίνο γεννιέται ο αριστοκρατικής καταγωγής Μάνης, ο οποίος μυείται στο γνωστικισμό από τον πατέρα του. Σε ηλικία 24 ετών χρίζει τον εαυτό του θρησκευτικό ηγέτη, καταδιώκεται και ιδρύει παντού μανιχαϊκές αδελφότητες, ακόμα και στην Κομφουκιανή Κίνα. Δέχεται ως μεγαλύτερους προφήτες το Βούδα, τον Ιησού και τον Ζωροάστρη. Τελικά εξοντώνεται από τον Πέρση μονάρχη αλλά έχει στο μεταξύ μεταβιβάσει τη διδασκαλία του σε πολυάριθμες ομάδες ανθρώπων.

Τί πίστευε ο Μάνης? Η διδαχή του ήταν δυαρχική: Καλό και Κακό είναι ισοδύναμες έννοιες. Το Κακό προέρχεται από ένα λανθασμένα τοποθετημένο Καλό. Κάτι που σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο είναι σωστό και καλό, σε διαφορετικό τόπο και χρόνο είναι λάθος και κακό. Μέσα από μια σειρά μετενσαρκώσεων το φως – που ενυπάρχει σε κάθε άνθρωπο – θα υπερνικήσει τελικά το έρεβος. Είναι εμφανές ότι γνωστικισμός και μανιχαϊσμός αλληλοεπηρεάστηκαν, ενώθηκαν και έδωσαν ζωή στη θεολογία των Καθαρών που εμφανίστηκε στην Ευρώπη κατά το Μεσαίωνα.

Παράλληλα κατά τον 3ο και 4ο αιώνα μ.χ εμφανίζονται στην Αρμενία οι Παυλικιανοί, μια σέκτα που θεωρούσε ως μόνο πραγματικό απόστολο τον Παύλο, απέρριπτε την Παλαιά Διαθήκη και υποστήριζε ότι ο κόσμος είχε δημιουργηθεί από ένα πνεύμα, που αντιμαχόταν το Θεό της Καινής Διαθήκης. Η ομάδα αυτή είχε εικονοκλαστικές τάσεις και κατέστρεφε εικόνες και σταυρούς σε κάθε ευκαιρία. Τον 7ο αιώνα είχε υποστηρικτές στο ίδιο το Βυζάντιο και ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε’, ο Κοπρώνυμος, μετέφερε τους οπαδούς της αίρεσης στη Θράκη. Τον 9ο αιώνα μ.Χ οι Παυλικιανοί, συμμαχώντας με τους μουσουλμάνους, έγιναν σοβαρή απειλή για τη βυζαντινή Μικρά Ασία και οι αυτοκράτορες αποαφάσισαν να δράσουν. Αφού τους συνέτριψαν στρατιωτικά καταστρέφοντας το προπύργιό τους, την Τεφρική (872 μ.Χ), αποφάσισαν να διασκορπίσουν τα υπολείμματά τους στα Βαλκάνια. Έτσι, αντί το κίνημα να εξαφανιστεί, μεταλαμπαδεύτηκε στις ευρωπαϊκές κτήσεις της Αυτοκρατορίας.

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 23 Oct 2008, 12:13 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
ΒΟΓΟΜΙΛΟΙ: Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΚΡΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ

Οι Παυλικιανοί λοιπόν που εγκαταστάθηκαν στη Θράκη και στις περιοχές των Βουλγάρων, αποτέλεσαν τον πυρήνα του βογομιλισμού. Δεν επρόκειτο ωστόσο για μια νέα θρησκευτική αίρεση, εφόσον φαίνεται καθαρά ότι προήλθε μέσα από μια σύνθεση στοιχείων παυλικιανισμού και μεσσαλιανισμού και προσέλαβε σλαβικό χαρακτήρα με τη διάδοση της στους ημιχριστιανικούς σλαβικούς λαούς της Βαλκανικής. Εκείνη την εποχή (10ος αιώνας μ.Χ) ο κόσμος των πρόσφατα εκχριστιανισμένων Σλάβων βρισκόταν σε αναβρασμό. Οι επίσκοποι των Σκλαβηνίων ήταν αποξενωμένοι από το λαό κυρίως λόγω της ελληνικής εκκλησιαστικής τους γλώσσας. Στη Βουλγαρία, η ελίτ της οποίας είχε πρόσφατα εχριστιανιστεί, ο λαός, πιστεύοντας ότι η ηγεσία του «έπαιξε» το παιγνίδι των Ελλήνων, στράφηκε μαζικά προς το βογομιλισμό, προσδίδοντας σε αυτόν όχι μόνο θρησκευτική, αλλά επίσης κοινωνική κι αντιμοναρχική απόχρωση. Οι Βογόμιλοι έτειναν έτσι να εμφανίζονται ως «διαμαρτυρία» της σλαβόφωνης υπαίθρου εναντίον των βυζαντινών πόλεων.

Αιρεσιάρχης του βογομιλισμού υπήρξε ο Βόγκομιλ, ιεροκήρυκας που έδρασε στην περιοχή της Φιλιππούπολης την περίοδο της βασιλείας του Πέτρου (927-965 μ.Χ). Από το όνομά του, που σημαίνει στα ελληνικά Θεόφιλος (Μπογκ = Θεός και Μιλ = Φίλος), οι οπαδοί του ονομάστηκαν «Θεόφιλοι» (Βογόμιλοι). Σύμφωνα όμως με μια άλλη εκδοχή το όνομά τους προέρχεται από τη θρησκευτική επίκληση «Κύριε Ελέησον» (Βog Milovi), που σημαίνει ότι είναι «Αυτοί που επιζητούν το Έλεος του Θεού».

Οι πεποιθήσεις των Βογόμιλων ήταν στη βάση τους δυιστικές και μανιχαϊστικές, με έντονες ωστόσο τις χριστιανικές επιδράσεις. Πίστευαν ότι ο Επουράνιος Πατέρας είχε δύο γιούς. Ο μεγαλύτερος γιός του ήταν ο Σατανιήλ, ο οποίος, αφού επαναστάτησε, παρέσυρε καποιους αγγέλους και έφτιαξε τον κόσμο εκ της «πονηράς ύλης». Ο νεότερος γιός του ήταν ο Ιησούς, ο Λυτρωτής. Απλοποιώντας τις δοξασίες τους οι Βογόμιλοι πίστευαν ότι ο Ουρανός και το Πνεύμα ανήκει στο Θεό, ενώ η Γη και το σώμα ανήκουν στο Σατανιήλ. Όσοι έχουν την εξουσία στη γη (δηλ. εν προκειμένω οι Βυζαντινοί) είναι όργανα του Σατανιήλ, με λατρευτικό τους μάλιστα κέντρο την επιβλητική Αγία Σοφία. Οι Βογόμιλοι απέρριπταν τη θεία φύση του Ιησού, την Αγία Τριάδα, το σύμβολο του Σταυρού, τις εικόνες. Δεν έκτιζαν εκκλησίες, δε βαπτίζονταν, δεν έκαναν θρησκευτικό γάμο, δε μεταλάμβαναν. Απέρριπταν όλα τα μυστήρια, την Παλαιά Διαθήκη, ενώ ερμηνευαν την Καινή Διαθήκη με αλληγορικό τρόπο. Από την άλλη ζούσαν ασκητικά, απορρίπτοντας τις υλικές απολαύσεις, την κρεοφαγία, τον οίνο κ.αλ. Δεν ακολουθούσαν όμως όλοι τον ίδιο τρόπο ζωής, αλλά μονάχα οι «Τέλειοι», που είχαν και το δικαίωμα να διαδίδουν τις βογομιλικές διδασκαλίες και να προσηλυτίζουν. Οι υπόλοιποι, οι «Ακροατές», μπορούσαν ν’ ακολουθούν το συνηθισμένο τρόπο ζωής.

Ο βογομιλισμός φαίνεται ότι αποτέλεσε το θρησκευτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο πολλών οπαδών του Σαμουήλ, που ίδρυσε το δυτικοβουλγαρικό κράτος στις αρχές του 11ου αιώνα μ.Χ αλλά συντρίφθηκε τελικά από το σκληρό βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο Β’, το λεγόμενο Βουλγαροκτόνο, ο οποίος τύφλωσε παραδειγματικά 14000 Βούλγαρους αιχμαλώτους, που συνέλαβε στη μάχη στο Κλειδί (1014 μΧ) Αλλά ο Βογομιλισμος δεν εξαφανίστηκε, αντίθετα εξαπλωνόταν όλο και περισσότερο ανάμεσα στους δυσαρεστημένους Σλάβους κυρίως της Βαλκανικής.

Στα τέλη του 11ου μ.Χ η αίρεση γνώρισε έξαρση χάρη στο «μοναχό» Βασίλειο και στους 12 «αποστόλους» του. Αυτός ο «αρχισατράπης του Σατανιήλ με ένδυμα μοναχού» (Αλεξιάδα, Άννα Κομνηνή), παρέσυρε με τα κηρύγματά του αρκετά πλήθη και κατέστη απειλή για την αυτοκρατορία, εφόσον κήρυττε την ανυπακοή στις αρχές. Ο Αλέξιος αποφάσισε τότε να κτυπήσει αποφασιστικά την αίρεση ξεκινώντας από την κεφαλή της. Αφού συνέλαβε τον Βασίλειο, τον οποίο προηγουμένως παγίδευσε με έξυπνο τρόπο, τον παρέδωσε στις εκκλησιαστικές αρχές, που αποφάσισαν την καταδίκη του. Ο καταδικασμένος σε θάνατο Βασίλειος δέχτηκε τη μοίρα του, δηλαδή να καεί στην «καθαρκτική πυρρά» παρά να προδώσει τα πιστεύω του. Για τους Βογόμιλους, ο θάνατος ήταν κάτι σαν ύπνος χωρίς πόνο, κατά τον οποίο ενδύονται την αθάνατη φύση του Ιησού». Έτσι, προτιμούσαν ν’αφεθούν στην πυρρά, παρά να προδώσουν τις ιδέες τους. Εκτός από την πειθώ της πυρράς ο Αλέξιος κάλεσε και το λόγιο μοναχό Ευθύμιο Ζυγαβηνό ν’αντικρούσει θεωρητικά την αίρεση και το έκανε γράφοντας τη Δογματική Πανοπλία.

Στη διάρκεια του 12ου αιώνα ο βογομιλισμός συρρικνώθηκε κάπως στην ύπαιθρο αλλά δεν εξουδετερώθηκε. Αντίθετα άρχισε να γνωρίζει διαδοση στις πόλεις ακόμη και στο ίδιο το Άγιο Όρος. Το 1140 μ.Χ η Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης διέταξε να καούν στην πυρρά τα γραπτά του Κων/νου Χρυσομάλλη, τα οποία, αν και διαβάζονταν μετά μανίας στα μοναστήρια, εμφορούνταν με βογομιλιστικές ιδέες. Την ίδια εποχή καθαιρέθηκαν επίσκοποι, ακόμη και ο ίδιος ο Πατριάρχης Κοσμάς (1147) με την κατηγορία ότι ευνόησε το Βογόμιλο μοναχό Νίφωνα. Τελικά ο Βογομιλισμός κτυπήθηκε σκληρά και συντονισμένα από τους αρχηγούς των βαλκανικών κρατών και βασιλείων κι άρχισε σταδιακά να παρακμάζει σ’όλη τη Χερσόνησο, εκτός από μια περιοχή στα βορειοδυτικά της, τη Βοσνία.

Στα βουνά και στις κοιλάδες της Βοσνίας, που βρίσκονταν από τότε ακόμη ανάμεσα στον καθολικό και στον ορθόδοξο κόσμο, αυτή η γνωστικιστικού τύπου νεομανιχαϊστική αίρεση ρίζωσε βαθιά και μάλιστα για αρκετό καιρό. Για πρώτη φορά η «γνώση» μπαίνει στο προσκήνιο της Ιστορίας, ιδρύει τη δική της Εκκλησία και γίνεται και η ίδια κοσμική δύναμη. Αφήνει τα χνάρια της στο «μιαρό κόσμο της ύλης», με τα περίφημα ταφικά μνημεία στις νεκροπόλεις Ράντιμιλ, Τσίτσεβο, Όντοβο, Μπολιούνι κ.αλ. Οι βασιλιάδες της χώρας, όπως ο Μπαν Κούλιν και κυρίως ο βασιλιάς Τβρτκο (14ος αιώνας), αγκαλιάζουν τη λεγόμενη «Βοσνιακή Εκκλησία», που γίνεται όχημα ανεξαρτησίας από την επικυριαρχία της Ορθόδοξης Σερβίας και κυρίως της καθολικής Ουγγαρίας. Βυθισμένη στην «αιρετική πλάνη» για σχεδόν τρεις αιώνες η Βοσνία αποτέλεσε το καταφύγιο των διωκόμενων αιρετικών της Ευρώπης και κυρίως των Καθαρών. Τελικά η «Βοσνιακή Εκκλησία» που επιβίωσε αντιστεκόμενη ως τα μέσα του 15ου αιώνα, υποτάχθηκε στους επελαύνοντες Οθωμανούς. Και τότε συνέβη το πρωτοφανές για τα ευρωπαϊκά δεδομένα φαινόμενο του μαζικού προσηλυτισμού στο Ισλάμ των οπαδών της. Σε πρώτη φάση πέρασαν στο Ισλάμ οι φεουδάρχες της χώρας προκειμένου να μην απολέσουν τα κτήματά τους και τα προνόμιά τους αλλά και για να εκδικηθούν τους γείτονες Ούγγρους εναντίον των οποίων πολεμούσαν αιώνες (η μετέπειτα οθωμανική κατάκτηση της Ουγγαρίας είναι έργο κυρίως των Βόσνιων, πρώην βογόμιλων, μπέηδων). Τη μεταστροφή των ευγενών ακολούθησαν και οι Σλάβοι της Βοσνίας, που ελκυόμενοι από την ανεικονική ισλαμική θρησκεία, εξισλαμίστηκαν μαζικά (15ος αιώνας), σε σημείο ώστε η αίρεση να εξαφανιστεί οριστικά από την περιοχή (17ος αιών). Από αυτούς τους εξισλαμισμένους Βογόμιλους προέρχονται και οι σημερινοί Σλάβοι μουσουλμάνοι της Βοσνίας. Ωστόσο, πολύ πριν ο βογομιλισμός παρακμάσει κι εξαφανιστεί (όχι όμως οριστικά) κατάφερε να διαδοθεί στη Δύση και ν’ αποτελέσει το πνευματικό και ιδεολογικό υπόβαθρο των Καθαρών, καθώς και άλλων μανιχαϊστικών αιρέσεων της Ευρώπης. Αλλάζοντας λοιπόν όνομα ο βογομιλισμός διαδόθηκε στη Λομβαρδία (Παταρίνοι), στη Νότιο Γαλλία (Καθαροί ή Αλβιγήνοι) και μέσα από την επιδραση αυτού του αιρετικού κόσμου ξεπήδησαν οι αιρέσεις των Χουσιτών (Βοημία) και του Τζω Γουίκλιφ (Αγγλία), που με τη σειρά τους άνοιξαν το δρόμο για τον προτεσταντισμό.

Η διάδοση του βογομιλικού μανιχαϊσμού στη Δύση πραγματοποίηθηκε με διάφορους τρόπους. Ο ένας τρόπος ήταν οι πολυάριθμοι προσκυνητές, που κατευθυνόμενοι στους Άγιους Τόπους διέρχονταν μέσα από βογομιλικές περιοχές της Βαλκανικής. Άλλος τρόπος ήταν οι Σταυροφορίες, εφόσον είναι γνωστό πως αρκετοί αγανακτισμένοι Σταυροφόροι ασπάστηκαν το Βογομιλισμό. Αλλά και οι ίδιοι οι Βογόμιλοι άρχισαν να διεισδύουν δυτικότερα ήδη από τον 11ο αιώνα. Μεμονωμένα ή με οργανωμένες «ιεραποστολές» οι βογόμιλοι διείσδυσαν στη βόρεια Ιταλία, στη νότια Γαλλία (Προβηγκία) και στην κεντρική Ευρώπη. Το 1167 ο Επίσκοπος των Βογόμιλων Νικήτας, όταν επισκέφτηκε τη Λομβαρδία και τη Ν. Ιταλία λέγεται ότι βρήκε 11 επισκοπάτα. Με το κήρυγμα του Νικήτα ενισχύθηκε το κίνημα των Καθαρών κι η επιρροή τους αυξήθηκε. Η βογομιλική επίδραση κυρίως στη Γαλλία φαίνεται και μέσα από τη λέξη Bougre, που είναι παραφθορά της λέξης Bulgarus (Βούλγαρος), μια λέξη που υποδεικνύει περιφρονητικά τον «αποτρόπαιο αμαρτωλό». Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που στη Δύση ο οπαδός του βογομιλισμού ταυτιζόταν σχεδόν πάντα με το Βούλγαρο. Αυτοί λοιπόν οι Bulgari/Bougres έμειναν τελικά γνωστοί στη Γαλλία ως Καθαροί.

Αν και οι Καθαροί τελικά εξολοθρεύτηκαν, όχι όμως παντελώς, συνέβαλλαν στη δημιουργία του προτεσταντικού υπόβαθρου στη Δυτική Ευρώπη. Η βογομιλική επίδραση πάνω στους Καθαρούς και μέσω αυτών στους μετέπειτα Προτεστάντες, έγκειται κυρίως στην προσπάθεια διάδοσης και ανάγνωσης της Βίβλου και σε άλλες γλώσσες πέραν των «ιερών» (ελληνικά, εβραϊκά και λατινικά). Αυτό αποτέλεσε και τη βασική απαίτηση των Καλβινιστών, που ιστορικά συνδέθηκε στενά με τη δημοκρατία. Αυτοί οι μακρινοί επίγονοι των Γνωστικών (Προτεστάντες) σχεδόν κατέληξαν σ’ έναν «χριστιανισμό χωρίς το Χριστό», πλησιέστερο προς τον Ιουδαϊσμό, παρά προς τη Χριστιανική Ορδοδοξία.

Από την άλλη, η απόρριψη της μετά Θάνατον ζωής, η οποία αποτελεί τη βάση του χριστιανισμού, αλλά και των ελέω Θεού αυταρχικών καθεστώτων, δημιούργησε το πνευματικό υπόβαθρο του σύγχρονου μοντέλου της δυτικής δημοκρατίας. Εν κατακλείδι, ο κρίκος του γνωστικιστικού «όφεως», που ξεκίνησε από την Ανατολή κι έφθασε στη Δύση, είναι οι Βογόμιλοι, αυτοί οι παράξενα αιρετικοί των Βαλκανίων που συνεχίζουν να στοιχειώνουν τη χερσόνησό μας.

Η ουσία παραμένει μία: οι βογομιλικές επιδράσεις στις μάζες των δυσαρεστημένων της Δύσης συνετέλεσαν καθοριστικά στη δημιουργία του κινήματος των Καθαρών, που θα λειτουργούσαν ως ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της παπικής εξουσίας. Αντιδρώντας σ’αυτόν τον απρόσμενο κίνδυνο ο Πάπας υποκίνησε σταυροφορία εναντίον των Καθαρών, που κατέληξε στην άλωση του κάστρου του Μονσεγκύρ και στους θρύλους για την «εξαφάνιση» του Άγιου Δισκοπότηρου, θρύλος που κέντρισαν το ενδιαφέρον των πάσης φύσεως αναζητητών του περίφημου Γκράαλ.

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 23 Oct 2008, 12:13 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
ΛΑΝΓΚΝΤΟΚ: Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΩΝ

Η επαρχία Λόνγκντοκ αποτελούσε μια φωτεινή εξαίρεση στη μεσαιωνική ευρωπαϊκή δεισιδαιμονία. Η περιοχή συνόρευε ανατολικά με τις Άλπεις, τα Πυρηναία και τη Μεσόγειο προς το νότο και με την Κεντρική Ευρώπη προς τα βορειοδυτικά και συνεπώς, ήταν σταυροδρόμι διαφόρων πολιτισμικών επιδράσεων. Η μουσουλμανική εισβολή είχε περιοριστεί στην Ισπανία χάρη στις αντιστασιακές δυνάμεις των κατοίκων της περιοχής. Από την άλλη πλευρά, ο ανεπτυγμένος αραβικός πολιτισμός είχε εκτιμηθεί δεόντως. Στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ διαδάκονταν επιστήμες, αστρονομία και μαθηματικά. Οι Εβραίοι ήταν ενεργά μέλη της κοινότητας, σε σημείο η περιοχή να έχει ονομαστεί «Judea secunda», δηλαδή δεύτερη Ιουδαϊα. Ακριβώς εκεί άκμασε τον 8ο αιώνα το ιουδαϊκό βασίλειο της Σεπτιμανίας. Από εκεί πέρασανκαι οι σταυροφόροι κατά την επιστροφή τους από τους Άγιους Τόπους.

Το θρησκευτικό περιβάλλον της περιοχής ήταν βαθιά επηρεασμένο από το Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, τις παραδόσεις γύρω από το Σίμωνα το Ζηλωτή και τη Μαρία Μαγδαληνή, την κατά τους Γνωστικούς εκλεκτή μαθήτρια του Ιησού ή κατ’ άλλους τη «μητέρα του Αγίου Δισκοπότηρου» Το πολυπολιτισμικό μωσαϊκό «έδενε» θαυμάσια με την τοπική διάλεκτο της περιοχής και τη λυρική ποίηση των τροβαδούρων (οι οποίοι αργότερα θα αναλάμβαναν μυστικά την ευθύνη της μετάδοσης της Καθάρειας σκέψης στην καταπιεσμένη ήπειρο).

Σε αυτόν λοιπον τον ευκατάστατο τόπο βρήκαν πρόσφορο έδαφος οι γνωστικές, μανιχαϊστικές και βογομιλικές πεποιθήσεις. Το παράδοξο είναι ότι το κίνημά τους απευθύνθηκε ευθύς εξαρχής στις χαμηλές κοινωνικά τάξεις που εικάζουμε πως δεν διέθεταν πρόσβαση στην υψηλή κουλτούρα της περιοχής. Είναι άρεγε ορθό να σκεφτούμε ότι όλοι οι Καθαροί δεν είχαν τον ίδιο βαθμό μύησης? Οι πληροφορίες είναι εξαιρετικά αντιφατικές. Το βέβαιο είναι ότι εστιάστηκαν στην πόλη Άλμπι και γι’αυτό ονομάστηκαν Αλβιγηνοί.

Οι Αλβιγηνοί/Καθαροί χωρίζονταν σε δύο ομάδες: τους Πιστούς, που αποτελούσαν τη μεγάλη μάζα των οπαδών και τους Τέλειους, τους τρόπον τινά, ιερουργούς, που απείχαν από την κρεοφαγία, την οινοποσία και τη συνουσία. Κυκλοφορούσαν ντυμένοι με ρόμπες και οι κοινότητές τους διέφεραν από τις υπόλοιπες ως προς τις αρχές της ισότητας των δύο φύλων, το πάθος τους για ανεξαρτησία πνεύματος ακι την κάθετη διαφωνία τους με τη χλιδή του καθολικού κλήρου. Άνθος των παλαιοτέρων θρησκευτικών πιστέυω απ’οπου είχαν προέλθει, παραδειγματίζονταν από τη λιτότηα των ασκητών της Μεσογείου. Πίστευαν στη μετενσάρκωση και αναγνωριζαν και τη τιμούσαν τη θηλυκή αρχή στη θρησκεία. Ανάμεσα στους Τέλειους υπήρχαν πολλές γυναίκες οι οποίες όμως δεν είχαν δικαίωμα να κηρύττουν. Η λατρεία τους, εκτός από τις προαναφερθείσες επιρροές του γνωστικισμού και του μανιχαϊσμού, είχε στοιχεία έκστασης (λάμβαναν την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος μέσω των χεριών) και πολλοί από αυτούς διακρίνονταν για τις θεραπευτικές τους ικανότητες.

Οι Καθαροί εξαπλώθηκαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στη Ν. Γαλλία υπό το αμήχανο βλέμμα της κεντρικής εξουσίας της Ρώμης, που διαπίστωνε ότι το Λάνγκντοκ δεν είναι πλεον μονοπώλιό της. Η συμπάθεια του κόσμου για τους «bon hommes», τους καλούς και κυρίως απλούς και απέριττους ανθρώπους, αυξανόταν σε μια περιοχή που το πολιτισμικό υπόβαθρό της ενθάρρυνε την ανοχή προς την ετερότητα.

Όμως γιατί η παπική εξουσία ένιωθε ότι απειλείται τόσο πολύ από την ομάδα των αιρετικών, ποιές ήταν οι διαφορές τους σε θεολογικό επίπεδο και πως μεταφράζονταν τα επίγεια θέματα? Οι Αλβιγηνοί πρέσβευαν ότι η ύλη είναι δημιούργημα του Κακού, που είναι εξίσου δυνατό με το Καλό και ανεξάρτητο από αυτό. Το Καλό και το Κακό, το Φως και το Σκοτάδι, το Πνεύμα και η Ύλη βρίσκονται σε συνεχή διαμάχη μέσα από την οποία γεννιέται η Ζωή. Οι εντυπώσεις που λαμβάνουμε από τις αισθήσεις μας είναι εξωπραγματικές και ακάθαρτες. Ο φυσικός μας κόσμος είναι φύσει διεφθαρμένος κι όσοι το κατανοούν και πράττουν κατά συνείδηση, απαρνούμενοι τις επίγειες απολαύσεις και τη συσσώρευση υλικών αγαθών, είναι αγνοί ή Καθαροί. Έως εδώ η θεωρία τους παρέμενε σε αφαιρετικό επίπεδο, όμως υπήρχε ένα κρίσιμο στοιχείο –πολύ ενοχλητικό- που ήταν το εξής: η ίδια η κοινωνική οργάνωση, συμπεριλαμβανομένης και της Εκκλησίας, είναι αποκύημα του Κακού. Οι Αλβιγηνοί δεν πίστευαν σε δόγματα και επίσημες εκκλησιαστικές αρχές. Αν ο υλικός κόσμος είναι σημιούργημα ενός αρνητικού αιώνα ( με τη γνωστική έννοια του όρου: ενός χωροχρονικού και υποστασιακού τμήματος), τότε και οι κοσμικές αρχές –άσχετα με το θρησκευτικό τους περίβλημα – είναι έκφανση της σατανικής δύναμης. Η άποψη αυτή ήταν άκρως ριζοσπαστική για τους ανθρώπους των σκοτεινών χρόνων που υπέφεραν κάτω από το ζυγό της Ιεράς Εξέτασης, η οποία έσπευδε να στείλει στο πυρ το εξώτερον όποιον αμφισβητούσε την τυπολατρεία και το δόγμα της λεγόμενης Καθολικής και Αποστολικής εκκλησίας. Έτσι η αντίδραση δεν άργησε να εμφανιστεί. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν μια καλή δικαιολογία και φυσικά, η καλύτερη δικαιολογία περιλαμβάνει πάντα το σεξ. Τώρα, πως οι άνθρωποι που απέχουν από τις επίγεις απολαυσεις, μετατρέπονται σε ηδονιστές, είναι ένας γρίφος που λύνεται εύκολα, όταν ο Διάβολος βάλει την ουρά του στις υποθέσεις της εξουσίας...


( συνεχίζεται ) Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΣΕΓΚΥΡ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 18:36 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image

Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 18:41 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image

Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 18:42 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image
Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 18:47 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image
Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 18:48 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image
Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 18:49 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image

Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 18:52 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image
Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 18:54 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image
Image
Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 18:57 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image
Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Unread postPosted: 05 Nov 2008, 19:02 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2636
Location: Athens
Has thanked: 119 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Image
Image

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post a new topicPost a reply Page 1 of 7   [ 125 posts ]
Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 7  Next


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
suspicion-preferred