Change font size

Welcome
Τώρα που μας βρήκες θα ανακαλύψεις την Αλήθεια που μας κρύβουν επιμελώς
Tα θέματα πονάνε κάποιους που επιθυμούν να επιβάλουν την νέα τάξη και να συντηρούν τον κόσμο σε μια διαρκείς ύπνωση και ένα βαθύ σκοτάδι, προκειμένου να μην αντιδράσει στις προθέσεις τους και στο διεστραμμένο σχέδιό τους.

Πολλά συμβαίνουν γύρο μας, ακόμα και οι ποιο δύσπιστοι αντιλαμβάνονται οτι κάθε μέρα γίνονται αλλαγές και πολλές φορές ακατανόητες απο κοινούς ανθρώπους.

Κάτι δεν πάει καλά.

Κάποια θέματα θα σας προβληματίσουν, αν δεν έχετε προβληματιστεί ακόμα.

Κάποια τα έχετε απλώς ακούσει αλλά δεν δώσατε σημασία ή σας τα πέρασαν με μαεστρία ώστε να μην αντιδράσετε.

Εμείς προσπαθούμε να Εμβαθύνουμε στα θέματα αυτά.
Πιστεύουμε οτι μας αφορούν όλους και οτι δεν μας ρωτάνε όταν παίζουν με το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Η γνώση είναι προς όλους και όχι μόνο για τον εαυτό μας.

Τα συμπεράσματα τα αφήνουμε σε εσάς μιας και όλα τα συμπεράσματα είναι υποκειμενικά.

Επιθυμούμε να μας βοηθήσετε στην προσπάθεια να μεγαλώσουμε την θεματολογία μας και να συμβάλετε με τους προβληματισμούς σας, με την γνώση σας και τη γνώμη σας στην ελεύθερη έκφραση των ιδεών.

Γίνε μέλος στο φόρουμ και βοήθησε να διαδοθούν και οι δικές σου αλήθειες, γνώσεις και εμπειρίες!


Post a new topicPost a reply Page 1 of 1   [ 8 posts ]
Author Message
 Post subject: Πελασγοί
Unread postPosted: 02 Nov 2008, 19:34 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2642
Location: Athens
Has thanked: 123 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Οι Πελασγοί – Μέρος 1ο – Προϊστορία & Ευρήματα



Στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου έζησε από τα πανάρχαια χρόνια ένα σύνολο συγγενών μεταξύ τους αυτοχθόνων λαών. Το αρχαιότερο εύρημα που πιστοποιεί ότι η περιοχή αυτή ήταν κατοικημένη από την κάτω παλαιολιθική εποχή είναι το κρανίο πρώιμου εμφρωνος ανθρώπου (αρχανθρώπου) στα Πετράλωνα Χαλκιδικής (750.000 ετών).Αυτός ο πρώιμος εμφρων ήξερε την φωτιά και χρησιμοποιούσε εργαλεία και όπλα από λίθο η βωξίτη όπως δείχνουν τα σχετικά ευρήματα.

Βαθμιαίος οι κάτοικοι της περί-Αιγιακής χώρας πέρασαν στην Μέση παλαιολιθική( πριν από 100.000 –35.000) όπως δείχνουν ευρήματα (φολιδωτά εργαλεία, αιχμές, ξέστρες) στην δυτ. Μακεδονία (Σιάτιστα) Πελοπόννησο (Ηλεία) Θεσσαλία (Όχθες Πηνειού, σπήλαιο Θεοπετρας Καλαμπάκας)Ήπειρο (Κοκινοπηλος, Ασπροχαλικο, Καρβουναρι-Μορφι)Αλόννησο.
Σημειώνετε σταδιακή προώθησης κατοίκων- ευρημάτων προς το βόρειο τμήμα της χερσόνησος του Αίμου και την Ρουμανία ( ευρήματα στο Ολτ-Ρισιπενι ηλικίας 30-10.000 ετών δηλ. νεώτερα από τα ελλαδικά).

Η εξέλιξης συνεχίζεται με μικρολιθικα εργαλεία ηλικίας 25.000 ετών (Φραγχθι Αργολίδος, Κεφαλάρι Αργους , πεδιάδα Κωπαιδος, αν. Θεσσαλία ,Ασπροχαλικο Ηπείρου, Θεοπετρα Καλαμπάκας).

Από την έσχατη παλαιολιθικη εχουμε ειδωλια (Κεφαλοβρυσο Τρικαλων), ανθρωπομορφα ενωτιαν (Πηλιο) εγχαρακτες μορφες (όπως αλογου, τοξοτη και γυναικας στη μεθωνη Βολου), διπλα κερατα ταυρου που σχηματιζει το Η.

Ακολουθεί η νεολιθική με πλούσια ευρήματα .Στην Θεσσαλία (Νέα Νικομήδεια), έχουμε απανθρακωμένους σπόρους σίτου (ζ πχ χιλιετίας), άρα γεωργία καθώς και πειστήρια για εξημερωμένα ζώα (Άμφισσα Θεσσαλίας). Στην Άμφισσα και στο Σέσκλο της Θεσσαλίας και στον Άγιο Πέτρο Αλόννησου έχουμε οικήματα από τους πρώτους μόνιμους οικισμούς στην Ευρώπη (λιθόκτιστα μεγαροειδη κτίσματα). Την ίδια εποχή (στ-ζ π.χ χιλιετία) έχουμε την κοινή –μονόχρωμη- κεραμική,

Αργότερα (στ-π.χ) την διαφοροχρωμη και γραπτή κεραμική (Σέσκλο , κουφοβουνο Βόλου) και τέλος την εγχάρακτη και εμπιεστη κεραμική (Δυ. Θεσσαλία , Κέρκυρα, Ήπειρο, Δυτ Μακεδονία.

Από την στ π.χ χιλιετία έχουμε μερικά «πρώιμα Ελληνικά αριστουργήματα» όπως τα είδωλα γυναικός στη Μάγουλα Λαρίσης και ανδρός στην Κνωσό.

Το σπουδαιότερο ¨ έχουμε και το πρώτο γραπτό κείμενο (5250 π.Χ) που βρέθηκε σε ξύλινη πινακίδα θαμμένη στην λάσπη της λίμνης της Καστοριάς. Η γραφή μοιάζει με την μεταγενέστερη προφανώς εξέλιξη της , την Γραμμική Α και είναι η αρχαιότερη στον κόσμο. Στην ίδια περιοχή βρέθηκε και λίθος με εγχάρακτα γράμματα ( 5230 π.Χ).

Τα ευρήματα προέρχονται από τον λιμναίο οικισμό του Δισπηλιου που κατά τη στ` π.Χ χιλιετία είχε γύρω στους 5000 κατοίκους οι οποίοι διέμεναν σε ασφαλείς λιμναίες κατοικίες αλίευαν, κυνηγούσαν , καλλιεργούσαν την γη (βρέθηκαν σπόροι καλλιεργημένων φυτών) και κατασκεύαζαν όπλα και εργαλεία από διάφορα υλικά , μεταξύ των οποίον και οψιδιανός λίθος που προερχόταν από την Μήλο, απόδειξης ότι υπήρχαν τακτικές θαλάσσιες και χερσαίες επικοινωνίες, λατομεία και εμπόριο.
Στην ίδια περιοχή βρέθηκε το αρχαιότερο μουσικό όργανο παγκοσμίως, μια οστέινη φλογέρα της στ` χιλιετίας π.Χ.

Στην Ζ` π.Χ χιλιετία (Μέση Νεολιθική) έχουμε οχυρωμένες ακροπόλεις και νέο πιο εξελιγμένο τύπο οικημάτων «μεγαροειδων» (Σέσκλο, Μάγουλα, Σουφλί, Σερβια ) μονόχρωμη κεραμική (Φραχθι), στιλβωτική κόσμηση (Φραγχθη, ερνα), βωμούς , είδωλα.

Στην νεώτερη Νεολιθική (δ` π.Χ χιλιετία) έχουμε την σπείρα και τον μαίανδρο, χαρακτηριστικά του πολιτισμού του Δομηνιου(Θεσσαλία).

Οι λαοί της χερσονήσου του Αίμου, των νησιών και της Μ.Ασιας, συνεχίζουν σταθερώς την εξελεγκτική τους πορεία τους. Περνούν στην χαλκολιθική εποχή, μετά στην εποχή του χαλκού και πολύ γρήγορα στην εποχή του ορειχάλκου που εμφανίζεται για πρώτη φορά το 2800 π.χ η και παλιότερα στην Κρήτη. Όμως για να γίνει ο Ορείχαλκος απαιτούνται χαλκός και κασσίτερος που δεν υπάρχουν στο νησί . Τον χαλκό τον έφερναν από την Κύπρο και τον κασσίτερο από την Β.Δ Ιταλία η τα Βρετανικά νησιά .Που θα πη ότι οι Κρητες τη γ` χιλιετία π.χ είχαν ήδη ανεπτυγμένη ναυσιπλοΐα και ήσαν ικανοί θαλασσοπόροι –άρα ήξεραν ναυπηγικοί και αστρονομία! (άγκιστρα αλιείας βρέθηκαν σε αρκετές πόλεις που ανήκουν στην Ζ` χιλιετία π.χ)

Από το 3.000 π.χ ίσως και παλιότερα, σ` όλα τα νησιά του αιγαίου, από την Λήμνο ως την Ρόδο σφύζει ένας πολιτισμός ναυτιλιακός, βιοτεχνικός, εμπορικός με αξιόλογα αστικά κέντρα (Πολίχνη Λήμνου κ.α ). Έχουμε λοιπόν στον Περιαιγιακο χώρο πανάρχαιοι παρουσία ανθρώπων που εξελίσσονται σταθερός από την κάτω-παλαιολιθική εποχή , στην Μέση και στην έσχατη , Περνούν στην πρώτη ,Μέση και Ύστερη, Νεολιθική εποχή, προχωρούν στην χαλκολιθική και ύστερα ατού χαλκού και ατού ορειχάλκου. Στο διάστημα αυτών των εκατοντάδων χιλιάδων ετών, είναι οι πρώτοι Ευρωπαίοι και σε πολλές περιπτώσεις οι πρώτοι άνθρωποι γενικώς που πραγματοποιούν μεγάλα άλματα πολιτισμού» βρίσκουν την φωτιά, εξημερώνουν φυτά και ζώα, δημιουργού μόνιμες εγκαταστάσεις. Παραλλήλως δείχνουν , έντονες καλλιτεχνικές τάσεις που εκφράζονται στην αρχιτεκτονική, στην κεραμική ,στην κοσμηματοποιια , στην μουσική. Άλλο ουσιώδες γνώρισμα είναι η εξοικειώσεις με την θάλασσα , ψαρεύουν αλλά και ταξιδεύουν για να επικοινωνούν μεταξύ τους και σε μακρινές περιοχές για να βρουν πρώτες ύλες όπως χαλκό , κασσίτερο τέλος έχουν βρει την γραφή!

Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι?

Πρόκειται για μια ομάδα αδελφών λαών. Ανθρωπολογικά είναι λευκοί διάφορων τύπων. Δολιχοκέφαλοι, μεσοκεφαλοι , βραχυκεφαλοι.Υπαρχουν μελαχρινοί και ξανθοί, κοντοί και ψηλοι. Κυριαρχει πάντως ο «Μεσογειακός « τύπος , λεπτός, μέτριο ύψος, μαυρομάλλης, ευκίνητος, λυγερός ευφυής, ανήσυχος, με καλλιτεχνικές τάσεις. Οι Αιγαίοι.

Αυτοί επεκτείνονται προς τα δυτικά – ανατολικά-βόρεια, και όσο απλώνονται τόσο διαφοροποιούνται. Τα αδέλφια γίνονται πρωτοξαδελφια και ύστερα δευτεραξαδελφια. υπάρχουν όμως πάντοτε ισχυροί δεσμοί συγγένειας. Οι διάλεκτοι τους μοιάζουν όπως και οι γραφές τους, τα ήθη και τα έθιμα τους. Εχουν την ίδια νοοτροπία, θρησκεία και μυθολογία. Οι μύθοι τους αλληλοπλεκονται, όπως και οι γενεαλογίες τους.

Είναι φανερό ότι οι λαοί αυτοί είναι αποτέλεσμα μιας κοινής αρχικής πηγης . Προκειτε για διακλαδώσεις του ίδιου ποταμου. Ποιος είναι αυτός? Οι Πελασγοι .Η σχολική ιστορία λέει ότι έτσι ονομάσθηκαν από τους μεταγενεστερους. Η ετυμολογία όμως του ονόματος δείχνει ότι οι ίδιοι απεκαλουνται έτσι αναμεταξύ τους.

Πέλλας: Σημαίνει πλησιον. Αρα Πελασγός ο κοντινός , ο γείτονας, ο πλησίον , ο δικός μας, ο συνάνθρωπος. Με την ονομασία αυτήν λοιπόν εκφράζουν την συναίσθηση συγγένειας οι αυτόχθονες.

Αξίζει να παρατηρηθεί ότι δεν αναφέρεται καμία σύγκρουσης μεταξύ Πελασγών, που σημαίνει ότι πράγματι είχαν αναπτυγμένη την συνείδηση ότι είναι »πλησίον».
υπάρχουν και άλλες ερμηνείες όπως…
- από το Πέλαγος= Πελάγιος . Μάλλον όμως το αντίθετο πρέπει να ισχύει, δηλ. επειδή οι Πελασγοί ήταν οι πρώτοι θαλασσοπόροι, έδωσαν τα ονόματα τους στα πελάγη.
- από το Πελαργός, επειδή ταξίδευαν πολύ ως τα εν λόγο απηδημιτικα πούλια αλλά αυτός ο συσχετισμός είναι μάλλον εξεζητημένος και μεταγενέστερος αποτελώντας είδος ευφυολογήματος του Διονυσίου του Αλικαρνασεως.

Οι Πελασγοί-Πελάγιοι- Πελάγωνες ζουν στην ηπειρωτική και στην νησιωτική Ελλάδα ,στην δυτική και βόρεια Μ.Ασια στη νότια και κεντρική Ιταλια .Τους βρίσκουμε παντού, σ` όλο τον Αιγιακό και Περιαιγαιακο χώρο. Δεν ήσαν το μοναδικό φύλο σ` αυτόν. υπήρχαν και αλλά αδελφό φύλα, όμαιμα , ομόγλωσσα ,ομόθρησκα, ομότροπα με διάφορες σε λεπτομέρειες γλωσσικές η ηθών και εθίμων. Με τους Πελασγούς, συνυπήρχαν «Λέλεγες, Κουρηες, Καυκωνες, Αονες, Τεμψιτες , Υαντες, Τελχινες, Τηλεβοαι, Εφυροι, Φλεγυε κλπ.-κλπ.» όμως επισημότατη των φυλών τούτον ήτανε οι Πελασγοί. Δαύτο και οι πανάρχαια εποχή ονομάσθηκε «Πελασγική» (Κ.Παπαρηγοπουλος ,Ιστορία του Ελληνικού έθνους εκδ. 1886 α` σ.76)

Οι Πελασγοί ήσαν λοιπόν επί χιλιετίες το δεσπόζον μεταξύ τον φυλών της περιοχης .Ακομη και οι Ιλλυριοι και οι Θράκες που αποτελούν αντιστοίχως τους πληθυσμούς του ΒΔ και του ΒΑ τμήματος της χερσονήσου του Αίμου προέρχονται από τους Πελασγούς. «Αι δυ αύται φυλλαι δεν ήσαν, ως φαινεται,ανεκαθεν αλλοτριαι της Ελληνικής κατά τε την γλωσσαν και τα ήθη ,αν και προϊόντος του χρόνου, το ελληνικών έθνος, επειδή παραδόξως προεπορευθη εις το σταδιον του πολιτισμού, διεκριθη από αυτόν δι` ουσιωδών χαρακτήρων.(Κ.Παπ. στο ίδιο σ.75) Δηλ. λειτούργησε ο νόμος της διαφοροποιήσεως, αποσπώντας από τους Πελασγούς πληθυσμούς που διαμορφώνονται σε νέους λαούς. Επίσης «Συγγενείς ωσαυτας κατά την γλωσσαν ήσαν οι ελληνικαι φυλαι προς τας φυλας,αιτινες κατωκησαν εις την μεσην και κατων Ιταλικην χερσονησον επί τοσούτον συγγενείς, ώστε απετέλεσαν ομού με ταύτας ιδιαιτεραν τινά υποδιαιρεσιν του ινδοευρωπαϊκού κλάδου, τον λεγόμενων Ελληνολατινικον η Πελασγικών κλάδων»(στο ίδιο).

Ορθώς ο Κ Παπαρηγοπουλος ,ταυτίζει τους Πελασγούς με τους Έλληνες και κατατάσσει Θράκες, λυριους, Ιταλιωτες στους Πελασγούς .Ας σημειωθεί ότι οι Μακεδόνες συγγένευαν με τους Θεσσαλούς , αλλά και με τους Θράκες, ενώ οι Ηπειρώτες βρίσκονταν σε στενή σχέση με τους Ιλλιριους, Μακεδόνες = Ηπειρώτες είναι οι κρικοι μεταξύ Νότιον και Βόριων Πελασγών.

Οι Πελασγοί είναι ό,τι αργότερα οι Αργείοι Δαναοί, δηλ. το φύλο που δίνει τον τόνο στην όλη ζωή της περιοχής και γιαυτο όλοι οι λαοί- φυλά-πληθυσμοί της αποκαλούνται συνολικός με το όνομα τους.

Είτε λοιπόν όλοι οι κάτοικοι της Αιγαιακης- Περιαιγαιακης περιοχής, ανεξαρτήτως του ιδιαίτερου φύλου των(Λέλεγες, Κουρήτες , Μινύες κ.ο.κ)είχαν ως κοινή ονομασία το Πελασγοι ,όπως σήμερα ο Θεσσαλός ο Δωδεκάνησος κλπ. Είναι Έλληνες. Είτε οι πελασγοί ως δεσπόζον φύλο έδιναν το όνομα τους σε όλους τους συγγενείς τους , όπως Αργότερα οι Έλληνες λεγότανε Αχαιοί, επειδή αυτό ήταν το δεσπόζον, από τα πολλά φυλά τους, αλλά και Αργειοι η Δαναοί, επειδή το Αργος ήταν η ηγεμονεύουσα πόλης και οι κάτοικοι του θεωρούνται απόγονοι του Δαναού. Για αυτό ο Θουκυδίδης θεωρεί οτιδήποτε προϊστορικό ως Πελασγικο .Πχ όλα τα προϊστορικά τείχη , σε όλη την Ελλάδα λεγότανε πελασγικά όπως της Τιρυνθου των Μυκηνών κλπ..

Όλοι οι αρχαίοι συγγραφείς συμφωνούν ότι οι Πελασγοί κατοικούσαν σε όλη την περιοχή των Ελλήνων, περιλαμβανόμενης και της Κρήτης, ότι εποίκησαν την Φοινίκη και θαλασσοκρατούσαν στην Μεσόγειο. Ίχνη τους δηλ. τοπωνύμια, παραδόσεις, ευρήματα υπάρχουν εκτός από τον ελλαδικό χώρο στην Μ.Ασια στην Ιταλία στην Συροπαλαιστινη.
Ο Διονυσιος ο Αλικαρνασευες , αναφερει ότι οι πελασγοι ειχαν εξαπλωθει στις τρεις χερσονησους (Ελληνικη, Μ. Ασιατικη, Ιταλικη )και σε όλα τα νησια της Μεσογειου (Απλον. Ροδ. Γ- 1089)

Λογω της συνεχους εξαπλωσεως των , υπαρχει και η αποψις ότι το ονομα τους προηλθε από το πελω- πολεω = κινουμαι, περιφερομαι, περιπλανωμαι. Εξ ου και πωλ-εω = πουλω.
Την εκταση που καλυπταν οι Πελασγοι δειχνει το τοπονυμον Λαρισσα (από το λαας = λιθος και ρισος = κορυφη αρα ακροπολις).Υπαρχει στην Θεσσαλια , στην Φθιωτιδα( Λαρισσα η κρεμαστη- Στραβ. Θ- 435), στο πελλοπονησιακο Αργος (η ακροπολις του) στην αιολιδα της Μ. ασιας ( Λαρισσα υη φρυτονις, κοντα στην Κθμη (Ηροδ.Α- 149, Ξεν ελλην. Γ. 1-7 Ομ. Ρλ. Β 841), στην Τρωαδα (Θουκιδιδη Η 101) στην λυδια (του καυστρου πεδιου της Λυδιας) στον Τιγρη ποταμο της Ασσυριας (Ξενοφωντος Αναβασις Γ 4, 7)

Οι πελασγοι κατά τον Στραβωνα ησαν πλανηται και σποραδες πανταχου της γης και γενος πολυπλανες οικησαι εν τη Ασια και της Ευρωπης. Αποκαλυπτικο είναι το γεγονος ότι από το Αρκαδικεςν κωμες παλλαντιον και Τραπεζους, προεκυψαν το Παλατινατον, ως πρωτος οικισμος στην περιοχης της ρωμης και οι Τραπεζους στον Ευξεινο. (Ηρωδοτου Α 56, Β 51 Η 44 , Διοδορου .Ε 80- 81 , Στραβωνα Ε κεφ. 2)

Τωρα φτανουμε και στο ερωτημα από πού προήλθαν οι Πελασγοι?

Η απαντησης είναι απλουστατη! Από πουθενα !Παντα εδώ ητανε! Είναι αυτοχθονες, παλαιχθονες, γηγενεες. Διοτι όλα , ανθρωπολογικα και αρχαιολογικα ευρηματα παραδοσεις και μυθοι ,αρχαιοι συγραφεις, δειχνουν ότι οι Αιγαης ( δηλ. η μεγαλη χερσαια εκτασης από τα δυτικα των Ιωνιον ως την Μ.Ασια και την Κυπρο) πριν από την καταβυθηση τμηματων της απετελεσαν το Αιγαιο, το Ιονιο, τον ελλησποντο, την Προποντιδα , τον Βοσπορο θπηρξε χωρος ανθρωπογεννεσεως, μια από τις περιοχες οπου διαμορφωθηκε το ανθρωπινο ον!

Υποστηριχθηκε ότι οι Πελασγοι είναι Ινδοευρωπαιοι που ηλθανε στην Ελλαδα από τον βορρα κατά την Πρωτοελλαδικη εποχη και ονομασθηκε ετσι από τις ινδοευρωπαικες λεξεις bhel= ανθω και oshgo = κλαδος. Bhel oshgo-s =Ανθισμένο κλαδί άρα Πελασγοί = ανθισμένα κλαδιά. Διότι ο ήρωας Πελασγός που κατά την παράδοση δίδαξε την γεωργία ήταν οι προσωποποίησης βλαστικού πνεύματος εξ ου και οι Πελασγοί οι λάτρεις του.

Όμως η σχολική ιστορία υποθέτει την κάθοδο των Ινδοευρωπαίων στην Ελλάδα το 2100- 1400 π.Χ Ενώ οι Πελασγοί υπαρχουν ηδη σε αυτην από πολλες χιλιαδες χσρονια . Ο κατακλυσμος της εποχης του Πελασγου Δευκαλιωνος πρεπει να τοποθετηθει γυρω στο 9650 π.Χ όταν βυθιστηκε η Ατλαντιδα και εκεινος επισης του Πελασγου Ωγυγου κατά ιδ` χιλιετια όταν βυθιστηκε η Αιγαης με την τηξι τον παγων και την ανοδο της σταθμης τον ωκεανον. Ακομη και η συμβατικη ιστορια (Ιστορ. Ελ. Εθν. Εκδ. Αθηνων) δεχεται ότι εξη ελληνικα φυλλα ( οι Αβαντες , Δαναοι ,Ιωνες, Βοιωτοι, Αρκαδες και Φλεγυες) προυπηρχανν της υποτιθεμενης καθοδου των ινδοευρωπαιων. Πως βρεθηκαν στην ελλαδα? Γιατι να μην δεχτουμε τις παραδοσεις και ολους τους αρχαιους συνγραφεις? Γιατι αφησαμε την ιστορια μας να γραφτει από ξενους? Γιατι αφησαμε τον αγγλο Τομας Γιουνκ( 1813) να μας βαφτισει «Ινδοευρωπαιους» και ανθρωποι σαν τον Αυγκουστ Σλαειχερ (1821 – 1868) να προσδιοριζουν ποιη ειμαστε ? Ας συνεχισουμε το ταξιδι γιατι εχει ενδιαφερον!

Οι Πελασγοι από τις παραδοσεις και από τα ευρηματα , τοποθετουνται ως προγονοι μας από τους οποιους προηλθαν οι Αρτιαδες στην Αρκαδια, οι Δαναοι στην Αργολιδα , οι Ιωνες στν βδ Πελοπονησσο και στην Αττικη. Η πριν από την διανορφωση των χωριστον ελληνικον φυλλον εποχης, παρουσιαζει πολιτισμικη αλλα και γενικοτερη ενοτητα. Βαθμιαιως , με την εδαφικη εξαπλωσι των Πελασγων διαφοροποιουνται οι κατοικοι των διαφορων περιοχων και προκυπτουν φυλλα και λαοι.

Ολες οι Ελληνικες παραδοσεις και ολοι οι Ελληνες συγραφεις θεωρουν τους Πελασγους γηγενεις εκτος από μερικους σημερινους που επαιρονται γνωστες αλλα τελικα τα στραβα τους δεν γνωριζουν.

Πάμε λοιπόν παρακάτω. Είναι αυτόχθων λαός που με εξελικτικές διεργασίες διαμορφώθηκε από τον ανθρώπινο θλίκο που στα βάθη των χιλιετιών εμφανίσθηκε, ζούσε και αναπτυσσόταν στην Αγαιιδα δηλαδή στο Αιγαίο και στον περιαιγιακό χώρο....

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Πελασγοί
Unread postPosted: 02 Nov 2008, 19:36 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2642
Location: Athens
Has thanked: 123 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Οι Πελασγοί – Μερος 2ο

Τι γράφουν οι αρχαίοι συγγραφείς



Ησίοδος « Τον Πελασγών αυτοχθονα»
Διονυσος Αλικαρνασσευς « Τον Πελασγον το γενος..εκ πελοπονησου το αρχαιον (Ρωμ.Αρχ. Ι 17)
Σκυμνος « Γηγενεες οι Πελασγοι του ελλησποντου» (Περιπλους, G Graeci Min. 615)
Αισχυλος « του γηγενους γαρ ειμι εγω παλαιχθονος – ινις πελασγος, τησδε γης αρχηγετης» Ικετες 250
Ομιλει ο βασιλιας του Αργους, ο οποιος διευκρινιζει ότι οριζει ολη την χωρα ως τον Στρυμωνα, περιλαμβανωμενον «την Περραιβων χθονα, Πινδον τε τα` επεκεινα, Παιονον πελας»
Ηροδοτος «Οι Πελασγοι είναι αυτοχθονες» ( 157 και VIII 44)
Στραβων «Αυτοχθονες οι πελασγοι (VII 327)
Αστος (Σαμιος ποιητης του Ζ` π.χ αιωνα )»Αντιθεων δε Πελασγον εν υψικομισα ορεσι/ γαια μελαιν` ανεδωκεν , ινα θνητων γεννος ειη «
Ο Ομηρος αναφερει τους πελασγους ως αρχαιους κατοικου της Ελλαδας (Ιλ. Β 6, 81) της Μ. Ασιας (Ιλ.Β840,Ι 429) και της Κρητης (Οδ. ΙΘ 77). Τους εντοπιζει κατά την εποχη του, στην Λαρισα (Ιλ. Β840) ως «διους» μικρασιατες συμαχους τον Τρωων (Κ 429) , στην Κρητη οπου συμβιωνουν με αχαιους, Ετεοκρητες , Κυδωνες, Δωριεις (Οδ. Τα. 177) . Ο Αχιλλευς επικαλειτε τον «Δωδωναιον Πελασγικον Δια» (Ιλ. Π 233-34). Γιατι αραγε??
Η επικλησης αυτή , όπως και η συμβιωσης των Πελασγων με τα αλλα ελληνικα φυλα απλα πιστοποιει την ελληνικοτητα τους. Ο Αχιλλευς, αν ηταν απογονος ξενων εισβολεων κατακτητων, δεν θα απευθυνοτανε στον Θεο τον κατακτηθεντων! Τοσο απλα !
Παυσανιας «Οι Πελασγοι ησαν παναρχαιοι, γηγενεις, αυτοχθονες, με κοιτιδα την Αρκαδια και ζουσαν σ` ολο τον ελληνικο χωρο ( Η 1) . Σε αυτό σμφωνει και ο Ησιοδος, κατά τον οποιον ο «πρωτος Πελασγος» (αρα υπηρξαν και αλλοι ομωνθμοι) ηταν ο της Αρκαδιας, αυτοχθων και γεναρχης ολων τον Πελασγων.
Ο μυθος αναφερει ότι οι εγγονοι του Πεσγου ιδρυσαν πενηντα πολεις, ενώ οι επισης εγγονοι του Θεσπρωτος , Φθιος, και Οινοτρος , εποικησαν αντιστοιχως την Θεσπρωτια, την φθιωτιδα, (οπυ και οι Ελληνες του Αχιλεως) αι την ΝΔ Ιταλια .Ετσι διαιωνιζεται το γεγονος της εξαπλωσεως των Πελασγων στην Ελλαδα και περα απ` αυτην.
Ο Πελασγος , κατά τον Αρκαδικο μυθο που αναφερει ο Απολονιος ο Ροδιος «ανεδυθη από την Γη» και εγινε γεναρχης των ανθρωπων «πριν από την εμφανιση της Σεληνης. Γι` αυυτο οι Αρκαδες εθεωρουνται «οι αρχαιοτατοι των ανθρωπων» και εκαλουνται «Προσεληνοι» η προσεληναιοι. Κατ` αλλην παραδοσιν ο Πελασγος ηταν θιος του Διος και της Νιοβης.
Ο Παυσανιας (Αρκαδικα 1-5) Πελασγικο Θεο , αφου αναφερει την γηγενειαν του Πελασγου , προσθετει ότι αυτος διδαξε στους ανθρωπους, να κτιζουν σπιτια και να φτιαχνουν ενδυματα, ενώ εως τοτε ζουσανε σε σπηλαια και φορουσανε προβιες- αρα αναφερεται σε παναρχαια χρονια .
Συνεχιζοντας , εξιστορει ότι ο υιος του Πελασγου και της Μελιβσιας η της Κυλληνης, ηταν ο Λυκαων, ο οποιος ιδρυσε την πρωτη πολι στον κοσμο, την Λυκοσουρα, στο ορος Λθκαιον του οποιου η κορυφη λεγεται Ολυμπος ( Παυσανιας Αρκαδικα 38 ).
Εκει λατρευοταν ο Λθκαιος Ζευς ο οποιος ανετραφη στην περιοχη Κρητεα της Αρκαδιας ( Παυς. Αρκ. 38 , 6 και «Υμνος Διος « Καλλιμαχου). Συμφωνος προς τους οπαδους αυτης της παραδοσεως , η αναγωγη της καταγωγης του Διος στην κρητη, οφειλεται σε παρεξηγηση που προηλθε από την αναφορα στην Κρητεα.
Ο Λυκαω ειχε πενηντα γιους που ιδρυσαν ο καθενας από μια πολι , δινοντας της ο καθενας το ονομα του. Διαδοχος του Λυκαονος ηταν ο γυος του ο Νυκτιμος, επι του οποιου συνεβη ο κατακλυσμος του Δευκαλιωνος. Οι Πελασγοι λοιπον είναι προκατακλυσμιαιοι.
Ο Πελασγος ειχε δυο θυγατερες , την Διην και την Καλλιστω. Από την δευτερη, γεννηθηκε ο Αρκας, που δαδεχθηκε τον Νυκτιμον και από τον οποιον η ως τοτε Πελασγια , μετονομασθηκε σε Αρκαδια. Αυτος διδαξε την καλλιεργεια των δημητριακων και την παρασκευη αρτου. Επισης εμαθε στους ανθρωπους να γνεθουν και να υφαινουν (Παυσανιας & 1,6 και 4 , 2-4 ). Οι Πελασγοι – Αρκαδες
Εποικισαν το Λατιο, οπου εγκατασταθηκαν στον Παλατινο λοφο (Παυσανιας 1,3).
Παροποιες παραδοσεις για πελασγους κατοικους και βασιλεις αναφερονται στην Αργολιδα οπου ο πελασγος Ιναχος , ιδρυσε δυναστεια η οποια δθηρκεσε 484 ετη. Τον Ιναχο διαδεχτηκε ο Φορωνευς που συναθροισε πολλους κατοικους οικισμων σε πολι, το λεγομενον «αστυ Φωρονικον», τους εδωσε νομους και θρησκεια και ιδρυσε ναο της Ηρας. Ακολουθησε ο Απις, ο οποιος κυριαρχησε σ` ολη την Πελοποννησο που απεκληθη Απια πριν παρει το μετεπειτα ονομα της.
Τον διαδεχθηκε ο Ατγος, απ` οπου Αργος και Αργολις, και αυτόν οι υιοι του Φορβας και Τιρυνθος ιδρυτης της Τιρυνθου. Ακουλουθησαν ο Τριωψ, ο Ιασος και ο Αγηνωρ που εποικησε τα παραλια της Συριας, τα οποια από τον υιο του Φοινικα, ονομασθηκαν Φοινικη. Αλλα παιδια του ηταν ο Καδμος ( που ιδρυσε τις Βοιοτικες Θηβες) ο Κιλιξ ( που ιδρυσε την κιλικια) και η Ευρωπη που παντρευτηκε τον βασιλια της Κρητης Ασρτεριωνα και εδωσε το ονοματης στην γηραια ηπειρο. Όλα δειχνουν ότι οι Πελασγοι, γηγενεις της Ελλαδος, απλωνονταν σε ολοενα και ευρυτερους χωρους, προς ολες της κατευθηνσης.
Για αυτό και ο Στραβων γραφει «ΠΕΛΑΣΓΟΙ ΜΕΓΑ ΕΘΝΟΣ» (ΙΒ 620 –21)
Οι Πελασγοι αναφερονται ως αυτοχθονες στην :

- Πελοποννησο (Πελασγος- Αρκαδιας – Στραβων Ε , β Διον. Αλικαρνασευς Ι 17
- Αττικη (Ηροδοτος 157 . Στραβωνας Ε β)
- Ηπειρο (Ιλιαδα Π 233)
- Θεσσαλια ( Στραβωνας Ε β)
- Μακεδονια (Αισχυλου Ικετιδες 250)
- Χαλκιδικη (Θουκιδηδης Δ 109)
- Λημνο Ιμβρο (Στραβ. Ε β- Ηροδοτος V 26)
- Κυκλαδες ( VII 95)
- Λεσβο (Στραβωνας Ε β)
- Σαμοθρακη ( Ηροδοτος ΙΙ 51)
- Κρητη ( Οδυς. Τα 175 )
- Μ. Ασια ( Ιλιαδα Β 840 , Ηροδοτος VII 95)
- Ελλησποντο (Ηροδ. Ι 57)
- Ιωνια ( Ηρωδ. VII 95)

Παντου ταυτιζονται με τους Ελληνες, οι οποιοι θεωρουνται μετεξελιξης των Πελασγων Λ.χ
- Στην Πελοποννησο οι Πελασγοι μετωνομασθησαν σε Δαναους (Στραβ. Ε Β- ) και Ιωνες (Ηροδ. VII94)
- Στην Αττικη, οι κατοικοι υπερηφανευωνται ως καταγομενοι από τους Πελασγους.
- Στις Κυκλαδες οι Πελασσγοι μετωονομασθησαν σε Ιωνες (Ηροδ. VII 95 )
Ότι οι Πελασγοι ησαν απλωμενοι σε ολο το νοτιο τμημα της Ελληνικης και στο δυτικο- βόρειο- νοτιο της Μ Ασιατικης χερσονησου και στα νησια που τις περιβαλουν συναγεται και από τα τοπονυμια. Λαρισα λ.χ είναι η πελασγικη ονομασια για τις ακροπολεις. Το βρισκουμε όμως στην Θεσσαλια. Αττικη, Αργολιδα, Ηλιδα, Κρητη, Τρωαδα, Αιολια, Λυδια. Η κρητικη Λαρισα αποροφηθηκε αργοτερα από την Ιεραπυτνα ( Ιεραπετρα Στραβ. 440) Η Κρεμαστη Λαρισα λεγοταν και Λαρισα Πελασγια
( Στραβ. 445). Η Λαρισα ηταν θυγατερα του πελασγου (Παυς. 2.24.1)
Η Εφυρα επισης είναι το Πελασγικο ονομα της προαχαικης Κορινθου, αλλα και πολεων στην Θεσσαλια (Κρανων- Στρ. 338-442) στην Δωδωνη ( Πινδαρος Νεμ. 7, 37) στην Αιτωλια (Στρ. 338), στην Ηλιδα.
Ολοκληρος ο Αιγαιακος – Περιαιγαιακος χωρος λοιπον κατοικηθηκε από γηγενεις Πελασγους , από τους οποιους με το περασμα των χιλιετιων διαμορφωθηκαν, διαφοροποιουμενα, τα διαφορα ελληνικα φυλα. Ο Μενεκρατης ο Ελαιτης ( καμια σχεση με τον γνωστο του φορουμ, μα τελειως καμια)γραφει ότι
«την παραλιαν την νυν Ιωνικην πασαν από Μυκαλην αρξαμενην υπο Πελασγων οικεισθαι προτερον»

Ο Πλατων (Νομοι) λεγει σαφως ότι τα διαφορα Ελληνικα φυλα προεκυψαν από το Πελασγικον Εθνος. Οι Ελληνες του 9500 π.Χ στους οποιους αναφερθησαν οι Αιγυπτιοι Ιερεις ομιλουντες στον Σολωνα
Ησαν βεβαιως Πελασγοι (Πλ. Τιμαιος). Ορισμενοι απομονωμενοι πληθυσμοι, ορεσιβιοι η νησιωτικοι,
Διετηρησαν την πρωτοελληνικη διαλεκτο των Πελασγων ανεξελικτη. Το ιδιο συνεβη και με ορισμενα αρχαικα ηθη και εθιμα, που στους ιδιους πληθυσμους, παρεμειναν ανεξελικτα. Αυτοι στις νεωτερες απεκαλουνται Πελασγοι και υπηρχαν ως και κατά τον ε` π.χ αιωνα.
Ο Ηροδωτος αναφερει οτι στην εποχη του η Ιμβρος και η Τενεδος εκατοικουνται ακομη από πελασγους. Επισης, οι περιοχες Πλατηας και Σκυλακης περι τον Ελλησποντο. Στην Κυπρο διατηρηθηκε η αρκαδο- πελασγικη διαλεκτος. Το ιδιο και στην Πραισσο της αν. Κρητης.
Ο Θουκυδιδης εξηγει ότι ότι στα αρχαιοτερα χρονια, δεν υπηρχε ενιαια ονομασια για την Ελλαδα, αλλα κάθε τοπος επαιρνε το ονομα του από τους κατοικους του, οι οποιοι στα περισσοτερα μερη ησαν Πελασγοι. Για αυτό η πελοποωωησος λεγοταν πελασγια η Πελασγικον Αργος, Η Θεσσαλια επισης Πελασγικον Αργος η Πελασγιωτης , η Λέσβος Πελασγία κλπ. Αργότερα ολοι οι κατοικούμενη από ελληνικά φύλα απεκτησαν την ενιαια ονομασια Ελλας
Ηροδοτος (Α – 57, Αισχυλος (Ικετες 90) Διονυσος ο Αλικαρνασευς ( Α 19) τους θεωρουν Ελληνες ο Στραβων γραφει ότι ησαν της ιδιας φυλης με τους Δωριεις και τος Αιολεις (ΙΔ 4- 26).
Ο Ηροδοτος χαρακτηριζει τους Ιωνες « Πελασγικον γενος» ( Α 56, Ζ 94 )
Οι Πελασγοι Δευκαλιων και Πυρρα εθεωρουνται γεναρχες ολων τον Ελληνων .Παιδια τους ησαν ο Ελλην και η Πανδωρα. Από τον πρωτο γεννηθηκαν ο Δωρος και ο Ξουθος, από την δευτερη ο Γραικος και ο Μακεδων. Από τον Ξουθο τελος , ο Ιων και ο Αχαιος. Αρα όλα τα Ελληνικα φυλα ( Δωριεις, Ιωνες, Αχαιοι , Μακεδονες) προεκυψαν από τους Πελασγους. Ο μεγαλος ιστορικος Θουκυδιδης ταυτιζει τους Πελασγους με τους Ελληνες οι οποιοι αποτελουν από αρχαιοτατων χρονων ένα εθνος.
Ο Ομηρος αποκαλει την Θεσσαλια που το αν, τμημα της λεγοταν και Πελασγιωτης « Πελασγικον αργος» και αναφερει τους Πελασγους στην Κρητη και περα από τον Ελλησποντο .
Ο Παυσανιας γραφει ότι στα πολύ παλια χρονια η Πελοποννησος εκαλειτο Πελασγια (Η Αρκαδικα 1, 6) . Ο Αχιλευς προσευχεται « Ζευ ανα, Δωδωναιε , Πελασγικε»! Η Δηλος παλαιοτερα λεγοτανε Πελασγια. Οι Οδρυσαι της Ροδοπης εθεωρουνται Πελασγικης καταγωγης. Οι Φρυγες της Μ. Ασιας καταγονταν από τους Πελασγους.

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Πελασγοί
Unread postPosted: 13 Oct 2009, 22:15 
Super Administrator
Super Administrator
User avatar

Joined: 02 Jun 2008, 00:13
Posts: 5201
Location: Βουκουρέστι
Has thanked: 1149 time
Have thanks: 618 time
Highscores: 12
:bigthink:

Αξίζει, να το μελετήσετε!

_________________
Πᾶν... Μέτρον ἄριστον.

Νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ.



Image

Truth



http://www.mixcloud.com/SpIrToKoYto/spi ... end-16114/
Στηρίξτε την προσπάθεια ενημέρωσης


Μακριά
από κομματικούς σχηματισμούς.
Ρίξτε μία ματιά στους παρακάτω συνδέσμους!
Αξίζει την προσοχή σας:


- [u] END:Χρηματοδότηση δήμων,ΕΠΕΞΗΓΗΜΑΤΙΚΟΤΑΤΗ!
http://www.youtube.com/watch?v=O5Am1gsDI9g

- Ν. Λυγερός - Λίγο πριν την Επανάσταση
http://www.youtube.com/watch?v=10DqBm1fOSs

Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Πελασγοί
Unread postPosted: 14 Oct 2009, 08:04 
Forum Master
Forum Master

Joined: 11 Sep 2009, 11:06
Posts: 2007
Location: Pyrgos
Has thanked: 21 time
Have thanks: 167 time
xenokratis +1 πολυ καλο! ευχαριστω!

_________________
Οι θεοί είναι ανθρωποί αθάνατοι
οι έλληνες θεοί θνητοί


Αριστοτέλης

Image


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Πελασγοί
Unread postPosted: 14 Oct 2009, 11:49 
Poster
Poster
User avatar

Joined: 11 Sep 2009, 10:03
Posts: 64
Location: catania
Has thanked: 1 time
Have thanks: 3 time
+1 +1 +1 +1

_________________
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με… Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ὑμάς…


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Πελασγοί
Unread postPosted: 01 Feb 2010, 21:52 
Forum Master
Forum Master

Joined: 11 Sep 2009, 11:06
Posts: 2007
Location: Pyrgos
Has thanked: 21 time
Have thanks: 167 time
Πελασγοί

Πελασγοί: Πανάρχαιος, προελληνικός λαός, αριοευρωπαϊκής καταγωγής, εντοπιζόμενος όχι μόνον στον ελλαδικό χώρο αλλά και σε γειτονικές περιοχές.
Αναφέρονται στην Ιλιάδα (Β 840) ως σύμμαχοι των Τρώων, με αρχηγό τον Ιππόθοο. Ο Ηρόδοτος (Α΄ 57) πάντως ξεκαθαρίζει με συγκεκριμένες αναφορές ότι οι Πελασγοί μιλούσαν βαρβαρική γλώσσα «…ήσαν οι Πελασγοί βάρβαρον γλώσσαν ιέντες…» και επομένως δεν ήσαν Έλληνες.
Αργότερα όμως επεκράτησε αρκετή σύγχυση μεταξύ των αρχαίων Ιστορικών όπως ο Έφορος (4ος αιώνας π.Χ.) τον οποίο μνημονεύει ο Στράβων (Ε΄ ΙΙ. 4) και ο οποίος θεωρούσε ότι ήσαν Αρκάδες. Ο ίδιος ο Στράβων (ό. π.) αναφέρει ότι «…όλοι συμφωνούν ότι οι Πελασγοί ήταν ένα αρχαίο φύλο σκορπισμένο σε όλη την Ελλάδα και μάλιστα στους Αιολείς της Θεσσαλίας … πολλοί ονομάζουν και τα Ηπειρωτικά γένη, Πελασγικά, επειδή οι Πελασγοί είχαν επεκτείνει την κυριαρχία τους μέχρι εκεί…». Ο Στράβων θεωρεί ως πηγή του Εφόρου, τον Ησίοδο, ο οποίος σε κάποιον στίχο του κατέγραψε την παράδοση που ήθελε τον Λυκάονα, τον μυθικό οικιστή πολλών αρκαδικών πόλεων, ως γιο του Πελασγού, του γενάρχη των Πελασγών.
Πρέπει να υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό, ότι οι Αρκάδες, μετακινούμενοι νοτιότερα (γύρω στο 1900 π.Χ.) από την περιοχή της αρχικής τους εγκατάστασης (στην δυτική Μακεδονία), μετανάστευσαν στην κεντρική Πελοπόννησο, όπου και εγκαταστάθηκε τελικώς ο κύριος όγκος τους. Εκεί, οι Αρκάδες θα αφομοιώσουν τους παλαιότερους κατοίκους της κεντρικής Πελοποννήσου, που οι περισσότεροι ήσαν Πελασγοί. Με αυτόν τον τρόπο εμφανίσθηκαν αργότερα ως αρκαδικοί μύθοι οι διάφορες πελασγικές παραδόσεις για τον Πελασγό και πιστεύτηκε ότι οι Αρκάδες ήσαν εξελληνισμένοι Πελασγοί.
Εκτεταμένες αναφορές για τους Πελασγούς γίνονται και από τον όχι ιδιαίτερα αξιόπιστο (μια και ο στόχος του ιστορικού του έργου ήταν να αποδείξει ότι οι Ρωμαίοι ήσαν ελληνικής καταγωγής!) Διονύσιο Αλικαρνασσέα, ιστορικό του 1ου αιώνα π.Χ. Σύμφωνα λοιπόν με την εξιστόρησή του (Ρωμαϊκή αρχαιολογία, Α΄ XVII-ΧΧ), οι Πελασγοί κατάγονταν από την Πελοπόννησο, όπου ζούσαν στην περιοχή του Άργους, θεωρούμενοι αυτόχθονες και είχαν πάρει το όνομά τους από τον βασιλιά τους Πελασγό, γιο του Δία και της Νιόβης, κόρης του Φορωνέα. Μετά από έξη γενιές εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο και μετανάστευσαν στην Θεσσαλία, που τότε λεγόταν Αιμονία (από τους αρχαιότερους κατοίκους της, τους Αίμονες). Παρέμειναν εκεί για πέντε γενιές και στην διάρκεια της έκτης, εκδιώχθηκαν από τους Κουρήτες και τους Λέλεγες, οι οποίοι, κατά τον Διονύσιο, ονομάζονται πλέον Αιτωλοί και Λοκροί, καθώς και από πολλούς άλλους, που κατοικούσαν κοντά στον Παρνασσό. Επί κεφαλής όλων αυτών των εχθρών τους ήταν ο Δευκαλίων, ο γιος του Προμηθέα. Τελικώς οι Πελασγοί αναγκάστηκαν να διασκορπιστούν και κάποιοι πήγαν στην Κρήτη, άλλοι κατέλαβαν ορισμένα νησιά των Κυκλάδων, άλλοι εγκαταστάθηκαν κοντά στον Όλυμπο και την Όσσα, ενώ άλλοι πήγαν στην Βοιωτία, την Φωκίδα και την Εύβοια. Ορισμένοι πέρασαν στην Μ. Ασία και κατέλαβαν πολλές περιοχές στα παράλια του Ελλησπόντου και κοντινά νησιά, όπως η Λέσβος, όπου εγκαταστάθηκαν αρκετοί. Το μεγαλύτερο μέρος πάντως των Πελασγών κατέφυγε στο εσωτερικό και αναζήτησε καταφύγιο στην περιοχή της Δωδώνης, στους συγγενείς τους, αλλά επειδή η περιοχή δεν μπορούσε να τους θρέψει όλους, εγκατέλειψαν την χώρα και υπακούοντας σε κάποιον χρησμό κατευθύνθηκαν στην Ιταλία, που τότε ονομαζόταν Σατορνία.
Όπως έχει διαπιστωθεί από ειδικούς επιστήμονες-ερευνητές (βλ. Edith Hall: When a Myth is not a Myth? στο εξαιρετικό συλλογικό έργο “Black Athena Revisited” - «Η αναθεώρηση της Μαύρης Αθηνάς» – London 1996, σελ. 340), η «εφεύρεση» των Πελασγών προήλθε ουσιαστικά από ένα απόσπασμα του σπουδαίου Γεωγράφου και Ιστορικού του 6ου / 5ου αιώνα π.Χ. Εκαταίου του Μιλήσιου, ο οποίος πιθανόν ανέπτυξε διεξοδικότερα τις σχετικές ομηρικές αναφορές στους Πελασγούς (Ιλιάς, Β 681-684). Υπενθυμίζουμε ότι στην Ιλιάδα οι Πελασγοί ήσαν σύμμαχοι των Τρώων, άρα εχθροί των Ελλήνων.
Εκείνος όμως που διέδωσε την θεωρία περί «αυτοχθόνων» Πελασγών (κατά τον Ησίοδο, ο γενάρχης τους Πελασγός ήταν αυτόχθων – Απολλόδωρος, Β΄ 1.1) ήταν ο Ηρόδοτος, ο οποίος ανέφερε (Ιστοριών, Α΄ 57) ότι πρώτοι κάτοικοι της Ελλάδος ήσαν οι Πελασγοί, οι οποίοι δεν μιλούσαν ελληνικά και οι οποίοι εκτοπίσθηκαν στην συνέχεια από τα διάφορα ελληνικά φύλα, όπως π.χ. στην Σπάρτη όπου εκτοπίσθηκαν από τους Δωριείς, οι οποίοι ήσαν γνήσιοι Έλληνες (Α΄ 56). Στην συνέχεια, στον μεν κυρίως ελλαδικό χώρο, η ελληνική γλώσσα διαδόθηκε στους αυτόχθονες Πελασγούς, αλλά σε άλλες περιοχές, όπως ο Ελλήσποντος, η Θράκη, η Σαμοθράκη, η Λήμνος, η Ίμβρος και η Τρωάδα (Β΄ 51, Δ΄ 145, Ε΄ 26, Ζ΄ 42), οι Πελασγοί εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν την «βάρβαρη» γλώσσα τους. Επί πλέον σε έργα του Σοφοκλή και του Ελλάνικου οι «βάρβαροι» Πελασγοί ταυτίζονται με τους Τυρρηνούς / Τυρσηνούς (Ετρούσκους). Ένας μυθογράφος, ο Ακουσίλαος από το Άργος, σύγχρονος περίπου με τον Ηρόδοτο, ήταν ο πρώτος που νομιμοποίησε την παλαιότητα των Πελασγών αναφέροντας τον Πελασγό, τον γενάρχη των Πελασγών (αντίθετα από τον Ησίοδο), ως γιο του Δία και αδελφό του Άργου, μυθικού βασιλέα της πόλης, με στόχο να αποδείξει την αρχαιότητα του Άργους και των κατοίκων του. Έτσι, το Άργος αναφέρεται συχνά στις τραγωδίες ως «Πελασγικόν», ενώ οι Αρκάδες και οι Αθηναίοι για να αποδείξουν το «αυτόχθον» της προέλευσής τους ανήγαγαν την καταγωγή τους σε Πελασγούς προγόνους.
Αργότερα, ο κορυφαίος Ιστορικός της αρχαιότητος, ο Θουκυδίδης, υποστήριξε (Ιστορία, Α΄ 2) ότι η χώρα «η νυν Ελλάς καλουμένη» δεν ήταν μονίμως κατοικημένη εξ αρχής, αλλά υπήρχαν συχνές μεταναστεύσεις λαών και ότι (Α΄ 3) διάφοροι λαοί, όπως ο Πελασγικός, είχαν δώσει το όνομά τους σε μεγάλες περιοχές της χώρας, που αργότερα ονομάσθηκε Ελλάς, από τον Έλληνα, τον γιο του Δευκαλίωνος.
Τέλος, ο Ιστορικός Έφορος (400-330 π.Χ.) από την μικρασιατική Κύμη, ανέπτυξε μια θεωρία για τους Πελασγούς παρουσιάζοντάς τους ως έναν πολεμικό λαό, που ξεκίνησε από την «Πελασγική πατρίδα» για να κατακτήσει και αποικίσει όλες εκείνες τις περιοχές της Ελλάδος, στις οποίες προηγούμενοι συγγραφείς είχαν ανακαλύψει μνείες γι’ αυτούς, από την Δωδώνη μέχρι την Κρήτη και την Τρωάδα.
Η νομαδικότητα των Πελασγών υπήρξε αφορμή για παρετυμολογίες, όπως του Αθηναίου Φιλόχωρου (3ος αιώνας π.Χ.), ο οποίος, παίρνοντας αφορμή από την ονομασία «Πελαργοί», μια λαϊκή παρετυμολογία των Πελασγών, διατύπωσε την θεωρία ότι οι Πελασγοί μετακινούνταν εποχιακά, όπως οι πελαργοί.
Η σύγχυση πάντως μεταφέρθηκε και στους νεώτερους χρόνους με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται διάφορες, ανυπόστατες κατά κανόνα θεωρίες για την σχέση των Πελασγών με τους Έλληνες. Ας επιχειρήσουμε λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε λίγο την παραφιλολογία που έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια γύρω από το θέμα της ύπαρξης των Πελασγών και της σχέσης τους με τα ελληνικά φύλα της Αρχαιότητας.
Από τις διάφορες επιστημονικές υποθέσεις που διατυπώθηκαν κατά καιρούς για το ζήτημα, θα αναφέρουμε τις δύο νεώτερες :
Η πρώτη και επικρατέστερη μέχρι σήμερα, θεωρεί τους Πελασγούς ως ένα προελληνικό Ινδοευρωπαϊκό (Αριοευρωπαϊκό) λαό, ο οποίος εξαπλώθηκε βαθμιαία στα νότια της Χερσονήσου του Αίμου και στην Δυτική Μικρά Ασία για να συγχωνευθεί με την πάροδο του χρόνου με τους γηγενείς κατοίκους των περιοχών όπου εγκαταστάθηκε.
Υπολογίζεται ότι η εμφάνισή του στον Ελλαδικό χώρο πρέπει να έγινε στο τέλος της Νεολιθικής Εποχής (γύρω στο 2900/2800 π.Χ.), την ίδια περίοδο με την εμφάνιση και εγκατάσταση και των υπόλοιπων προελληνικών Αριοευρωπαϊκών φύλων όπως οι Αίμονες, οι Καδμείοι, οι Δρύοπες, οι Άονες, οι Ύαντες, οι Τέμμικες, οι Καύκωνες κ.λ.π. Οι Πελασγοί μιλούσαν μια γλώσσα που διέφερε σαφώς από την Ελληνική. Οι Έλληνες της κλασσικής εποχής γνώρισαν Πελασγούς τον 5ο αιώνα π.Χ. εγκατεστημένους στην Κρηστωνία της ανατολικής Μακεδονίας (*) και στην Προποντίδα, ανατολικά από την Κύζικο (Πλακία και Σκυλάκη – Ηρόδοτος Α΄ 57 και Ι.Ε.Ε. τόμ. Α΄, σελ. 360). Πρόσεξαν ότι οι δύο αυτοί λαοί παρά την μεγάλη απόσταση που τους χώριζε, μιλούσαν την ίδια γλώσσα η οποία μάλιστα διέφερε από τις γλώσσες των γειτονικών λαών, δηλαδή των Τυρσηνών (ή Τυρρηνών), των Θρακών και των Φρυγών.
____________________________________
(*) Παλαιότερα, οι ερμηνευτές και σχολιαστές του Ηροδότου, υποστήριζαν την άποψη ότι αναφερόταν στην πόλη Κρότωνα (καμιά σχέση με τον Κρότωνα της Μεγάλης Ελλάδος)/Κορτόνα (Cortona) της κεντρικής Ιταλίας, κοντά στην λίμνη Τρασιμένη. Βλ. σχετικές λεπτομέρειες στην υποσημείωση 125 στο τέλος του τόμου Ι, των «Ιστοριών» του Ηροδότου της έκδοσης «Γκοβόστη», Αθήνα 1964.

Βεβαίως οι Έλληνες είχαν γνωρίσει τους Πελασγούς, όχι μόνον την εποχή της καθόδου των Ελληνικών φύλων στον Ελλαδικό χώρο, αλλά και αργότερα, την περίοδο των αναστατώσεων της μεταβατικής περιόδου από την Χαλκοκρατία (=Εποχή του Ορειχάλκου) στην Εποχή του Σιδήρου (γύρω στο 1200 π.Χ.), όταν στίφη Θρακών και Πελασγών έφθασαν στην Νότια Ελλάδα προερχόμενα από την Θράκη. Τα παλαιότερα Πελασγικά φύλα στην Ηπειρωτική Ελλάδα είχαν απορροφηθεί μέχρι το τέλος της Μυκηναϊκής Εποχής (=τέλος της Χαλκοκρατίας). Επί πλέον, όπως προαναφέραμε, η Ομηρική παράδοση αναφέρει τους Πελασγούς ως συμμάχους των Τρώων, στους οποίους μάλιστα προσέφεραν και στρατιωτική βοήθεια εναντίον των Αχαιών στα γεγονότα του Τρωϊκού πολέμου και τοποθετεί την χώρα τους στα Θρακικά παράλια του Ευξείνου Πόντου.
Από τα παραπάνω συνάγεται ότι η πρώτη υπόθεση για την προέλευση και εθνογλωσσική θέση των Πελασγών είναι και η πιο πειστική.
Η δεύτερη υπόθεση (μάλλον προϊόν Πανιλλυρικών απόψεων), συνδέει τους Πελασγούς με τους Ιλλυριούς και τους θεωρεί συγγενικό φύλο ή παρακλάδι των Ιλλυριών, αλλά σήμερα η επιστημονική κοινότητα και οι ειδικοί απορρίπτουν αυτήν την εκδοχή.
Κατά την άποψή μας, η πλέον σοβαρή και επιστημονική αντιμετώπιση του ζητήματος των Πελασγών έγινε από τον καθηγητή και Ακαδημαϊκό Μιχ. Σακελλαρίου (βλ. Ι.Ε.Ε. τομ. Α΄, σ.358-360) ο οποίος υποστήριξε τα εξής:
«…Μόλις το 1958 συσχετίσθηκε το όνομα των Πελασγών με την «πελασγική γλώσσα», όταν δηλαδή διατυπώθηκε η υπόθεση ετυμολογίας του ονόματος από Ινδοευρωπαϊκές (Σημ. ΔΕΕ=αριοευρωπαϊκές) ρίζες σύμφωνα με φωνητικούς νόμους που είχαν ήδη διαπιστωθεί ως νόμοι της «πελασγικής». Αυτές οι ινδοευρωπαϊκές ρίζες είναι bhel – «ανθώ, ακμάζω» και osgho – «κλάδος».
Ένα σύνθετο bhel – osgho – s , που θα σήμαινε «ανθισμένο κλαδί», έγινε Πελασγός, με μια σειρά μεταβολών: έλλειψε η δασύτης από το bh γιατί ακολουθούσε το επίσης δασύ gh , το b εξελίχθηκε σε π, το gh έγινε γ, το ο μεταβλήθηκε σε α. Αυτή η ετυμολογία είναι απόλυτα ικανοποιητική από φωνητική άποψη: εξηγούνται όλες οι μεταβολές σύμφωνα με νόμους που δεν διατυπώθηκαν επίτηδες (πράγμα που, δυστυχώς, γίνεται αρκετά συχνά), αλλά είχαν ήδη παρατηρηθεί στα κατάλοιπα του προελληνικού ινδοευρωπαϊκού υποστρώματος…
…Το πρόβλημα της εθνικής θέσεως των Πελασγών μπορεί να προσεγγισθεί με αφετηρία ωρισμένα στοιχεία των παραδόσεων για τον ήρωα Πελασγό, επώνυμο του λαού. Σύμφωνα με μύθους της Αρκαδίας, του Άργους και της Θεσσαλίας, τριών διαφορετικών χωρών, που όμως είχαν κατοικηθεί από Πελασγούς, ο ήρωας Πελασγός συνδέεται με προόδους στη διατροφή των ανθρώπων: στο Άργος και στη Θεσσαλία με την καλλιέργεια των δημητριακών και την παρασκευή ψωμιού, στην Αρκαδία με την ανακάλυψη της θρεπτικής αξίας του καρπού της βαλανιδιάς. Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι η αρχαία ελληνική λέξη για την βαλανιδιά, δρυς, παράγεται από μια ινδοευρωπαϊκή ρίζα που σήμαινε γενικότερα «δένδρο». Με αφετηρία αυτά τα στοιχεία μπορούμε να εικάσουμε ότι ο Πελασγός, πριν γίνει ήρωας, ήταν η προσωποποίηση ενός βλαστικού πνεύματος που έκανε δένδρα και στάχυα να παράγουν καρπούς. Ακόμη πιο παλαιά αυτό το πνεύμα θα ταυτιζόταν με κάθε δένδρο και φυτό.
Ένας πολύ αρχαίος ποιητής, ο Άσιος, μας λέει ότι η γη «ανέδωκε» τον Πελασγό στα βουνά τα σκεπασμένα από υψίκομα δένδρα. Η λέξη «ανέδωκε» φέρνει στο νου την εικόνα ενός φυτού που προβάλλει από την γη και η χρήση του πληθυντικού για τα βουνά μας εμποδίζει να αντιληφθούμε την γέννηση του Πελασγού ως γεγονός που έγινε μια μόνη φορά σε ωρισμένο τόπο και ωρισμένο χρόνο και εξυπακούει μάλλον την γένεση κάθε δένδρου.
Η σχέση του Πελασγού με την βλάστηση προκύπτει και έμμεσα: σύμφωνα με μια παράδοση, ίσως θεσσαλική, ο Πελασγός είχε ένα γιο που λεγόταν Χλωρός. Τέλος είναι χρήσιμη η μαρτυρία του Πλινίου ότι ένα είδος δάφνης λεγόταν pelasgum. Το πρώτο κέρδος που αποκομίζουμε από τα προηγούμενα είναι ένα στοιχείο της θρησκείας των Πελασγών. Το δεύτερο είναι η σύναψη των Πελασγών με το προελληνικό ινδοευρωπαϊκό (αριοευρωπαϊκό) υπόστρωμα, γιατί η παλαιά ιδιότης του Πελασγού ως βλαστικού πνεύματος ταιριάζει με τις σημασίες που εξυπακούονται από την αναγωγή του ονόματος Πελασγός στον τύπο bel – osgho -. Η ρίζα bel- δεν σημαίνει μόνον «ανθώ», αλλά και «βλαστάνω», «φουσκώνω», «πρασινίζω».
«Πελασγός» θα ήταν λοιπόν αρχικά το κλαδί την εποχή της φυλλοφορίας και της ανθοφορίας και έπειτα το πνεύμα που έκαμε τα κλαδιά να βγάζουν φύλλα και άνθη. «Πελασγοί» ήταν οι άνθρωποι που απένεμαν λατρεία σ’ αυτό το πνεύμα και πίστευαν ότι υπήρχαν χάρη σ’ αυτό…
…Διάφορες ελληνικές παραδόσεις τοποθετούν τους Πελασγούς αμέσως πριν από τους Αρκάδες στην Αρκαδία, από τους Δαναούς στο Άργος, από τους Ίωνες στην Β. Πελοπόννησο και στην Αττική, από διάφορα ελληνικά φύλα στην Θεσσαλία. Επειδή οι Δαναοί, έφθασαν στο τέλος της δευτέρας φάσεως της Πρωτοελλαδικής και τα άλλα ελληνόγλωσσα φύλα στο τέλος της τρίτης και από την άλλη μεριά, η Πρωτοελλαδική Εποχή παρουσιάζει μια ενότητα πολιτισμού σ’ όλη την διάρκεια της, είναι εύλογο να υποθέσει κάποιος ότι οι Πελασγοί εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα από την αρχή αυτής της εποχής, δηλαδή σύγχρονα ή σχεδόν σύγχρονα με τους Αίμονες…».
Οι Πελασγοί θα αφομοιωθούν και θα εξαφανισθούν από τον ελλαδικό χώρο μέχρι τα μέσα περίπου του 4ου αιώνα π.Χ.

Το κείμενο προέρχεται από το "Λεξικό των αρχαίων Ελληνικών και περι-ελλαδικών φύλων" του Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη - Β΄ Έκδοση συμπληρωμένη)
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ Ερμού 61 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

_________________
Οι θεοί είναι ανθρωποί αθάνατοι
οι έλληνες θεοί θνητοί


Αριστοτέλης

Image


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Πελασγοί
Unread postPosted: 09 Jun 2012, 14:56 
Member
Member

Joined: 11 Mar 2012, 22:37
Posts: 20
Location: Athens
Has thanked: 0 time
Have thanks: 4 time
Άρης wrote:
Πελασγοί

Πελασγοί: Πανάρχαιος, προελληνικός λαός, αριοευρωπαϊκής καταγωγής, εντοπιζόμενος όχι μόνον στον ελλαδικό χώρο αλλά και σε γειτονικές περιοχές.
Δεν νομιζω καποιος σοβαρος επιστημονας τη σημερον ημερα να μιλαγε για αριες,αριοευρωπαικες φυλες και Ινδοευρωπαικες φυλες, οι θεωριες αυτες χρησιμοποιουνται σημερα κυριως απο διαφορους ''γλωσσολογους συγκριτιστες'' ή διαφορους πανεπιστημιακους που ολοι ξερουμε πως διοριζονται. Ωστοσο το να βασιζεσαι σε μια επιστημη(που ακομη και οι θεωριες της αυτες δεν ειναι εγκυρες) για να μιλας για καταγωγη ολοκληρου λαου ειναι απολυτα αντιεπιστημονικο, αλλα οταν κυβερναει ο ανθελληνισμος τι να πεις!!!
Άρης wrote:
Αναφέρονται στην Ιλιάδα (Β 840) ως σύμμαχοι των Τρώων, με αρχηγό τον Ιππόθοο. Ο Ηρόδοτος (Α΄ 57) πάντως ξεκαθαρίζει με συγκεκριμένες αναφορές ότι οι Πελασγοί μιλούσαν βαρβαρική γλώσσα «…ήσαν οι Πελασγοί βάρβαρον γλώσσαν ιέντες…» και επομένως δεν ήσαν Έλληνες.
Αργότερα όμως επεκράτησε αρκετή σύγχυση μεταξύ των αρχαίων Ιστορικών όπως ο Έφορος (4ος αιώνας π.Χ.) τον οποίο μνημονεύει ο Στράβων (Ε΄ ΙΙ. 4) και ο οποίος θεωρούσε ότι ήσαν Αρκάδες. Ο ίδιος ο Στράβων (ό. π.) αναφέρει ότι «…όλοι συμφωνούν ότι οι Πελασγοί ήταν ένα αρχαίο φύλο σκορπισμένο σε όλη την Ελλάδα και μάλιστα στους Αιολείς της Θεσσαλίας … πολλοί ονομάζουν και τα Ηπειρωτικά γένη, Πελασγικά, επειδή οι Πελασγοί είχαν επεκτείνει την κυριαρχία τους μέχρι εκεί…». Ο Στράβων θεωρεί ως πηγή του Εφόρου, τον Ησίοδο, ο οποίος σε κάποιον στίχο του κατέγραψε την παράδοση που ήθελε τον Λυκάονα, τον μυθικό οικιστή πολλών αρκαδικών πόλεων, ως γιο του Πελασγού, του γενάρχη των Πελασγών.
H μακροαιωνια προσπαθεια καποιων να υποβαθμισουν την πολιτιστικη προσφορα της Ελλαδος και των Ελληνων και να εμφανιζει καθε τοσο ανθελληνικα αρθρα, περι αλλων ανατολικων λαων ως δηθεν δημιουργους του Ελληνικου πολιτισμου εχει αποβει εντελως ματαια. Και ενω στις χωρες των ''εκλεκτων λαων'' δεν εχει βρεθει τιποτε αξιολογο αρχαιολογικο, στην Ελλαδα εμφανιζονται συνεχως στην επιφανεια ευρηματα που επιβεβαιωνουν την παμπαλαια και μονιμη παρουσια των εκπολιτιστων Ελληνων. Μην υιοθετειτε βλακωδεις αρθρα γεματα προπαγανδα που απλως βασιζονται στο γεγονος οτι δεν θα κοιταξετε τι λενε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ οι ελληνες ιστορικοι, ρητορες και φιλοσοφοι. Δεν μπορω να κατανοησω γιατι εγραψε τετοιο πραγμα ο αξιολογος κατα τα αλλα κυριος Ευαγγελιδης(ο οποιος το πηρε το συγκεκριμενο απο αλλου) αλλα σε καθε περιπτωση κανει λαθος.
Ποιοι ειναι οι Πελασγοι;;; Απο ανιστοριτους σκοταδιστες διεθνοφρονες πλασαρονται ως ''βαρβαρικο εθνος'' ή προελληνες''. Και ασχετοι απο τους ''Ινδοευρωπαιους ελληνες'' που δηθεν κατεβηκαν απο το βορρα. Να ομως που τα πραγματα φιλε μου ειναι τελειως διαφορετικα.
Συμφωνα με την ''Ωγυγια'' ο Πελασγος ειναι υιος του Φορωνεος και της Λαοδικης που βασιλεψαν στο Αργος προ του κατακλυσμου του Δευκαλιωνα, για αυτο το αργος ελεγετο παλαια Φορωνικον Αργος και αργοτερα μετονομαστηκε σε ''Πελασγικον''. Αδελφος του Πελασγου ηταν ο Απις, που εγινε βασιλιας της Πελοποννησου η οποια ονομαζονταν Απια στα χρονια των Ατρειδων. Ο Πελασγος συμφωνα με την τοτε συνηθεια, εφυγε στη Θεσσαλια οπου βασιλευε για αυτο η χωρα αυτη ακομη και στους ιστορικους χρονους ελεγετο Πελασγιωτις. Βλεπεις μονο τα τοπωνυμια ειναι αρκετα για να επιβεβαιωσουν την αυτοχθονια και την Ελληνικοτητα των Πελασγων, υπαρχει πληθος ιστορικων μαρτυριων που κραυγαζουν οτι ''των Πελασγων το γενος εκ Πελοποννησου το αρχαιον'' Παυσανιας. Ο ιδιος ο Ηροδοτος εξηγησε καθαροτατα οταν ελεγε ''βαρβαρικο'' ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΣΕ με την εννοια του μη Ελληνα αλλα με την πρωταρχικη, το βαρβαρος βγαινει εκ του ρηματος βαρβαριζω, δηλαδη οι ανθρωποι που δεν ειχαν γλωσσα αλλα στους Ελληνες ακουγονταν σαν να ελεγαν ''βαρ, βαρ'' πως λεμε βιρβιριζω(τα πουλια) ή γαβγιζω;; Ετσι και εδω, ο Ηροδοτος ΝΟΜΙΖΕ(για αυτο λεει ''δοκω'') οτι οι Πελασγοι δεν ειχαν γλωσσα, για αυτο τους αποκαλεσε ετσι, γλωσσολογικα μιλουσε, και οταν αναφερονταν σε Ελληνες δεν αναφερονταν σαν συνολο αλλα στην πολη Ελλαδα της Φθιας. Ωστοσο ολοι οι συγγραφεις τον διαψευδουν καθως και ο Εβανς ο οποιος απεδειξε οτι οι Πελασγοι ειχαν και γλωσσα αλλα ΚΑΙ αλφαβητο, η Γραμμικη Γραφη Α ειναι Πελασγικη καθως και η Β που ειναι προεκταση της. Καθως και ο ιδιος ο Ηροδοτος φωναζει στα ιδια εδαφια οτι ''ΤΟ ΑΤΤΙΚΟΝ ΕΘΝΟΣ ΕΟΝ ΠΕΛΑΣΓΙΚΟΝ'' Και οχι μονο λεει οτι ''ησαν δε κατ' αρχας οι μεν Αθηναιοι εθνος Πελασγικον, οι δε Λακεδαιμονιοι Ελληνικον'' και οπως ειπα οτι λεει ελληνικον εννοει οτι ζουσε στην πολη Ελλαδα της Φθιας ''καθως το εθνος τουτο(το ελληνικον), επι της βασιλειας του Δευκαλιωνος, εκατοικοι την Φθιωτιδαν γην.'' Επισης αναφερει καθαρα οτι οι Ελληνες αυτοι αποσχιστηκαν απο τους Πελασγους(ητοι Αθηναιους), ''Το δε Ελληνικον εθνος, αφου εγινε, μεταχειριζεται παντοτε την ιδια γλωσσαν, καθως εγω κρινω, ΑΠΟΧΩΡΙΣΘΕΝ ΔΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΛΑΣΓΙΚΟΝ.'' (Ηροδοτος Α στιχος 58). Καταλαβες τωρα φιλε μου;;; Και το καλο το αφησα για το τελος, οπου ο Ηροδοτος λεει '' και οι μεν Αθηναιοι δεν εκβηκαν ποτε απο τον τοπον των'' (Ηροδοτος Α στιχος 56) καθως και τα ιδια λεει και ο Ισοκρατης, και ο Θουκιδιδης, και ο Διοδωρος και ο Πλουταρχος και ολοι οι ιστορικοι το μονο πραγμα που συμφωνουν 100% ειναι η αυτοχθονια των Ελληνων και ειδικα των Αθηναιων!!!
Tωρα οσο για τους Τρωες, νομιζω επισης καταφευγοντας στην Αρχαια Ελληνικη Γραμματεια θα αποφυγουμε και εκει τη συγχυση.
Ο τριτος και τελευταιος κατακλυσμος που μνημονευεται απο τους Ελληνες ειναι ο κατακλυσμος του Δαρδανου με τον οποιον εχει γινει συγχυση με του Δευκαλιωνα καθως και ταυτιζεται με ολους τους αλλους οπως επος Γκιλγκαμες, Νωε κλπ. Ο Δαρδανος συμφωνα με το Διοδωρο το Σικελιωτη καταγονταν απο τη Σαμοθρακη, η οποια υπεστη καταστροφες απο τις πλημμυρες, κατοπιν τουτου ο Δαρδανος περασε στη Μικρα Ασια με επιζοντες Πελασγους και ιδρυσε την πολη η οποια μετα τον εγγονο του Τρωα ονομαστηκε Τροια. Φαντασου τους κατι σαν αποστατες ελληνες Πελασγους. Οι αρχαιολογοι εχουν ανακαλυψει 10 πολεις τη μια χτισμενη πανω απο την αλλη, με μια απο αυτες το 3000!!!


Άρης wrote:
Εκτεταμένες αναφορές για τους Πελασγούς γίνονται και από τον όχι ιδιαίτερα αξιόπιστο (μια και ο στόχος του ιστορικού του έργου ήταν να αποδείξει ότι οι Ρωμαίοι ήσαν ελληνικής καταγωγής!) Διονύσιο Αλικαρνασσέα,
Γιατι ειναι αναξιοπιστος για αυτο το λογο;;; Φυσικα και υπαρχει συγγενεια μεταξυ Ελληνων και Ρωμαιων, δεν λεω βεβαια οτι ειναι 100% Ελληνες αλλα ολοι οι ιστορικοι μνημονευουν οτι οι Πελασγοι εκαναν αποικιες στην Ιταλια, την ιστορια του Αινεια την εχεις ακουστα;;; Και εκτος αυτου και ο Πλουταρχος στο ''βιο Ρωμυλου'' αναφερει οτι οι αρχικοι Ρωμαιοι ενωθηκαν με τους Σαβινους που ηταν απογονοι Δωριεων. Υποψιν φυσικα δεν θεωρω οτι ηταν εξ ολοκληρου Ελληνες, καθως ηταν μαζι με τοσους λαους και για 200 χρονια υπο την κυριαρχια των Ετρουσκων αλλα κατα το ημισυ εχουμε μια συγγενεια.


Επομενως κανει λαθος ο κυριος Ευαγγελιδης οταν λεει οτι οι Ελληνες ''γνωρισαν τους Πελασγους'', διοτι δεν γινεται να μην γνωριζεις τον εαυτο σου. Οπως και φυσικα η αφιξη τους σε αυτο το χωρο δεν εγινε τη λεγομενη ''Εποχη του Χαλκου''(που για μενα τα ονοματα αυτα των εποχων πρεπει να αλλαξουνε ποσο μαλλον οταν παρατηρειται ακμη καθως και χρηση και αλλων μεταλλων απο τοτε) αλλα ηταν εδω αυτοχθονες και οι μονες αφιξεις ''βαρβαρων'' εγιναν με τους Δαναους, τους Φρυγες(η μη ελληνικοτητα αυτων την 2 αμφισβητειται), τους Πελοπες κλπ και φυσικα ουδεποτε αναφερουν για αφιξεις ''Ινδοευρωπαιων'' .


Αυτα εν ολιγοις.
jimasripper has been thanked by:


Top
 Profile  
 
 Post subject: Re: Πελασγοί
Unread postPosted: 23 Jan 2013, 14:31 
Administrator
Administrator
User avatar

Joined: 26 Oct 2007, 14:40
Posts: 2642
Location: Athens
Has thanked: 123 time
Have thanks: 232 time
Highscores: 9
Ήν γάρ και το των Πελασγών γένος Ελληνικόν εκ Πελοποννήσου αρχαίον…



...εχρήσατο δε τύχαις δυσπότμοις είς πολλά μεν και άλλα, μάλιστα δ΄ είς την πολύπλανον τε και ουδενός τόπου βέβαιον οίκησιν, πρώτον μεν γάρ περί το καλούμενον νύν Αχαικόν Άργος ώκησαν αυτόχθονες όντες, ως οί πολλοί περί αυτών λέγουσι , την δε επωνυμίαν έλαβον έξ αρχής ταύτην επί του Πελασγού βασιλέως.

Ήν δε ο Πελασγός έκ Διός, ως λέγεται, και Νιόβης της Φορωνέως, ή πρώτη γυναικί θνητή μίσγεται ο Ζεύς ως ο μύθος έχει.

Έκτη δε ύστερον γενεά Πελοπόννησον εκλιπόντες εις την τότε μέν Αιμονίαν νυν δε Θετταλίαν ονομαζομένην μετανέστησαν. Ηγούντο δε της αποικίας Αχαιός και Φθίος και Πελασγός οι Λαρίσης και Ποσειδώνος υιοί. Αφικόμενοι δ’ είς την Αιμονίαν τούς τε κατοικούντας εν αυτή βαρβάρους εξελαύνουσι και νέμονται την χώραν τριχή, τοίς ηγεμόσι ποιήσαντες ομωνύμους τας μοίρας, Φθιώτιν και Αχαίαν και Πελασγιώτιν.

Πέντε δε μείναντες αυτόθι γενεάς, έν αίς επί μήκιστον ευτυχίας ήλασαν τα κράτιστα των εν τη Θετταλία πεδίων καρπούμενοι. Περί την έκτην γενεάν εξελαύνονται Θετταλίας υπό τε Κουρητών και Λελέγων. Οί νύν Αιτωλοί και Λοκροί καλούνται. Και συχνών των περί τον Παρνασόν οικούντων. Ηγουμένου των πολεμίων Δευκαλίωνος του Προμηθέως μητρός δε Κλυμένης της Ωκεανού. Σκεδασθέντες δε κατά την φυγήν οί μεν είς Κρήτην απήλθον οι δε των Κυκλάδων νήσων τινάς κατέσχον, οι δε περί τον Όλυμπον τε και την Όσσαν, καλουμένην δε Ιστιαιώτιν ώκισαν άλλοι είς τε Βοιωτίαν και Φωκίδα Ελλήσποντον παραλίου πολλά χωρία κατέσχον και των παρακειμένων αυτή νήσων άλλας τε συχνάς και την νύν καλουμένην Λέσβον, αναμιχθέντες τοίς εκ της Ελλάδος στέλλουσι την πρώτην αποικίαν είς αυτήν άγοντος Μάκαρος του Κριάσσου. Το δε πλείον αυτών μέρος δια της μεσογείου τραπόμενον προς τους έν Δωδώνηκατοικούνυτας σφών συγγενείς. Οίς ουδείς ηξίου πόλεμον επιφέρειν ως ιεροίς. Χρόνον μεν τινά σύμμετρον αύτοθι διέτριψαν, επέι δε λυπηροί αυτοίς όντες ησθάνοντο ούχ ικανής ούσης άπαντας τρέφειν γής, εκλειπούσι την χώραν χρησμώ πειθόμενοι κελεύοντι πλείν είς Ιταλίαν ή τότε Σατορνία ελέγετο. Κατασκευασάμενοι δε ναύς πολλάς περαιούνται τον Ιόνιον……Φαλέριον δε και Φασκεννιον έτι και είς εμέ ήσαν οικούμεναι υπό Ρωμαίων, μικρ΄άττα διασώζουσαι ζώπυρα του Πελασγικού γένους, Σικελών υπάρχουσαι πρότερον εν ταύταις διέμεινε πολλά των αρχαίων διαιτημάτων οίς το Ελληνικόν πότ΄εχρήσατο επί μήκιστον χρόνον οίον ό τε των όπλων των πολεμιστηρίων κόσμος , ασπίδες Αργολικαί και δόρατα….

Διονύσιος Αλικαρνασσεύς Ρωμ. Αρχαιολογία 1 17 κεξ

Όσο περισσότερο πίσω μπορεί να ταξιδέψει κάποιος τόση περισσότερη αλήθεια βρίσκει. Και είναι φυσικό, επειδή πλησιάζοντας περισσότερο τον χρόνο του γεγονότος, το έχεις εντονότερο στην μνήμη σου και είναι αληθές, δηλαδή δεν ξεχνιέται.
Με αυτό σαν θεώρημα, φτάνω στους Πελασγούς, που είναι οι άνθρωποι των παραλίμνιων ή παραθαλάσσιων πεδιάδων με κύριο περιβαλλοντολογικό χαρακτηριστικό τα λασπώδη εδάφη.
Η ονομασία προέρχεται από τις λέξεις «Πέλας» και «Γύια».

Πελας σύμφωνα με την εκτίμηση μου πηλός λάσπη, μετά από αλλεπάλληλες τροποποιήσεις. Από το ρήμα παλάσσω, κατά Ησύχιον παληός, πηλός, Λατινικά pelze=τέλμα βάλτος.
Γύιον ομηρική λέξη συναντάται πάντοτε στον πληθυντικό «Γύια», τα κατώτερα μέλη του σώματος.
Πέλαγος = επίπεδη επιφάνεια γης που πλημμύρισε
Πελασγοί > Πελαγσκοι = οι κάτοικοι της πεδιάδας
Πιθανόν εξ αυτού και επειδή ίσως ήταν από τις πρώτες κοινωνίες εδώ να υπάρχει και η έννοια του ρήματος πελάζω, δημιουργώ συναναστροφή κοινωνία.
Τα στοιχεία που συνεισφέρουν σε αυτή την διαδρομή είναι :
1. Η γεωλογική κατάσταση του πλανήτη εκείνες τις μακρινές εποχές.
2. Η ανάλυση και η έρευνα της γλώσσας, πέρα από τις συμβατικές ερμηνείες.
3. Οι ιστορικές καταγραφές.
4. Η κυτταρική μνήμη και η ερμηνεία με βάση την απλή λογική και την κατανόηση των συνθηκών, των αναγκών, των ανθρώπων.
Είναι δύσκολο να παρουσιασθεί το περιβάλλον του πλανήτη εκείνες τις εποχές, αν δεν έχει κάποιος άριστες γνώσεις γεωλογίας. Σίγουρα όμως οι συνθήκες που επικρατούσαν πρέπει να ήταν δύσκολες σε σχέση με την διαβίωση των ανθρώπων.
Ουράνια σώματα βομβάρδιζαν τον πλανήτη, κομήτες δημιουργούσαν συνθήκες κολάσεως, παγετώνες, παρθένα δάση σε ορεινούς όγκους με ανθρωποφάγα θηρία, είναι μερικοί από τους εχθρούς των προγόνων μας.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον σταδιακά ξεχώριζαν και αποστράγγιζαν τα ύδατα από την στεριά και χρόνο με το χρόνο εμφανίζονταν εκτάσεις πεδινές, και εύφορες ικανές να θρέψουν τον πληθυσμό. Μπορεί κάποιος να φανταστεί, τόπους με κυρίαρχο το στοιχείο το νερό και την λάσπη τον «πηλό».
Πηλός δωρικά παλός έχει σχέση με την ρίζα του λατινικού palleo.
Σε τοποθεσίες με αυτά τα χαρακτηριστικά ξεκίνησε τις πρώτες κατοικίες του ο άνθρωπος, αφού εγκατέλειψε τα σπήλαια. Η αρχαιολογία μιλά για λιμναίους προϊστορικούς οικισμούς, πράγμα που είναι απολύτως φυσιολογικό.

Τα πλεονεκτήματα που είχε ο άνθρωπος να δημιουργήσει οικισμούς σε αυτούς τους τόπους ήταν πολλά και σημαντικά για τις ανάγκες του. Εύρισκε εύκολα τροφή, και ελαχιστοποιούσε τους κινδύνους για την ζωή του, αποφεύγοντας τα άγρια δάση με τα επικίνδυνα θηρία. Σε αυτό το περιβάλλον ένας σημαντικός εχθρός ήταν τα φίδια, και αυτό αποδεικνύεται από την υψηλή θέση που είχαν τα ερπετά, σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής των ανθρώπων, καθώς και μέχρι σήμερα εμπνέουν ένα μυστηριακό φόβο.

Σύμμαχο τους εναντίον των ερπετών είχαν τον πελαργό, επειδή στην τροφή του περιλαμβάνονται και τα φίδια. http://www.ornithologiki.gr/page_cn.php ... 0&aID=1170

Τιμωρούσαν δια νόμου όποιον σκότωνε πελαργό. Η άποψη αυτή ενισχύεται περισσότερο με το εδάφιο που ακολουθεί από διαφορετική πηγή :
“…Δώρος δε αυτήν ο ΄Ελληνος ειλήχει τα πρώτα και Δωρίς απ΄ εκείνου εκαλείτο πρότερον, ύστερον δε Ιστιαιώτις μετωνομάσθη. Θεσσαλία από Θεσσαλού, η πρότερον Πελασγία , εν ταύτη ουκ εξέστι πελαγρούς* κτείνειν, τους γάρ της χώρας όφεις αναιρούσιν.”

Στέφανος Βυζάντιος «Δώριον…

Αλλά και η μεταφορική έννοια, πώς τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός δίνει έμφαση στον ρόλο που έπαιζε το πτηνό στην ζωή του ανθρώπου. Έξω από την συνηθισμένη ερμηνεία των λέξεων, θα μπορούσε το όνομα του να αποδοθεί διαφορετικά. Δηλαδή ερμηνεύοντας τις λέξεις «πέλας» και «αργός», όχι σαν άσπρος και μαύρος, αλλά σαν πηλός (λάσπη) και καλλιεργήσιμη έκταση. Να διευκρινίσω πώς αργός σημαίνει φωτεινός, που είναι πολύ κοντά στην έκφραση «ξέφωτο», δηλαδή όταν πρόκειται περί έκτασης, ανοικτός καλλιεργήσιμος τόπος. Στην συνέχεια όπως γίνεται σε πολλές περιπτώσεις, έγινε μετάθεση των γραμμάτων ρ και γ, και η λέξη έγινε αγρός*.
(* Η πάρα πάνω ερμηνεία απλουστεύεται, επειδή στο εδάφιο του Στ. Βυζάντιου, που παρουσίασα, το πτηνό καταγράφεται όχι Πελαργός αλλά Πελαγρός.)

Αργότερα χρησιμοποιώντας τον «πηλό» έφτιαξε κατοικίες με πλίνθους, συνήθεια που έχει φτάσει μέχρι και σήμερα, και οικιακά σκεύη, τα οποία λόγω του υλικού που κατασκευάσθηκαν ονομάζουμε και σήμερα «Πήλινα.». Η δραστηριότητα δεν περιορίστηκε μόνο, στην κατασκευή σκευών χρηστικών, αλλά σε πλήθος εφαρμογών, που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες του ανθρώπου αλλά και την τάση του να εκφραστεί σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Σημαντικότατα δείγματα αρχαϊκής τέχνης με πρώτη ύλη τον «πηλό» τα εδώλια .

Στο χτίσιμο των κατοικιών με πρώτη ύλη τον πηλό οφείλεται και ή ονομασία «πόλις».
Πολέω , περιπλανώμαι αλλά και μεταφορικά οργώνω καλλιεργώ.
Είναι φανερό πώς τα σημαίνοντα τις λέξεις γράμματα είναι κοινά Π και Λ.
Πιθανόν μεταγενέστερα στην συλλαβή Πελ να προστέθηκε και η λέξη Λας, και να σχηματίσθηκε η λέξη «Πέλλα», που αρχικά σήμαινε την πόλη της οποίας οι κατοικίες είχαν φτιαχτεί πλέον με λίθους. Στην Ελλάδα υπάρχει πλήθος ονομάτων περιοχών που εμπεριέχεται η συλλαβή Πελ, και Πηλ, που είναι η εξέλιξή της.

Κάποιες από αυτές μπορούν να ερμηνευτούν, σχεδόν αποδίδοντας τα χαρακτηριστικά του σημαινόμενου όπως ισχύει στην γλώσσα μας.

Πελλάνα η βασιλίδα πόλις, Πήλιον το χωμάτινο βουνό, επειδή δεν είναι βραχώδες. Πελαργός το πουλί που συχνάζει στους λασπωμένους αγρούς. Πέλαγος, πεδινή περιοχή που κατακλύσθηκε από νερά και έγινε λασπώδης. Πέλοψ εκείνος που το χρώμα των ματιών του μοιάζει με το χρώμα του πηλού. Πέλμα, το μέρος του σώματος που είναι συνεχώς λερωμένο με λάσπη. Είναι αρκετά απλό άλλα τόσο αληθινό. Οι άνθρωποι χωρίς υποδήματα, ήταν αναγκασμένοι να περπατούν μέσα σε λασπώδη εδάφη και είναι φυσικό, τα πόδια τους να ήταν μονίμως με λάσπη.

Στην γλώσσα μας είναι διακριτός ο ρόλος των συμφώνων και των φωνηέντων.
Τα φωνήεντα υπάρχουν για να δώσουν ηχητική ένταση στην συλλαβή, να καθορίσουν το χρόνο της εκπομπής (μακρά, βραχέα, δίχρονα), και να εκφράσουν συναισθήματα. Τα σύμφωνα υπάρχουν για να αποδώσουν με ηχητικό τρόπο δραστηριότητες του περιβάλλοντος, θα λέγαμε αποδίδουν με συντομία ή συμβολίζουν γεγονότα. Ανάλογα με το τμήμα των φωνητικών οργάνων που χρησιμοποιούμε για την προφορά τους κατατάσσονται σε οδοντικά, ουρανικά, χειλικά, υγρά, ένρινα και διπλά.

Είναι φανερό με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο πώς το Ρ π.χ. αποδίδει την ροή, δηλαδή, μιμείται σε επίπεδο αναπαραγωγής τον θόρυβο που κάνει ένα ρυάκι.
Αυτό συμβαίνει με μεμονωμένα σύμφωνα ή και συνδυασμό περισσοτέρων, ποιος θα αμφισβητήσει πώς το γκρ δηλώνει αγριότητα, το μπρ κρύο, και το πλ παφλασμό.
Και σε αυτό το σημείο αρχίζει η μαγική ερμηνεία της ονομασίας των πρόγονων μας Πελασγών.

Στο λεξικό η λέξη Πελασγοί ορίζει τους μακρινούς μας προγόνους σημαίνει δηλαδή, το φύλο εκείνο που κατοικούσε στην ευρύτερη περιοχή ης ηπειρωτικής Ελλάδος αλλά και στο Αιγαίο πριν πλημμυρίσει..

Πώς ονομάζουμε σήμερα έναν άνθρωπο που κατοικεί σε ορεινή περιοχή;

Η απάντηση είναι χωρίς κανένα ενδοιασμό «Βουνήσιος».
Είναι παραδεκτό από όλους ότι η ονομασία είναι επίθετο που προσδιορίζει το ουσιαστικό ανάλογα, με διάφορες ιδιότητές, και συνήθειες του.

Επειδή λοιπόν διαβιούσαν σε πεδινούς τόπους με κύριο χαρακτηριστικό τον πηλό οι άνθρωποι ονομάσθηκαν «Πελασγοι». Δηλαδή κάτοικοι της λασπώδους γης.
Αντιθέτως, όσοι διαβιούσαν σε ορεινότερα μέρη, σε υψώματα είχαν διαφορετικό προσδιορισμό. Ονομάζονταν «Καύκωνες».

Καύκαλο, καυκί είναι λέξεις που στις μέρες μας αποδίδουν εννοιολογικά , ένα σχετικά υψηλό και συνάμα καθαρό τόπο με λίγη βλάστηση. Άλλο ένα ιδανικό μέρος για να εγκατασταθεί ο άνθρωπος, ούτως ώστε να μην αντιμετωπίζει κινδύνους από τα άγρια ζώα, που κυκλοφορούν σε δασώδεις «απάτητες» εκτάσεις.

« Άτλας γίνεται βασιλεύς πρώτος εν τη καλουμένη νύν Αρκαδία, ώκει δε περί το λεγόμενον Καυκώνιον όρος. Τούτω θυγατέρες ήσαν επτά αι νύν εν ουρανώ κατηστερίσθαι λεγόμεναι Πλειάδες επίκλησιν, ών μίαν μεν Ηλέκτραν Ζεύς γαμεί και γεννά παιδας εξ αυτής Ίασον και Δάρδανον. Ίασος μεν ούν ημίθεος μένει. Δαρδανος δε άγεται γυναίκα Χρυσήν Πάλλαντος θυγατέρα. Έξ ής αυτώ γίγνονται παίδες Ιδαίος και Δείμας. Ούτοι τέως μεν εν Αρκαδία παραλαβόντες την Άτλαντος δυναστείαν εβασίλευον. Έπειτα κατακλυσμού γενομένου μεγάλου περί την Αρκαδίαν τα μεν πεδία εξελιμνώθη και πολλού χρόνου γεωργείσθαι αδύνατα ήν. Οι δε άνθρωποι (ώκουν γαρ ανα τα όρη γλισχρώς ποριζόμενοι τας τροφάς)συμφρονήσαντες ως ούχ ικανή βόσκειν ‘εσται πάντας η περιούσα γή νέμονται σφάς αυτούς διχή. Και αυτών οί μεν εν Αρκαδία υπομένουσι βασιλέα καταστήσαντα Δείμαντα τον Δαρδάνου. Οί δε λοιποί απανίστανται Πελοποννήσου στόλω μεγάλω.»

Συν. Διονύσιος Αλικαρνασευς.

Ετυμολογία για τους Λέλεγες, πιθανόν εκ του ρήματος Λεύω, λευ=λαας, οι κάτοικοι πετρώδους γης. Καθώς επίσης και Βάσις+λευ+ς , η στήριξη και εξουσία των κατοίκων της πέτρας, για να θυμηθούμε εδώ τον μύθο περί δημιουργίας των ανθρώπων, καθώς ο Δευκαλίων και η Πείρα πετούσαν λίθους και γεννιόνταν άνθρωποι.

Και σήμερα ακόμη κυτταρικές μνήμες οδηγούν το μυαλό μερικών σε παρόμοιους συνειρμούς και μιλώ για μια γωνιά πέτρινη της Ελλάδας που κρύβει μέσα της όλη την ιστορία της δημιουργίας την Μάνη.

«Νινόη: η εν Καρία Αφροδισιάς οικισθείσα υπό Πελασγών Λελέγων, διό και εκλήθη Λελέγων πόλις, μετά δε Μεγάλη πόλις, είτα από Νίνου Νινόη, εθνικόν αυτής Νινοήτης».
Σούδα

Στην παλαιά διαθήκη στο κεφάλαιο της «Γένεσης», δηλαδή μπροστά στα μάτια μας αναφέρεται ο τρόπος της δημιουργίας του ανθρώπου. Καταγράφεται απλοϊκά, πώς ο θεός για να φτιάξει τον άνθρωπο χρησιμοποίησε χώμα και νερό, με τα οποία έκανε «πηλό». Έχει μεγάλη σημασία αυτή η αναφορά, διότι θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιήσει, ξύλο, ή πέτρα, ή οτιδήποτε άλλο. Δεν το έκανε όμως αν και δημιουργός χρησιμοποίησε «πηλό», και πρόσθεσε τα απαραίτητα «θεϊκά» υλικά για να δώσει στο δημιούργημα του την ανωτερότητα που επιθυμούσε.

Η βίβλος λοιπόν με την μορφή του παραβολικού μας δηλώνει την πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα είναι πώς ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο «Πελασγό».
Στην συνέχεια του έδωσε την εντολή κατεύθυνση «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και κατακυριεύσατε την γήν», το οποίο φυσικά εφαρμόσθηκε.
«Το τε γάρ των Πελασγών ήν φύλον και των Καυκώνων και Λελέγων. Είρηται δ΄ότι πολλαχού της Ευρώπης το παλαιόν ετύγχανε πλανώμενα».
Στράβων 12 8

Μετά την δημιουργία, ανέλαβε την συνέχεια η εξέλιξη. Ακολουθούν μετακινήσεις, αλλά και διαφοροποιήσεις, σε σχέση με ονομασίες, χαρακτηριστικά, αλλά και το σημαντικότερο την γλώσσα. Οι περιβαλλοντολογικοί παράγοντες, συνεισφέρουν σε αυτές τις διαφοροποιήσεις, αλλά και πλήθος άλλων συνθηκών είναι δυνατόν να επηρέασε την διαμόρφωση μας, μέχρι το σημερινό μοντέλο.

«Και όρα φύλα Πελασγών. Αξιόλογον γαρ πλήθος δηλοί. Ού γαρ φύλον έφη, αλλά φύλα πληθυντικώς. Μέγα δε έθνος οι Πελασγοί κατά τον Γεωγράφον, όπερ και είς πλάτος αποδεικνύει αυτός. Πλανήται δε ήσαν και σποράδες πανταχού της γής. Ως και εν τοις του Περιηγητού κείται. Φησίν γουν αυτός ο Γεωγράφος και, ότι πλανήτες οι Λέλεγες, ως και οί Πελασγοί και οι Καυκωνες πολλαχού της Ευρώπης το παλαιόν πλανώμενοι, και Πελασγικόν δε πεδίον ιστορεί εν Λαρίσση τη Θετταλική.»
Ευστάθιος 1 560 19

«Η γυνή αύτη της νυν Ελλάδος, πρότερον δε Πελασγίης καλεομένης της αυτής ταύτης.»
Ηρόδοτος 2 56

Ο Ησίοδος, στο σωζόμενο έργο του ΑΣΠΙΣ, αναφέρει ονόματα Λαπιθών και Κενταύρων, στίχοι 178-190:
Πιό μέσα η μάχη Λαπιθών των μακροκονταράτων
Καινέα άνακτα, Δρύαλου μαζί του Πειριθόου
Οπλέα και Εξάδιο και Φάληρο και Πρόλοχο,
και Μόψο γιο του Άμπυα και Τιταρίσιο του Άρη,
και το Θησέα του Αιγέα, όμοιο των θεώνε

Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Κένταυροι έπαθαν μεγάλη ζημία και ο Θησεύς τούς οδήγησε από τα αρχαία πηλιορείτικα εδάφη τους, όπου κυνηγούσαν, στη χώρα των Αιθίκων, κοντά στο όρος Πίνδος. Δεν ήταν όμως εύκολο να υποτάξει τούς Κενταύρους, οι οποίοι είχαν ήδη φιλονικήσει για το βασίλειο του Ιξίονα με τον Πειριθου και πού τώρα, ανασυγκροτώντας τις δυνάμεις τους εισέβαλαν στο έδαφος των Λαπιθων. Αιφνιδίασαν και κατάσφαξαν τον κύριο στρατό των Λαπιθων και όταν οι επιζήσαντες κατέφυγαν στη Φολόη της Ήλιδας, οι εκδικητικοί Κένταυροι τούς εξεδίωξαν και μετέτρεψαν τη Φολόη σε δικό τους ληστρικό οχυρό.

Τελικά οι Λαπιθες εγκαταστάθηκαν στο Μαλέα.
«Αυθις δε εκείθεν ορμηθείς Αιγιμίω βασιλει Δωριέων συνεμμάχησε. Λάπιθαι γαρ περί γης όρων επολέμουν αυτώ Κορωνου στρατηγούντος, ο δε πολιορκούμενος επεκαλέσατο τον Ηρακλέα βοηθόν επί μέρη της γής. Βοηθήσας δε Ηρακλής απέκτεινε Κόρωνον μετά και άλλων, και την γήν άπασαν παρέδωκε ελευθέραν αυτώ. Απέκτεινε δε και Λαογόραν μετά των τέκνων».
Απολλοδωρος βιβλιοθηκη 2 154



Φυσικά ζητώ την επιείκεια του αναγνώστη για τα παραπάνω τα οποία δεν έχουν ιδιότητες επιστημονικής διατριβής, διέπονται όμως από πάθος για γνωση της αλήθειας και μπορεί να προκαλέσουν έρεισμα για περαιτέρω έρευνες που θ αποδείξουν πολύ περισσότερα.

Οι ετυμολογικές αιτιολογήσεις από το «Λεξικό της αρχαίας Ελληνικής γλώσσης»
Του Ιωάννη Σταματάκου εκδόσεις Δεδεμαδη,

Παράρτημα.


Αιγίς = η προστασία Αιγαίον = το προστατευμένο

Προϊστορικά φύλλα στην περιοχή της Αιγηίδας

1. Πελασγοί
2. Αρκάδες
3. Πέλοπες
4. Ταινάριοι
5. Καλαβροί
6. Τελχίνες
7. Κουρητες
8. Έλλοπες
9. Δρύοπες
10. Μέροπες
11. Κάρες
12. Λέλεγες
13. Δάρδανοι
14. Έλληνες
Αχαιοί
Αιολείς
Δωριείς
Μινύες
Ίωνες
Γραικοί
Θράκες
Φοίνικες
Ετεοκρήτες
Ιλλυριοί
Ηπειρώτες
Μολλοσοι
Σελλοί
Αίμονες
Δόλοπες
Μακοί
Ηδονοί
Μακηδονοί (Μακεδόνες)

_________________
Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»


Top
 Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post a new topicPost a reply Page 1 of 1   [ 8 posts ]


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
suspicion-preferred