|
Πνευματισμός είναι η πίστη οτι υπάρχουν πνεύματα με τα οποία μπορού με να επικοινωνήσουμε κάτω από ορισμένες συνθήκες. Στις αρχαίες θρησκείες, οι άνθρωποι πίστευαν ότι τα πνεύματα των νεκρών μπορούν να βλάψουν ή να βοηθήσουν τους ζωντανούς. Αυτός είναι ο αρχαϊκός Πνευματισμός, ο οποίος συνδέθηκε με τον λεγόμενο Εσωτερισμό, δηλαδή την πίστη ότι στις θρησκείες υπάρχει μια εσωτερική διάσταση, που είναι αντιληπτή μόνο από κάποιους μυημένους. Σ' αυτή την κρυφή πτυχή των αρχαίων θρησκειών, οφείλεται η ονομασία «Αποκρυφισμός» και «Αποκρυφολογία», η οποία χρησιμοποιείται αντί για τη λέξη «Εσωτερισμός». Ο νεότερος Πνευματισμός και Εσωτερισμός έχει διαφοροποιηθεί από τις αρχαϊκές του ρίζες. Εμφανίστηκε το 19ο αιώνα στις Η.Π.Α., έθεσε στο περιθώριο στις θεωρίες περί πνευμάτων και θέλησε να ακολουθήσει «επιστημονικότερες» μεθόδους. Για' αυτό δεν ονομάζει πλέον τα σχετικά φαινόμενα «πνευματιστικά» αλλά «ψυχικά» ή «μεταψυχικά», το δε όλο κίνημα του Πνευματισμού το ονομάζει «ψυχοφυσιολογία». Στην Ελλάδα το 1923 ιδρύθηκε η «Εταιρεία Ψυχικών Eρευνών, με σκοπό όλων των σχετικών θεμάτων περί πνευματισμού. Πνευματισμός
Αν εμείς, οι «κοινοί θνητοί», μπορούμε για κάποιο τυχαίο λόγο να
αποκτήσουμε μια στιγμιαία υπεραισθητική ικανότητα ή να έχουμε
κάποια συγκλονιστική υπερφυσική εμπειρία, οι πνευματιστές και τα
μέντιουμ έχουν τη δύναμη να αλλάξουν την οπτική τους γωνία, έτσι
ώστε να περνάνε σ' αυτή την κατάσταση ελεγχόμενα και κατά βούλησιν.
Από τη στιγμή όμως που βρίσκονται σ' αυτή την κατάσταση, δεν
έχουν πια καμιά παραπέρα δύναμη: Η θέληση αποκοιμιέται.
Δύο μέντιουμ η Αϊλίν Γκάρετ και η Ντόρις Κόλινς, έχουν περιγράψει
η πρώτη προφορικά και η δεύτερη σε βιβλία της πώς αισθάνονται
και πώς λειτουργούν τα μέντιουμ όταν βρίσκονται σ' αυτή την κατάσταση.
«Γνώριζα από πείρα, αναφέρει η Αϊλίν Γκάρετ ότι η συνειδητή προσπάθεια
ήταν το μόνο πράγμα που δεν θα έφερνε αποτελέσματα τα
οποία να μπορούν να περιγραφούν ως υπερφυσικά».
Κανείς πλέον σήμερα δεν αμφισβητεί ότι, πράγματι, κάτι συμβαίνει
με τα μέντιουμ. Ωστόσο, παραμένει ένα επιστημονικό αίνιγμα, πώς
λειτουργούν σ' αυτά τα άτομα αυτές οι ανεξήγητες δυνάμεις που
τα κάνουν να «βλέπουν» πέρα απ' την όραση και να εξηγούν πέρα
απ' τη λογική.
Αλλά, το πιο ανεξήγητο απ' όλα είναι πώς το μυαλό και η μνήμη
τους λειτουργούν πέρα από τον τόπο και το χρόνο.
Το 1964 ένας πειραματικός ψυχολόγος που ονομαζόταν Λόρενς Λε Σαν
άρχισε να ενδιαφέρεται ολοένα και περισσότερο για τον τρόπο
με τον οποίο μπορεί ο νους να επηρεάσει το σώμα και αποφάσισε
να μελετήσει τις ενδείξεις υπεραισθητικής αντίληψης.
«Προσπαθούσα να καταλάβω πώς ήταν δυνατό σοβαροί άνθρωποι όπως ο Γουίλιαμ Τζέιμς,
ο Γκάρντνερ Μέρφι και καμιά δεκαριά Νομπελίστες
να έχουν παραπλανηθεί και να πιστεύουν τέτοιες ανοησίες».
Η προσεκτική μελέτη όμως τον έκανε να αλλάξει γνώμη:
«Προς μεγάλη μου έκπληξη, καθώς άρχισα να διαβάζω τα επιστημονικά
φύλλα και τα σοβαρά βιβλία πάνω στο θέμα, έγινε φανερό ότι
το υλικό είχε αξία. Τα πρότυπα της έρευνας ήταν εξαιρετικά υψηλού
επιπέδου και οι ενδείξεις είχαν επιστημονική βάση. Η μόνη εναλλακτική
εξήγηση των εκατοντάδων προσεκτικά μελετημένων «αυτόματων»
συμβάντων που αναφέρονταν και των εκατοντάδων επιστημονικά επιλεγομένων
εργαστηριακών πειραμάτων ήταν ότι εξελισσόταν
επί περισσότερα από ογδόντα χρόνια η μεγαλύτερη συνωμοσία
στην ιστορία».
Ο Λε Σαν είχε ακούσει ότι ένα μέντιουμ που ονομαζόταν Αϊλίν Γκάρετ
έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης στους επιστημονικούς κύκλους και
αποφάσισε να συνεργαστεί μαζί της δοκιμάζοντας την αξιοπιστία της.
Εκοψε, λοιπόν, μια μπούκλα μαλλιά από το κεφάλι της δωδεκάχρονης κόρης
του Γουέντι, έπεισε τον γείτονα από το διπλανό σπίτι να
του δώσει μια τούφα από την ουρά του σκύλου του και έκοψε κι
ένα μπουμπούκι από την τριανταφυλλιά που είχε στον κήπο του.
Τα τοποθέτησε σε τρία διαφανή πλαστικά κουτιά και άρχισε το πείραμα
λέγοντας στο μέντιουμ τι ήταν το καθένα. Μετά, αποσύρθηκε
πίσω από μια οθόνη παίρνοντας τα κουτιά, τα οποία η Γκάρετ έπρεπε
να αναγνωρίσει, περνώντας το χέρι της μέσα από μία στενή τρύπα.
Ο Λε Σαν πήρε ένα κουτί στην τύχη και το τοποθέτησε σε σημείο
που να μπορεί εκείνη να το αγγίξει. Το αναγνώρισε αμέσως σωστά
ως το κουτί που περιείχε την μπούκλα από τα μαλλιά της κόρης του,
προχωρώντας σε απίστευτα ακριβή σχόλια και περιγραφές σχετικά
με το κορίτσι.
Το ίδιο εντυπωσιακή ήταν και η περιγραφή της για το σκύλο, που
αναγνώρισε ότι ήταν ράτσας «Σίλιχαμ» και ότι είχε σοβαρό πόνο
στο πόδι του.
'Οσο για το τριαντάφυλλο, η κ. Γκάρετ σχολίασε ότι το χώμα ήταν
πολύ όξινο και αυτό το εμπόδιζε να αναπτυχθεί καλά -κάτι που
είχαν πει στον Λε Σαν ειδικοί κηπουροί.
Αλλά η πιο εντυπωσιακή συνάντηση του Λε Σαν με την Γκάρετ αφορούσε
έναν γιατρό που είχε εξαφανιστεί. Ο άντρας είχε πάει σ' ένα
ιατρικό συνέδριο σε μια μακρινή πόλη και δεν ξαναγύρισε στο σπίτι
του. Γνωρίζοντας ότι εργαζόταν με την κ. Γκάρετ, η γυναίκα του
γιατρού έστειλε στον Λε Σαν ένα κομμάτι 2,5 εκατοστών από το πουκάμισο
που φορούσε ο γιατρός την προηγούμενη της εξαφάνισης
του. 'Οταν ο Λε Σαν επισκέφθηκε το μέντιουμ, δεν είπε τίποτα σχετικά με
τον γιατρό που είχε εξαφανιστεί. Αλλά όταν εκείνη βρισκόταν
στην κατάσταση της ύπνωσης, έβαλε το κομμάτι ύφασμα στα δάκτυλά
της και της είπε ότι ο άντρας στον οποίο ανήκε είχε εξαφανιστεί.
Η κ. Γκάρετ απάντησε: «Βρίσκεται στη Λα Τζόλια (Καλιφόρνια).
Πήγε εκεί εξαιτίας ενός ψυχικού τραύματος που είχε στην ηλικία των
δεκατεσσάρων ετών, όταν εξαφανίστηκε ο πατέρας του».
Εκείνο το βράδυ ο Λε Σαν τηλεφώνησε στη σύζυγο -η οποία έμενε
χίλια μίλια μακριά -και τη ρώτησε αν είχε συμβεί κάτι στον άντρα
της όταν ήταν μεταξύ δεκατριών και δεκαπέντε χρόνων. Tou
απάντησε ότι ο πατέρας του συζύγου της, είχε εγκαταλείψει την οικογένειά
του όταν εκείνος ήταν δεκατεσσάρων ετών και ότι επέστρεψε
στο σπίτι του μετά από είκοσι πέντε χρόνια.
Αργότερα, ο γιατρός εμφανίστηκε και πάλι από μόνος του και επιβεβαίωσε
ότι πράγματι βρισκόταν στην Καλιφόρνια.
Μια άλλη εντυπωσιακή ιστορία πνευματισμού, η υπόθεση του αερόπλοιου RI0l,
που για τεχνικούς λόγους έπεσε και έγινε ολοκαύτωμα
το 1930, παρασύροντας στον θάνατο τους 48 επιβάτες του και το
πλήρωμα, δημιούργησε αίσθηση στην τότε κοινή γνώμη.
Οι λόγοι της συντριβής και της έκρηξης του αερόπλοιου, παρέμεναν
άγνωστοι. Κανένας δεν ήξερε τι είχε συμβεί τις τελευταίες ώρες πάνω
στο σκάφος. Μέχρι που στη διαλεύκανση της υπόθεσης, αναμείχθηκε
το μέντιουμ Αϊλίν Γκάρετ. Η Γκάρετ υποστήριξε ότι δύο μέρες
μετά από την καταστροφή του αερόπλοιου, σε πνευματιστική συγκέντρωση,
«μίλησε» με τον νεκρό πιλότο τοv RI0l 'Ιρβιν, ο οποίος
της μετέδωσε μηνύματα και πληροφορίες, τόσο τεχνικές όσο και σχετικές με
τις τελευταίες στιγμές του αερόπλοιου, που έριχναν φως στις
αιτίες της καταστροφής. Η μετάδοση των μηνυμάτων του 'Ιρβιν από
την Γκάρετ ήταν πολύ σημαντική για την πλήρη διαλεύκανση της
υπόθεσης και επαληθεύει την αξιοπιστία του μέντιουμ.
Στο περιοδικό «Ανεξήγητο» αναφέρονται τα εξής για την πολύκροτη αυτή
πνευματιστική αποκάλυψη:
«Ή υπόθεση του Rl0l είναι κλασική στο είδος της για δυο λόγους.
Πρώτον , τα μηνύματα που υποτίθεται ότι προήλθαν από τον κυβερνήτη
Ίρβιν περιείχαν πληροφορίες για ένα θέμα παγκόσμιου ενδιαφέροντος και,
επιπλέον, οι πληροφορίες αυτές είχαν διατυπωθεί σε
γλώσσα με τεχνική ορολογία. 'Ολοι ήθελαν να μάθουν τι είχε προκαλέσει
την καταστροφή, και πολλοί ήταν σε θέση να έχουν έγκυρη γνώμη.
Ακόμα, η απόφαση που βγήκε από την ανάκριση δεν ήταν
ιδιαίτερα πειστική -περιέχοντας πολλές εικασίες διατυπωμένες με
αρκετές επιφυλάξεις ( αναγκαστικά, αφού δεν υπήρχαν πραγματικές
αποδείξεις). Κάποιος που είναι ενήμερος πάνω στα αερόπλοια γενικά,
και ειδικότερα στο πρόγραμμα Rl0l, θα μπορούσε να πει ότι
εκεί που συγκρούεται η μεταθανάτια διήγηση του Ίρβιν με την επίσημη
δικαστική απόφαση είναι ότι η «δική του» άποψη περιβάλλεται από
περισσότερη αλήθεια. Αυτό δεν οδηγεί, βέβαια, σε κάποιο
συμπέρασμα, θα μπορούσε όμως να θεωρηθεί σαν μια ισχυρή ένδειξη
για την επιβίωση του πνεύματος».
Ο Τζον Φούλερ στο βιβλίο του «Οι αερoπόρoι που δεν πέθαναν»
επιβεβαιώνει την αλήθεια των λόγων της Γκάρετ, σημειώνοντας ότι:
«Κανένας από τους παρισταμένους στην πνευματική συγκέντρωση
δεν είχε ιδέα από την πολύπλοκη κατασκευή του αερόπλοιου ούτε
με τι τρόπο πετούσε, επομένως δεν ήταν δυνατό τα εκπληκτικά ειδικευμένα
στοιχεία που δόθηκαν από τον «Ίρβιν» -με μεγάλη ταχύ-
τητα και σε μια φρασεολογία άγνωστη σε όλους, όπως και στον ση-
μερινό κοινό αναγνώστη -να είχαν αποσπαστεί από το υποσυνεδητο ή
το συνειδητό κάποιου απ' αυτούς. Αυτό αποκλείει την απλή
τηλεπάθεια» .
Πνευματιστικά προμηνύματα της καταστροφής του RI0l, υπήρχαν
ωστόσο, όπως αναφέρουν σχετικά δημοσιεύματα, ενώ ακόμα το αεροσκάφος
βρισκόταν στο στάδιο της τελειοποίησής του. Συγκεκριμένα,
στις 13 Μαρτίου 1928, ένας ήρωας του πολέμου, ο σμηναγός
Χίντσλιφ μαζί με την 'Ελεν Μακ Κέι, απογειώθηκε από το αεροδρόμιο
του Κράνουελ της Αγγλίας για να πετάξει πάνω από τον
Ατλαντικό. Από τότε δεν τους ξαναείδε κανείς.
Λίγες μέρες αργότερα, στις 31 Μαρτίου, το μέντιουμ Μπεατρίς Ερλ,
που γνωριζόταν με την Αϊλίν Γκάρετ, έλαε το εξής πνευματιστικό
μήνυμα:
«Χίντσλιφ, πες στη γυναίκα μου ότι θέλω να της μιλήσω».
Η Ερλ έστειλε αυτό το μήνυμα στη χήρα του Χίντσλιφ, η οποία συμφώνησε να
επικοινωνήσει, μέσω της Αϊλίν Γκάρετ, με το νεκρό σύζυγό της.
Στις πνευματιστικές συγκεντρώσεις που ακολούθησαν, το
πνεύμα του Χίντσλιφ μετέδωσε τα εξής:
«Θέλω να πω κάτι για το νέο αερόπλοιο: το σκάφος δεν θα αντέξει το ζόρισμα».
Και το τελευταίο του μήνυμα έφτασε όταν το RI0l κατευθυνόταν
στη Γαλλία. Είπε τα εξής:
«'Ερχονται καταιγίδες. Τίποτα εκτός
από ένα θαύμα δεν μπορεί να τους σώσει».
Απο το βιβλίο του "Ανεξήγητα Υπερφυσικά Φαινόμενα"
_________________ Το τέλος θέλει ψυχραιμία!
|