Change font size

Welcome
Τώρα που μας βρήκες θα ανακαλύψεις την Αλήθεια που μας κρύβουν επιμελώς
Tα θέματα πονάνε κάποιους που επιθυμούν να επιβάλουν την νέα τάξη και να συντηρούν τον κόσμο σε μια διαρκείς ύπνωση και ένα βαθύ σκοτάδι, προκειμένου να μην αντιδράσει στις προθέσεις τους και στο διεστραμμένο σχέδιό τους.

Πολλά συμβαίνουν γύρο μας, ακόμα και οι ποιο δύσπιστοι αντιλαμβάνονται οτι κάθε μέρα γίνονται αλλαγές και πολλές φορές ακατανόητες απο κοινούς ανθρώπους.

Κάτι δεν πάει καλά.

Κάποια θέματα θα σας προβληματίσουν, αν δεν έχετε προβληματιστεί ακόμα.

Κάποια τα έχετε απλώς ακούσει αλλά δεν δώσατε σημασία ή σας τα πέρασαν με μαεστρία ώστε να μην αντιδράσετε.

Εμείς προσπαθούμε να Εμβαθύνουμε στα θέματα αυτά.
Πιστεύουμε οτι μας αφορούν όλους και οτι δεν μας ρωτάνε όταν παίζουν με το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Η γνώση είναι προς όλους και όχι μόνο για τον εαυτό μας.

Τα συμπεράσματα τα αφήνουμε σε εσάς μιας και όλα τα συμπεράσματα είναι υποκειμενικά.

Επιθυμούμε να μας βοηθήσετε στην προσπάθεια να μεγαλώσουμε την θεματολογία μας και να συμβάλετε με τους προβληματισμούς σας, με την γνώση σας και τη γνώμη σας στην ελεύθερη έκφραση των ιδεών.

Γίνε μέλος στο φόρουμ και βοήθησε να διαδοθούν και οι δικές σου αλήθειες, γνώσεις και εμπειρίες!


Post a new topicPost a reply Page 1 of 1   [ 1 post ]
Author Message
 Post subject: "Η ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ & Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ"
Unread postPosted: 03 Nov 2007, 00:15 
Administrator
Administrator

Joined: 17 Oct 2007, 17:37
Posts: 263
Has thanked: 0 time
Have thanks: 13 time
[align=justify]"Σκοπός της Παλαιάς Διαθήκης, δηλ. της Εβραϊκής βίβλου, δεν είναι να δώσει μια αντικειμενική εξιστόρηση του αρχαίου Ισραήλ , αλλά να διατυπώση μια ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ερμηνεία ωρισμέμων γεγονότων. Ήδη από πολλά χρόνια (1) η φιλολογική κριτική έχει διαχωρίσει τις πηγές του βιβλικού κειμένου της πεντατεύχου με βάση την ορολογία της λέξεως "Θεός" (Jahve, Elohim) και τις εσωτερικές μαρτυρίες των κειμένων (φρασεολογία, ιδέες, ΄θφος κλπ).

Ετσι σήμερα το κείμενο της ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΥ θεωρείται ότι ανάγεται σε 4 πηγές:


α ) την ΓΙΑΧΒΙΚΗ (J), όπου για την λέξη "Θεός" χρησιμοποιείται ο όρος "Jahve" (ως τύπος συγγραφής της θεωρείται η Ιερουσαλήμ και χρόνος ο 9ος αι. π.χ.),
β ) την ΕΛΟΧΕΙΜΙΣΤΙΚΗ (Ε), όταν χρησιμοποιήται η λέξεις "Elohim"για την έννοια "θεός" (τόπος συγγραφής θεωρείται η περιοχή της Σαμαρείας και χρόνος ο 8ος αι. π.χ.)
γ ) στον ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΣΤΗ (D) , ο οποίος αναφέρεται στην μονοθεϊστική μεταρρύθμιση του βασιλεως Ιωσία (622/1 π.Χ.)
και
δ ) στον ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ (Ρ), που ανάγεται στα μετά την Βαβυλώνια αιχμαλωσία χρόνια (586 π.Χ.)
Οι πηγές αυτές αποτελούν βέβαια από μόνες τους σιμπιλήματα, εξ ου και οι εντυπωσιακές ομοιότητες με βαβυλωνιακά έπη και κοσμογονίες (Γκιλγκαμές) της Εγγύς Ανατολής. Η μορφή που έχουμε σήμερα της Πεντατεύχου (Torah=Νόμος) αλλά και όλης της Παλαιάς Διαθήκης (Προφήτες, Ψαλμοί, Σοφολογία κλπ) είναι κατά πολύ μεταγενέστερη της ΠΡΩΤΗΣ συμπιλήσεως, που έκανε κατά τους χρόνους της Δευτερονομιακής Μεταρρυθμίσεως ο βαιλιάς Ιωσίας.

Το αρχαιότερο απόσπασμα της Εβραϊκής Βίβλου ανάγεται στον 2ο αι. π.Χ. και ευρίσκεται στα χειρόγραφα της Νεκράς Θαλάσσης (προφ. Ησαΐας), ενώ η παλαιότερη ωλοκληρωμένη καταγραφή της Π.Δ. είναι η ελληνική μετάφρασις των Ο' του 1ου αι. π.Χ. και το Εβραϊκό κείμενο της Π.Δ. το λεγόμενο Μασωριτικόείναι του 8ου αι. ΜΕΤΑ Χριστού αιώνος! (2)

Ενώ η φιλολογική κριτική αποκατέστησε -κατά το μάλλον ή ήτον- τα βιβλικά κείμενα, ετέθη επιτακτικό, εκ παραλλήλου, το ερώτημα αν οι αρχαιολογικές ανασκαφές και τα ευρήματα συμφωνούν ή όχι με την βιβλική διήγησι.
Kαι πρώτα πρώτα ετέθησαν τα βασικά ερωτήματα, όπως αν έγινε ποτέ η έξοδος του Μωυσέως και η κατάκτησις της Χαναάν από τον Ιησού του Ναυή.

Από τα αιγυπτιακά αρχεία και τις αρχαιολογικές ανασκαφές γνωρίζουμε ότι από τον 14-12ο αι. π.Χ. την Παλαιστίνη την κατείχε (ως δορυφόρο της) η μεγάλη υπερδύναμις της εποχής, η Αίγυπτος του Αμενχοτέμπ του Δ', του Ραμσή Β' και του Μερνεπτά. Σε όλες σχεδόν τις χαναανιτικές πόλεις υπήρχαν Αγυπτιακές φρουρές με τα ανάλογα κτίσματα, όπως έδειξαν οι ανασκαφές στην Μαγγεδώ (αγάλματα και ιερογλυφικά)) και οι επιστολές των Χαναανιτών υποτελών στην Τέλλ-ελ-Αμάρνα, πρωτεύουσα του Φαραώ Ακενατών.

Φαίνεται απίθανο να έγινε η Εξοδος του Μωυσέως και οι κατακτήσεις του Ιησού του Ναυή σ' ένα... αιγυπτιακό κατεχόμενο έδαφος, όπως ήταν η Παλαιστίνη τον 14ο-12ο αι. π.Χ. Και όλα αυτά βέβαια εν πλήρει σιωπή των αιγυπτιακών αρχείων...
Η Βίβλος βέβαια κάνει λόγο για μάχες του Ιησού του Ναυή με τους Φιλισταίους, οι οποίοι όμως ήλθαν στην Παλαιστίνη μετά το 1200 π.Χ. με τους λαούς της θαλάσσης - όπως ξέρουμε από τα αιγυπτιακά αρχεία και τις ανασκαφές.

Μήπως, όμως, οι Εβραίοι ήλθαν στην Παλαιστίνη μετά το 1200 π.Χ.; Αυτό δεν είναι ορθό, διότι υπάρχει η λεγόμενη επινίκεια στήλη του Μερνεφθά, η οποία υμνεί την νίκη του Αιγυπυίου Φαραώ κατά πολλών λαών περί το 1207 π.Χ. ανάμεσα στους οποίους αναφέρεται το Ισραήλ (3).

Όσον αφορά στην Ιεριχώ , αυτή, όπως έδειξαν οι ανασκαφές, ήταν ατείχιστη μέχρι την εποχή που ήλθαν οι Φιλισταίοι και χωρίς ίχνη καταστροφής για όλη την περίοδο της εποχής του Χαλκού (4).
Η αρχαιολογική έρευνα λοιπόν δείχνει ότι, την εποχή κατά την οποία υποτίθεται ότι έγινέ η έξοδος, ο λαός του Ισραήλ υπάρχει ΗΔΗ στην Παλαιστίνη (στήλη Μερνεπτά, 1207 π.Χ.) η οποία ήταν από τουλάχιστον δύο αιώνες πριν (όπως δείχνουν τα αιγυπτιακά αρχεία των ιερογλυφικών) κατεχόμενη χώρα των Αιγυπτίων!

Ειδικές ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ (5) και χαρτογραφήσεις στην περιοχή του βορείου βασιλείου από τους Ισραηλινούς αρχαιολόγους των πανεπιστημίων Τελλ-Αβιβ & Ιερουσαλήμ έχουν δείξει μια αύξηση των νομαδικών μετακινήσεων δυτικά του Ιορδάνη και μια δημιουργία οικισμών στο βόρειο Ισραήλ περί το 1200 π. Χ., που δείχνει την πραγματική προέλευση των Ισραηλιτών από ντόπιους νομάδες της Χαναάν, οι οποίοι εγκατέλειψαν την έρημο ανατολικά του Ιορδάνη και εγκαταστάθησαν στην Γαλιλαία και Σαμάρεια, την εποχή περίπου της ελεύσεως των Λαών της θαλάσσης και των Φιλισταίων (6).
Ας σημειώσουμε εδώ ότι, παρ' όλες τις τις εντατικές αρχαιολογικές έρευνες στην χερσόνησο του Σινά, δεν ίχνος από καμιά κατασκήνωση ή νομαδική μετακίνηση, ενώ ευρέθησαν ανάλογα ίχνη της νεολιθικής περιόδου (7).

Το Ισραήλ, όπως φανερώνεται από τις ανασκαφές, αλλά και από ΕΞΩΒΙΒΛΙΚΕΣ πηγές, γνώρισε ανάπτυξη στο βόρειο μόνο τμήμα του (Σαμάρια και Συχέμ, σημ. Nablus), μόνο μετά τον 9ο αι. π.Χ., όταν ο Αιγύπτιος Φαραώ Σισάκ (Sesonk) κατέστρεψε σε εκστρατεία τις Χαναανιτικές πόλεις και τον πολιτισμό τους (926 π.Χ.). Η καταστροφή από πυρκαγιά της μεγάλης πόλεως Μαγγεδώ, καθώς και η επινίκεια στήλη στο Καρνάκ, είναι τα αρχαιολογικά τεκμήρια της καταστροφής της Χαναάν από τους Αιγυπτίους και της αρχής της ανόδου του βορείου βασιλείου του Ισραήλ το 926π.Χ.

Το βόρειο βασίλειο γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη και κινήθηκε πάνω σε χαναανιτικά πολιτιστικά πρότυπα. Η θρησκεία του - όπως δείχνουν οι ανασκαφές - ήταν φυσικά πολυθεϊστική (Βάαλ, Αστάρτη κλπ), ενώ στο πάνθεον μετείχε και ο Γιαχβέ. Αντίθετα με την ανάπτυξη του βορείου βασιλείου της Σαμάρειας (=βασίλειο του Ισραήλ), το νότιο βασίλειο της Ιερουσαλήμ (=βασίλειο του Ιούδα) ήταν ο φτωχός συγγενής εξ αιτίας οπωσδήποτε της μορφολογίας του εδάφους και του κλίματος τής ερήμου τής Νεκράς Θαλάσσης.

Η Ιερουσαλήμ ήταν ένας φτωχός ποιμενικός οικισμός πάνω στον βράχο, ενώ οι μυθικοί μεγαλοπρεπείς βασιλείς της Δαϋίδ και Σολομών ήταν μικροί πολέμαρχοι, τους οποίους αγνοούν τα ασσυριακά και αιγυπυιακά αρχεία και οι ανασκαφές (8).
Ενώ γιά τον ναό του Σολομώντος, το ανάκτορο του Δαϋίδ κλπ η αρχαιολογική σκαπάνη δεν έχει βρεί ΙΧΝΟΣ, ωστόσο υπάρχουν αραιολογικά τεκμήρια ΕΞΩΒΙΒΛΙΚΑ για την παρουσία του βορείου Ισραήλ, τον 9ο αι.π.Χ., όπως:

α )Η Στήλη του Mesha, βασιλέως του Μωάβ (820π.Χ.), που ευρέθη το 1873 στις αιγυπτιακές Θήβες και αναφέρεται στην νίκη των Μωαβιτών κατά των Ισραηλιτών.
β )Η Μονολιθική Επιγραφή του Ασσυρίου βασιλέως Σαλμανασάρ του Γ', που κάνει λόγο για την νίκη του (το 853π.Χ.) κατά του συνασπισμού του Βασιλέως του βορείου βασιλείου του Ισραήλ Αχαάβ (η επιγραφή ευρέθη το 1840 στην μεσοποταμιακή πύλη Νιμρούντ).
γ ) Η επιγραφή της Δαν, όπου ο Αραμαίος βασιλιάς της Δαμασκού Αζαήλ καυχάται για την νίκη του κατά του "Οίκου Δαϋίδ" στην πόλη Δαν το 835 π.Χ. Είναι η αρχαιότερη μαρτυρία, όπου αναφέρεται το όνομα του βασιλέως Δαϋίδ από εξωβιβλική πηγή. (Η επιγραφή ευρέθη προσφάτως, το 1993, στον αρχαιολογικό χώρο Τελ-νταν του βορείου Ισραήλ).(9)
Με μιά συνοπτική ματιά στο Ισραήλ του 8ου αι. π.Χ., όπως το αποκαλύπτουν οι αρχαιολογικές ανασκαφές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το βόρειο βασίλειο έγινε μια σημαντική δύναμις της Εγγύς Ανατολής "πατώντας" στα χνάρια των Χανααναίων και των Φιλισταίων, όπως δείχνουν οι ανασκαφές στην Σαμάρεια, που έφεραν στο φώς τα λεγόμενα "ΠΡΩΤΟΑΙΟΛΙΚΑ" κιονόκρανα (10) του ανακτόρου των Αμβριδών.

Αντιθέτως η Παλαιά Διαθήκη παρουσιάζει την αρχαιολογική αλήθεια αντεστραμένη: Η λαμπρότης και η πολιτιστική ανάπτυξις της Σαμάριας αποσιωπάται και τα επιτεύγματά της αποδίδονται στην Ιερουσαλήμ και στο βασίλειο του Δαϋίδ και Σολομώντος. Κι αυτό φυσικά γίνεται για θρησκευτικούς και προπαγανδιστικούς λόγους: το βασίλειο του βορρά ήταν πολυθεϊστικό, γι' αυτό και περιγράφεται στην Βίβλο με τα μελανώτερα χρώμματα.

Αντιθέτως το καθυστερημένο αλλά μονοθεϊστικό βασίλειο του Νότου εκθειάζεται! Είναι σαφές βέβαια ότι και στον Βορρά υπήρχαν Ιερατεία, προφήτες και Αγ. Γραφές, όπως στον Νότο, που επαινούσαν κατ' αναλογίαν την εξουσία της Σαμάρειας.
Αλλά όταν ήρθε το 722 π.Χ. η καταστροφή του βορείου βασιλείουαπό τους Ασσυρίους του Σαργκών του Β', οι μόνοι, που έμειναν για να μιλήσουν ήσαν οι Εβραίοι του Νότου, δηλαδή το μονοθεϊστικό βασίλειο του Ιούδα. Είχε βέβαια ήδη προηγηθή το κήρυγμα περί του Ενός Ανεικονικού Θεού των Προφητών Αμώς και Ωσηέ στον Βορρά και του Ισαΐα στον Νότο, που στρεφόταν κατά της τρυφηλότητας των βασιλείων της Σαμάρειας και κατά της κοινωνικής αδικίας.

Αργότερα επί βασιλέως Ιωσία (622/1 π.Χ.), έγινε η μεγάλη Δευτερονομιστική μεταρρύθμισις, όπου ξαναγράφτηκε η Ιστορία του Ισραήλ και συγκροτήθηκε ο πηρήνας της σημερινής Βίβλου. Φτιάχτηκε ο μύθος περί ευρέσεως του "Χαμένου Μωσαϊκού Νόμου" ( που ωνομάσθη "Δευτερονόμιον") στα ερείπια του "ανακαινισμένου" Ναού του Σολομώντος.
Σύμφωνα μ' αυτόν θεσπίστηκε ο αυστηρός και αποκλειστικός μονοθεϊσμός (που είχαν κηρύξει πριν από 1,5 αιώνα οι προφήτες στον Βορρά) ως η ορθή θρησκεία και πίστις. Ο σκοπός του βασιλέως Ιωσία ήταν καθαρά πολιτικός. Εξήγησε θεολογικά την πτώσι του βασιλείου του Βορρά ως αποτέλεσμα της αμαρτίας του πολυθεϊσμού.
Ετσι η Βίβλος περιγράφει με τα μελανώτερα χρώμματα τους επιτυχημένους βασιλείς του Βορρά ως αμαρτωλούς και παραβάτες του νόμου του Γιαχβέ.

Η λαμπρή πορεία του βασιλείου της Σαμάρειας, η οποία αποκαλύπτεται από τις ανασκαφές των πόλεων Σαμάρεια, Δαν, Μαγγεδώ, Ασώρ, κλπ. αποσιωπάται και αντιστρέφεται στην Βίβλο. Ο Ιωσίας με την Δευτερονομιστική του μεταρρύθμιση αναθεώρησε τα βιβλικά κείμενα για να μειώση το - χαμένο - βασίλειο της Σαμάρειας και να εξυψώση την δική του βασιλική δυναστεία στην Ιερουσαλήμ. Με την Βίβλο που συγκρότησε ο Ιωσίας επεδιώκετο κι ένας άλλος πολιτικός σκοπός: η απελευθέρωσις του Βορρά από τους Ασσυρίους και η επέκτασις της κυριαρχίας της Ιερουσαλήμ στα υπόδουλα εδάφη του πάλαι ποτέ βορείου βασιλείου.

Επί Ιωσία συγκροτήθηκαν και οι διηγήσεις περί Πατριαρχών ( Αβραάμ κλπ), περί Εξόδου και Σινά με σαφή θεολογικό στόχο. Ως βάσι των Πατριαρχικών διηγήσεων όμως χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία της εποχής, όπως η χρήσις καμηλών ως μεταφορικών μέσων (η καμήλα εξημερώθηκε περί το 800π.Χ.) ή ηαναφορά των Φιλισταίων, οι οποίοι έφθασαν στην Παλαιστίνη μετά το 1200 π.Χ. με τους Λαούς της Θαλάσσης. (Για την διήγηση περί της Εξόδου είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιήθηκε ως βάση η αιγυπτιακή διήγησι για τους Ικσώς, που εξεδιώχθησαν από την Αίγυπτο περί το 1600 π.Χ.)
Τα βιβλικά πρόσωπα των Αβραάμ, Ισαάκ, Ιακώβ, Μωυσή κλπ είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ άγνωστα για τις αρχαιολογικές και εξωβιβλικές ιστορικές πηγές.

Ωστόσο το 586 π.Χ. το νότιο βασίλειο του Ιούδα σύρθηκε στην Βαβυλώνια αιχμαλωσία. Μετά την κατάλυση του βαβυλωνιακού κράτους από τους Πέρσες το Ισραήλ ανασυντάχθηκε, καθοδηγούμενο, τώρα πιά, μόνο από το Ιερατείο της Ιερουσαλήμ το οποίο, όπως ήταν φυσικό, διετήρησε την θεολογική ερμηνία του Δευτερονομιστικού κινήματος με μια όμως διαφορά: κάποιος άγνωστος προφήτης (που, επειδή αγνοούμε την ταυτότητά του, τον αποκαλούμε "Δευτεροησαΐα")έδωσε μια άλλη θεολογική διάσταση στην ιστορική ερμηνεία του λαού του Ισραήλ.

Ο Ισραηλιτικός λαός πάσχει όχι εξ αιτίας γεωπολιτικών λόγων (όπως δείχνει η αρχαιολογική και ιστορική έρευνα), ούτε εξ αιτίας της θρησκευτικής αποστασίας του από τον μονοθεϊσμό, αλλά για να διαδοθεί στα έθνη η λατρεία του Γιαχβέ.
Ο λαός του Ισραήλ βασανίζεται και διασκορπίζεται στα έθνη για να γίνη ο Γιαχβέ ο μοναδικός θεός όλης της Οικουμένης!Αυτή την θεολογική ερμηνία του Δευτεροησαΐα, αιώνες αργότερα, θα την μεταφέρη στο πρόσωπό του ο Ιησούς από την Ναζαρέτ.
Ηδη μετά την βαβυλώνια αιχμαλωσία και χάρις στο κήρυγμα του Δευτεροησαΐα το Ισραήλ δεν είναι τόσον εθνικό κράτος όσο θρησκευτική κοινότητα.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
(1) J. Wellhausen, Prolegomena zur Geschichte Israels, 1883
(2) Η. Οικονόμου, Γραμματική της Αρχαίας Εβραϊκής Γλώσσης σ. 28, Αθήναι 1976
(3) Α. Χαστούπης, Μελέται Εισαγωγικαί εις την Παλαιάν Διαθήκην, Αθήναι 1973
(4) Ι. Φινκελστάϊν, Ν.Α. Σίμπερμαν, Βίβλος, Η Αλήθεια μέσα από τις ανασκαφές, εκδ. Κάκτος, Αθήνα 2003, μετ. Σ. Κωνσταντινέα, Σ. 111, 115 και εξ.
(5) ό.π. σ. 147
(6) ό.π. σ. 135 και εξ. και σ. 162
(7) ό.π. σ. 91 κ. εξ.
(8) ό.π. σ. 190 και εξ.
(9) A. Brian, J. Naneh. The Tel-Dan Inscriptim: A new Fragment, I.E.J. 45:1-18
(10) H. Shiloh, The Proto-Aeolic Capital and Israelite Ashlar Masonry (Qedem L1) Jerusalem.[/align]


Top
 Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post a new topicPost a reply Page 1 of 1   [ 1 post ]


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
suspicion-preferred