Σε ανταπόκριση παλαιότερης υπόσχεσής μου και με αφορμή μια δημόσια συζήτηση περί Αγίου Φωτός και μετά από πολλή καθυστέρηση, τελικά κατάφερα να μικροφωτογραφίσω και να μετατρέψω σε ηλεκτρονική μορφή το μικρό μεν αλλά τόσο ωφέλιμο πόνημα του καθηγητή Δημητρίου Κόκκορη. Ας μου επιτραπεί να παραθέσω απόσπασμα από την εισαγωγή.

"Από πρώτων ημερών του Χριστιανισμού υπήρξαν αμφισβητίες και πολέμιοι του Ιησού. Απήλλασσε δαιμονιζόμενους και έλεγαν ότι εν τω ονόματι του Βεελζεβούλ εκβάλλει τα δαιμόνια.
Αποκαθιστούσε ξηρά χέρια και τον εδίωκαν ως παραβάτη νόμων Θεού για την αργία του Σαββάτου.
Ομμάτωνε εκ γενετής τυφλούς και τον κατέκριναν ως αμαρτωλό. Συμπαρίστατο σε δυστυχισμένες γυναίκες και τελώνες και τον συκοφαντούσαν ότι μετά πορνών και τελωνών εσθίει και πίνει.
Ο πατήρ τον απεκάλυπτε ως υιό του αγαπητό και οι άνθρωποι τον εσταύρωσαν ότι εκήρυσσε εαυτόν υιον Θεού.
Διέβαλαν την ανάστασί του και επλήρωσαν δώρα την δεξιά των στρατιωτών για να την αποκρύψουν. Τον αμφισβητούσαν τότε, τον αμφισβητούν και τώρα, Τα θαύματά του τα θεωρούν ως έργα φακίρη και οφθαλμαπάτη ταχυδακτυλουργού.
Δυστυχώς και μεταξύ «ορθοδόξων», υπάρχουν οι «λογικοί». Προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα θαύματά του, τα τότε και τα τώρα, ως εντυπώσεις ευφαντάστων.*
Μια τέτοια πολεμική δέχεται και το υπερφυές θαύμα του Αγίου Φωτός που δίδεται κατά το μεσημέρι του Μ. Σαββάτου και του οποίου εκατομμύρια πιστών - προσκυνητών του Παναγίου Τάφου έχουν προσωπική εμπειρία [...]"