raimon wrote:
ο ιερέας όσο αμαρτωλός και αν είναι, και εγκληματίας να είναι, μοιχός και πόρνος να είναι,
φιλάργυρος και καταχραστής να είναι,τα μυστήρια του
είναι....εγκυρότατα!......
τα μυστήρια του Θεού δεν εξαρτώνται από την αγιοσύνη του καθενός ιερέως,
για της αμαρτίες του θα δόση λόγο εν ήμερα κρίσεως όπως θα δώσουμε όλοι μας.
Αυτό το λένε οι παπάδες, τον Θεό δεν τον ρώτησαν διότι δεν πιστεύουν σε αυτόν, όπως οι συνάδελφοί τους οι φαρισαίοι. Και αυτοί το ίδιο ισχυρίζονταν, τι έχουν την θεία χάρη, άραγε ποιος αφελής θα τους πίστευε σήμερα;
Εμείς λοιπόν αν κατηγορούμε αυτούς που σταύρωσαν τον Κύριο και γνωρίζουμε οτι εισακοή δεν είχαν, πως μπορούμε να δίνουμε άφεση στους σημερινούς φαρισαίους;
Και ενώ θα έπρεπε να διδαχθούμε απο την Καινή Διαθήκη και ιδιαιτέρως απο τις επιστολές προς τις 7 εκκλησίες του Ιωάννη εκ Πάτμου, που περιγράφουν το ποιόν των ιερωμένων, εμείς κωφεύουμε και αφήνουμε όλους αυτούς να συσκοτίζουν το πνεύμα μας και να μας αποτρέπουν ακόμα και από το να τους ελέγχουμε.
Μπορεί η Αλήθεια να σοκάρει, αλλά δεν αλλοιώνεται και υπερισχύει του ψεύδους.
Φίλε raimon, δεν καταργώ με τα λόγια μου την αναγκαιότητα της υπάρξεως ιερέων, όμως δεν μπορούμε να μιλάμε για τα μυστήρια του ουρανού, ούτε να παίρνουμε το μέρος μιας κάστας σάπιων υποκειμένων, διότι αυτό υπαγορεύει το δόγμα μας.
Πίστη πρέπει να υπάρχει μόνο προς τον Θεό, όσο για τους ανθρώπους που αυτομοιράζονται την χάρη του Κυρίου και ντύνονται στα μαύρα παριστάνοντας τους Αγίους και με θράσος αυτοαποκαλούνται Παναγιότατοι και Άγιοι, δεν μπορούμε να σκύβουμε το κεφάλι, αλλά να τους βάζουμε στη θέση τους.
Κανένας δεν έχει εξασφαλίσει τον Παράδεισο και οι ιερωμένοι, λόγο της βαρύτητας του "λειτουργήματός" τους είναι δυσκολότερο να περάσουν τις εξετάσεις τους στη γη, σε σχέση με τον μέσο άνθρωπο.
Αν αλήθεια υπάρχει ιερωμένος με τα "χαρίσματα" που μας περιγράφεις, μάλλον κουβαλά μαζί του περισσότερα δαιμόνια, απ' ότι ένας παγανιστής και αν επικαλείται τον Παράκλητο, την πόρτα την βρίσκει κλειστή, διότι μολύνει τον χώρο που στέκεται χειρότερα και από τα σκουλήκια της γης και σε κάθε του επίκληση ο μόνος που τον εισακούει είναι ο πατέρας του ο Εωσφόρος.
Πως λοιπόν έχει την χάρη να λειτουργεί, εφόσον κάθε όσιο και ιερό πρώτος το έχει αποτάξει, όπως ο νονός αποτάσσεται τον Σατανά κατά το Μυστήριο της βάπτισης;
Και όταν ο ιερέας είναι ανάξιος να έχει την χάρη αυτή, τότε ο Παράκλητος μετατρέπει τον οίνο σε αίμα, όχι επειδή ο παπάς Τον επικαλείται, αλλά διότι οι πιστοί από κάτω το ζητάνε και προσεύχονται γι αυτό.
Γι αυτό λοιπόν είπα οτι η πίστη του καθενός μπορεί να φέρει τον Κύριο δίπλα του και ο Κύριος να εκπληρώσει το αίτημα του, αν όμως ο πιστός είναι οκνηρός και δεν προσεύχεται ο ίδιος με ευσέβεια και ταπεινότητα, τότε κανένας παπάς δεν τον σώζει, όσο άξιος ή ανάξιος και να είναι.
Δεν είναι λοιπόν όλοι Παϊσιοι, αλλά ακόμα και ο Παίσιος ζητούσε από τον πιστό την δική του συμμετοχή στην προσευχή προς τον Πανάγαθο, διότι γνώριζε και ο ίδιος ότι δεν δίνεται έλεος χωρίς να το ζητήσει ο αιτούντας αυτό.
Είναι προτιμότερο λοιπόν να μην θεοποιούμε τους πάντες και να έχουμε ιδίαν άποψη βάζοντας την λογική μας να δουλέψει και όχι να δεχόμαστε τα πάντα απριόρη, διότι έτσι δεν πρόκειται να αλλάξουμε τίποτα σε αυτόν τον κόσμο και πόσο μάλλον την φαρισαίζουσα τάξη, που θα πρέπει να ελέγχεται απο τους πιστούς, ώστε να ακολουθεί τον δρόμο του Κυρίου και όχι τη ύλης, διότι καλός ή κακός, πολλοί τους ακολουθούν τυφλά είτε το αξίζουν είτε όχι.
_________________