ultimate wrote:
Vestromas, εγώ θα αφήσω τον Απόστολο των Εθνών να σου απαντήσει. Απόλαυσε λοιπόν, καθάριο νερό από την ίδια πηγή:
Από την α΄Κορινθίους:
αφρων, συ ο σπειρεις ου ζωοποιειται εαν μη αποθανη·
και ο σπειρεις, ου το σωμα το γενησομενον σπειρεις αλλα γυμνον κοκκον ει τυχοι σιτου η τινος των λοιπων·
ο δε θεος διδωσιν αυτω σωμα καθως ηθελησεν, και εκαστω των σπερματων ιδιον σωμα.
ου πασα σαρξ η αυτη σαρξ, αλλα αλλη μεν ανθρωπων, αλλη δε σαρξ κτηνων, αλλη δε σαρξ πτηνων, αλλη δε ιχθυων.
και σωματα επουρανια, και σωματα επιγεια· αλλα ετερα μεν η των επουρανιων δοξα, ετερα δε η των επιγειων.
αλλη δοξα ηλιου, και αλλη δοξα σεληνης, και αλλη δοξα αστερων· αστηρ γαρ αστερος διαφερει εν δοξη.
Ουτως και η αναστασις των νεκρων. σπειρεται εν φθορα, εγειρεται εν αφθαρσια·
σπειρεται εν ατιμια, εγειρεται εν δοξη· σπειρεται εν ασθενεια, εγειρεται εν δυναμει·
σπειρεται σωμα ψυχικον, εγειρεται σωμα πνευματικον. ει εστιν σωμα ψυχικον, εστιν και πνευματικον.
ουτως και γεγραπται, Εγενετο ο πρωτος ανθρωπος Αδαμ εις ψυχην ζωσαν· ο εσχατος Αδαμ εις πνευμα ζωοποιουν.
αλλ ου πρωτον το πνευματικον αλλα το ψυχικον, επειτα το πνευματικον.
ο πρωτος ανθρωπος εκ γης χοικος, ο δευτερος ανθρωπος εξ ουρανου.
οιος ο χοικος, τοιουτοι και οι χοικοι, και οιος ο επουρανιος, τοιουτοι και οι επουρανιοι·
και καθως εφορεσαμεν την εικονα του χοικου, φορεσομεν και την εικονα του επουρανιου.
Τουτο δε φημι, αδελφοι, οτι σαρξ και αιμα βασιλειαν θεου κληρονομησαι ου δυναται, ουδε η φθορα την αφθαρσιαν κληρονομει.
ιδου μυστηριον υμιν λεγω· παντες ου κοιμηθησομεθα, παντες δε αλλαγησομεθα,
εν ατομω, εν ριπη οφθαλμου, εν τη εσχατη σαλπιγγι· σαλπισει γαρ, και οι νεκροι εγερθησονται αφθαρτοι, και ημεις αλλαγησομεθα.
δει γαρ το φθαρτον τουτο ενδυσασθαι αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυσασθαι αθανασιαν.
οταν δε το φθαρτον τουτο ενδυσηται αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυσηται αθανασιαν, τοτε γενησεται ο λογος ο γεγραμμενος, Κατεποθη ο θανατος εις νικος.
που σου, θανατε, το νικος; που σου, θανατε, το κεντρον;
το δε κεντρον του θανατου η αμαρτια, η δε δυναμις της αμαρτιας ο νομος·
τω δε θεω χαρις τω διδοντι ημιν το νικος δια του κυριου ημων Ιησου Χριστου.
Ωστε, αδελφοι μου αγαπητοι, εδραιοι γινεσθε, αμετακινητοι, περισσευοντες εν τω εργω του κυριου παντοτε, ειδοτες οτι ο κοπος υμων ουκ εστιν κενος εν κυριω.
Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:
Σας υπενθυμίζω ακόμα, αδελφοί, το χαρμόσυνο άγγελμα που σας μετέδωσα, το οποίο και αποδεχτήκατε και στο οποίο παραμένετε.
Μέσω του οποίου και σώζεστε, αν φυσικά το κατέχετε έτσι όπως σας το μετέδωσα, εκτός πια αν πιστέψατε άσκοπα.
Γιατί, βέβαια, σας παρέδωσα από την αρχή κιόλας εκείνο το οποίο και παρέλαβα, ότι δηλαδή ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας σύμφωνα με τις Γραφές,
και ότι ενταφιάστηκε και ότι έχει αναστηθεί την τρίτη μέρα σύμφωνα με τις Γραφές.
Και ότι εμφανίστηκε στον Κηφά· μετά στους Δώδεκα.
Κατόπιν εμφανίστηκε σε περισσότερους από πεντακόσιους αδελφούς συγχρόνως, από τους οποίους οι πιο πολλοί ζουν ως και σήμερα, μα υπάρχουν και μερικοί που έχουν πεθάνει.
Έπειτα εμφανίστηκε στον Ιάκωβο. Μετά σε όλους τους αποστόλους.
Και τελευταία απ' όλους, σαν σε έκτρωμα, εμφανίστηκε και σε μένα.
Γιατί εγώ είμαι πραγματικά ο τελευταίος ανάμεσα στους αποστόλους, που δεν είμαι άξιος να ονομάζομαι απόστολος, διότι κατέτρεξα την εκκλησία του Θεού.
Και ό,τι είμαι τώρα, το οφείλω στη χάρη του Θεού και μόνο, και η χάρη του αυτή σε μένα δεν πήγε χαμένη αλλά κοπίασα περισσότερο απ' όλους αυτούς, όχι βέβαια εγώ, αλλά η χάρη του Θεού που είναι μαζί μου,
Είτε εγώ, λοιπόν, είτε εκείνοι, αυτά ακριβώς κηρύττουμε και αυτά είναι που πιστέψατε.
Κι αφού κηρύττεται το γεγονός ότι ο Χριστός έχει αναστηθεί από τους νεκρούς, πώς ισχυρίζονται μερικοί από ανάμεσά σας ότι δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών;
Μα αν δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών, τότε δεν έχει αναστηθεί ούτε ο Χριστός!
Κι αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί, τότε είναι χωρίς νόημα το κήρυγμά μας, άσκοπη είναι και η πίστη σας!
Γινόμαστε επιπλέον και ψευδομάρτυρες ενώπιον του Θεού, επειδή διαβεβαιώσαμε ψευδώς γι' αυτόν ότι ανέστησε το Χριστό, τον οποίο δεν ανέστησε, αν φυσικά ήταν αλήθεια ότι οι νεκροί δεν ανασταίνονται.
Γιατί, αν πράγματι οι νεκροί δεν ανασταίνονται, τότε δεν έχει αναστηθεί ούτε ο Χριστός!
Κι αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί, πάει χαμένη η πίστη σας. Ζείτε ακόμα μέσα στις αμαρτίες σας!
Συνεπώς κι εκείνοι που πέθαναν μετά που πίστεψαν στο Χριστό, χάθηκαν!
Αν την ελπίδα μας στο Χριστό την έχουμε περιορίσει μέσα στα όρια αυτής της ζωής μονάχα, είμαστε οι δυστυχέστεροι απ' όλους τους ανθρώπους.
Μα το γεγονός είναι ότι ο Χριστός έχει αναστηθεί από τους νεκρούς. Έκανε την αρχή για την ανάσταση των νεκρών.
Επειδή πραγματικά ο θάνατος ήρθε στον κόσμο μέσω του ανθρώπου, γι' αυτό και μέσω ανθρώπου εξασφαλίζεται και η ανάσταση των νεκρών.
Γιατί, ακριβώς όπως πεθαίνουν όλοι οι άνθρωποι εξαιτίας του Αδάμ, έτσι και χάρη στον Χριστό θα αποκτήσουν ζωή όλοι.
Ο καθένας όμως με τη δική του τη σειρά. Την αρχή την έκανε ο Χριστός. Κατόπιν ακολουθούν εκείνοι που ανήκουν στο Χριστό, την ημέρα της παρουσίας του.
Έπειτα θα έρθει το τέλος, όταν παραδώσει τη βασιλεία στο Θεό και Πατέρα, αφού πρώτα καταργήσει κάθε αρχή και κάθε εξουσία και κάθε δύναμη.
Γιατί πρέπει αυτός να βασιλεύει, μέχρι που να καθυποτάξει όλους τους εχθρούς.
Ο τελευταίος εχθρός που καταργείται, είναι ο θάνατος.
Γιατί, λέει η Γραφή: «Τα πάντα τα καθυπόταξε σ' αυτόν». Κι όταν λέει πως «τα πάντα έχουν υποταχθεί», είναι φανερό πως δε συμπεριλαμβάνεται εκείνος που υπέταξε σ' αυτόν τα πάντα.
Όταν, λοιπόν, υποταχθούν τα πάντα σ' αυτόν, τότε κι αυτός ο ίδιος ο Γιος θα υποταχθεί σ' εκείνον που έθεσε τα πάντα στην εξουσία του, έτσι που όλες τις εξουσίες, πάνω σε όλα, να τις συγκεντρώσει ο Θεός στη δική του απόλυτη κυριαρχία.
Κι έπειτα, τι θα πετύχουν αυτοί που βαφτίζονται αφού θα μείνουν για πάντα νεκροί; Αν, μ' άλλα λόγια, οι νεκροί πράγματι δεν ανασταίνονται, τότε τι νόημα έχει να βαφτίζονται αφού έτσι κι αλλιώς θα μείνουν νεκροί;
Μα κι εμείς ακόμα, γιατί να διακινδυνεύουμε τη ζωή μας κάθε ώρα;
Κάνω όρκο στην καύχηση που έχω για σας, ότι κάθε μέρα εκτίθεμαι στο θάνατο σαν υπηρέτης του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας.
Αν για τούτη την επίγεια ζωή του ανθρώπου ήταν που πάλαιψα με τα θηρία στην Έφεσο, τότε ποιο υπήρξε το όφελος για μένα; Αν οι νεκροί δεν ανασταίνονται, τότε, όπως λέει ο κόσμος: «Ας φάμε και ας πιούμε, αφού έτσι κι αλλιώς θα πεθάνουμε»!
Μη γελιέστε! «Καταστρέφουν τον καλό χαρακτήρα οι κακές συναναστροφές».
Ελάτε ξανά στα λογικά σας και μην αμαρτάνετε. Γιατί πράγματι μερικοί από σας έχουν λαθεμένη αντίληψη για το Θεό, και σας το λέω για να σας κάνω να ντραπείτε γι' αυτό.
Αλλά ίσως ρωτήσει κάποιος: «Πώς ανασταίνονται οι νεκροί και με τι είδους σώμα επανέρχονται στη ζωή;
Ανόητε! Εκείνο που σπέρνεις εσύ, δεν αποκτά ζωή, αν πρώτα δεν πεθάνει.
Κι όταν σπέρνεις κάτι, δε σπέρνεις το σώμα του φυτού, όπως αυτό θα γίνει μετά που φυτρώσει, αλλά ένα γυμνό κόκκο σιταριού, λόγου χάρη, ή κάποιου από τα άλλα φυτά.
Και σ' αυτό ο Θεός δίνει το σώμα που ο ίδιος προκαθόρισε. Και σε κάθε είδος σπόρου δίνει το δικό του ξεχωριστό σώμα.
Όλα τα δημιουργήματα δεν είναι όμοια, αλλά διαφορετική είναι η κατασκευή των ανθρώπων, διαφορετική η κατασκευή των ζώων, διαφορετική των ψαριών και διαφορετική των πτηνών.
Υπάρχουν επίσης σώματα ουράνια και σώματα επίγεια, αλλά είναι διαφορετική η λαμπρότητα των ουράνιων σωμάτων και διαφορετική των επίγειων.
Άλλη είναι η λαμπρότητα του ήλιου, άλλη της σελήνης και άλλη η λαμπρότητα των άστρων. Μα ακόμα και άστρο από άστρο διαφέρει σε λαμπρότητα.
Το ίδιο ισχύει και για την ανάσταση των νεκρών. Σπέρνεται σώμα φθαρτό, ανασταίνεται σώμα άφθαρτο.
Σπέρνεται καταφρονημένο ανασταίνεται ένδοξο. Σπέρνεται αδύνατο, ανασταίνεται δυνατό.
Σπέρνεται σώμα φυσικό, ανασταίνεται σώμα πνευματικό. Υπάρχει σώμα φυσικό αλλά υπάρχει και σώμα πνευματικό.
Άλλωστε, έτσι λέει και η Γραφή: «Ο πρώτος άνθρωπος, ο Αδάμ, μεταβλήθηκε σε ζωντανή ψυχή», ο τελευταίος Αδάμ, ο Χριστός, σε πνεύμα που παρέχει ζωή.
Δεν προηγείται όμως το πνευματικό αλλά το φυσικό. Κατόπιν ακολουθεί το πνευματικό.
Ο πρώτος άνθρωπος είναι από τη γη, χωματένιος. Ο δεύτερος άνθρωπος είναι ο Κύριος από τον ουρανό.
Όποιας φύσης υπήρξε ο χωματένιος, τέτοιας φύσης είναι και οι χωματένιοι. Και όποιας φύσης είναι ο επουράνιος, τέτοιας φύσης είναι και οι επουράνιοι.
Και όπως ντυθήκαμε τη μορφή του χωματένιου, έτσι θα ντυθούμε και τη μορφή του επουράνιου.
Και εννοώ τούτο αδελφοί: Ότι σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού, ούτε το φθαρτό κληρονομεί την αφθαρσία.
Να, τώρα σας λέω ένα μυστήριο: Όλοι δε θα πεθάνουμε, όμως όλοι θα μεταμορφωθούμε
εντελώς ξαφνικά, όσο παίρνει να ανοιγοκλείσει το μάτι, όταν ηχήσει η τελευταία σάλπιγγα. Γιατί θα ηχήσει η σάλπιγγα και οι νεκροί θα αναστηθούν άφθαρτοι, κι εμείς, όσοι ζούμε, θα μεταμορφωθούμε.
Γιατί είναι πράγματι αναγκαίο, το φθαρτό τούτο σώμα να αποκτήσει αφθαρσία, και το θνητό τούτο σώμα να αποκτήσει αθανασία.
Όταν, λοιπόν, το φθαρτό τούτο σώμα αποκτήσει αφθαρσία και το θνητό τούτο σώμα αποκτήσει αθανασία, τότε θα εκπληρωθεί η προφητεία της Γραφής: «Καταποντίστηκε ολότελα ο θάνατος, πέρα για πέρα νικημένος.
Πού είναι θάνατε το κεντρί σου; Πού είναι Άδη η νίκη σου;».
Το κεντρί, λοιπόν, του θανάτου είναι η αμαρτία και η ισχύς της αμαρτίας στηρίζεται στο νόμο.
Ας ευχαριστούμε, όμως, το Θεό, που μας δίνει τη νίκη μέσω του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Έτσι, λοιπόν, αδελφοί μου αγαπητοί, φροντίστε να σταθεροποιείστε συνεχώς στην πίστη, να μένετε αμετακίνητοι σ' αυτήν και να αναπτύσσεστε στο έργο του Κυρίου πάντοτε, ξέροντας πως ο κόπος σας δεν πάει χαμένος με τη βοήθεια του Κυρίου.
Παρακαλώ δίνετε και την ερμηνεία, αν θέλουμε και ο 15χρονος να κατανοεί τα νοήματα, διαφορετικά είναι ανούσιο να παραθέτουμε κείμενα για να τα καταλαβαίνουν 2-3 στους 100.
Δεν είναι παρατήρηση, αλλά παράκληση!
Ευχαριστώ!
)
