Τελικά μήπως οι καλλιτεχνικές απεικονίσεις δεν υπόκεινται στο σχέδιο υπό ακριβή σχεδιαστική κλίμακα? Μήπως η περιγραφή του αρχαιολογικού ευρήματος στην ακρόπολη δεν είναι ακριβής? ή ακόμα παρερμηνεύεται σκόπιμα? Γιατί επιλέχτηκε το όνομα telescope για το συγκεκριμένο αντικείμενο που είναι καθαρά ελληνικό?
Η τεχνολογία αυτή αναπτύχθηκε τον μεσαίωνα από τους <Ευρωπαίους> ή υπήρχε αρκετά χρόνια πριν τον Χριστό και πιθανότατα από τους Ελληνες?
Ας δούμε μερικά στοιχεία......
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΤΑ ΚΑΤΟΠΤΡΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ
«Ανήκει στη φαντασία του Λουκιανού η καύση των ρωμαϊκών πλοίων από τον Αρχιμήδη, κατά την πολιορκία των Συρακουσών το -212, με τη χρησιμοποίηση κοίλων κατόπτρων», αναφέρουν σε άρθρο τους οι φυσικοί του πανεπιστημίου του αγίου Φραγκίσκου Άλλαν Μιλς και Ρόμπερτ Κριφτ και προσπαθούν να τα στηρίξουν με το επιχείρημα ότι, ο Αρχιμήδης θα χρειάζονταν κάτοπτρο 420 τετραγωνικών μέτρων και απόσταση 50 μέτρων. Αλλά κι αν ακόμη προκαλούσε ανάφλεξη, αυτή θα ήταν βραδύτατη και «θα μπορούσαν να τη σβήσουν τα πληρώματα των πλοίων μ’ έναν κουβά νερό»!
Αυτά ισχυρίζονται οι αμερικανοί επιστήμονες, χωρίς όμως να λαμβάνουν υπόψη τους - μάλλον από άγνοια - τα παρακάτω ατράνταχτα στοιχεία και πραγματικά περιστατικά:
1. Την καύση των ρωμαϊκών πλοίων δεν την αναφέρει μόνο ο Λουκιανός, όπως λένε, αλλά και άλλοι έξη(!) συγγραφείς και ιστορικοί: ο Γαληνός, ο Ευστάθιος, ο Ανθέμιος, ο Δίων ο Κάσιος, ο Τζέτζης και ο Μιχαήλ Ψελλός.
2. Το ότι ο Αρχιμήδης είχε πράγματι ανακαλύψει τις ιδιότητες των κατόπτρων αποδεικνύεται από το βιβλίο του γερμανού καθηγητή Χοπ «Ιστορία της Φυσικής», όπου αναφέρεται ότι το 1492 στη Βενετία ο έλληνας καθηγητής Γεώργιος Βάλλας είχε στη βιβλιοθήκη του το βιβλίο του Αρχιμήδη «Κατοπτρικά», που όμως αργότερα χάθηκε (εκλάπη). Εάν, λοιπόν, ο Αρχιμήδης δεν είχε ολοκληρωμένη άποψη για τα κάτοπτρα και δεν ήταν σίγουρος για τις πρακτικές τους εφαρμογές, ουδέποτε θα έγραφε σχετικό σύγγραμμα.
3. Στα 1200 μ.Χ. ο Ιωάννης Ζωναράς ανέφερε ότι ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πρόκλος o Λύκιος ή Διάδοχος τον 5ο μ.Χ. αιώνα, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του Αρχιμήδη κατέκαυσε το στόλο των Θρακών υπό τον Βιταλιανό, που πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη. Θετική άποψη απέναντι στο γεγονός είχε λάβει και ο Ρογήρος Βάκων (Roger Bakon) στα 1250 και ο Buffon στα 1747.
4. Το σπουδαιότερο όμως επιχείρημα ενάντια στις φλυαρίες των δύο παραπάνω αμερικανών φυσικών είναι το πείραμα που πραγματοποίησε στις 6 Νοεμβρίου 1973 στο Σκαραμαγκά, ο έλληνας μηχανικός Ιωάννης Σακκάς με τη βοήθεια του καθηγητή (μαθηματικού) Ε. Σταμάτη όπου, ενώπιον αντιπροσώπων ξένων και ελληνικών Μ.Μ.Ε, χρησιμοποιώντας 70 επίπεδα (σκεφθείτε να ήταν και κοίλα) επίχαλκα κάτοπτρα διαστάσεων 1,70 επί 0,70 μ. έκαψαν από απόσταση 100 μέτρων ομοίωμα ρωμαϊκού πλοίου και ξύλινες βάρκες μέσα στη θάλασσα! Το αποτέλεσμα του πειράματος αυτού ήταν εκπληκτικό γιατί, παρά την επικρατούσα συννεφιά, η ανάφλεξη έγινε μέσα σε δευτερόλεπτα και σε τρία λεπτά όλα είχαν καεί! Η επιτυχία του πειράματος προκάλεσε το ενδιαφέρον όλου του διεθνούς επιστημονικού κόσμου για το μεγάλο φυσικό της αρχαιότητας, τον Αρχιμήδη κι έγραψαν γι’ αυτό εκείνη την εποχή με τίτλο «στ’ αχνάρια του Αρχιμήδη» οι «Τάιμς» της Ν. Υόρκης, το περιοδικό «Τάιμ» και πολλά ευρωπαϊκά έντυπα.
Το πείραμα του Σακκά επαναλήφθηκε το 2005 από τους επιστήμονες του Μ.Ι.Τ με τα ίδια επιτυχή αποτελέσματα. Με 100 επίπεδα χάλκινα κάτοπτρα κατάφεραν και αυτοί να κάψουν σε ελάχιστα λεπτά μια ρωμαϊκή γαλέρα.
Αξίζει να συμπληρώσουμε εδώ ότι η χρησιμοποίηση φακών και κατόπτρων για το άναμμα φωτιάς ήταν γνωστή στους έλληνες από την πανάρχαια εποχή των Ορφικών, τελειοποιήθηκε σε μέγιστο βαθμό από τον Αρχιμήδη και βρήκε πλήρη πρακτική εφαρμογή στο κάψιμο του ρωμαϊκού στόλου του ρωμαίου Μάρκελλου, που είχε πολιορκήσει τις Συρακούσες από το -215 ως το -212.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Εκπληκτικό αρχαιoλογικό εύρημα.Προσωπογραφία-μινιατούρα του Μ.Αλεξάνδρου σε ημιπολύτιμο λίθο του 1.2 εκατοστών!!!
(σ.σ.Βισάλτης:Τελικά αυτοί οι αρχαίοι είχαν μάτι...Μπορεί λόγω χαμηλής νοημοσύνης(σε αφθονία είχαν μόνο ο Γαλιλαίος και ο Νεύτωνας) να μην είχαν καταφέρει να κατασκευάσουν τηλεσκόπια και μεγεθυντικούς φακούς,όμως παρ' όλα αυτά και δια γυμνού οφθαλμού, κάποιος κατασκεύασε μια πρωσοπογραφία με εξωφρενικές λεπτομέρειες επάνω σε λίθο του ενός εκατοστού(!!),ενώ ένας άλλος χάραξε ένα κείμενο 5000 λέξεων(!!) με γράμματα των 2 τετραγωνικών χιλιοστών επάνω στον υπολογιστή των Αντικυθήρων,την ίδια ώρα που Ίππαρχος παρατηρούσε την γέννηση ενός νέου αστέρα στον αστερισμό του Σκορπιού,και ο τυφλός Όμηρος περιέγραφε τους δορυφόρους του Άρη, τον Φόβο και το Δείμο(αυτούςπου εμείς ανακαλύψαμε πριν μερικές δεκαετίες με τα υπερσύγχρονα τηλεσκόπια μας).Θα πρέπει επίσης να θεωρήσουμε σίγουρο 100% ότι στην περίπτωση της χάραξης της παρακάτω προσωπογραφίας στον ενός εκατοστού λίθο,και την χάραξη του κειμένου στον υπολογιστή των Αντικυθήρων, τα εργαλεία που χρησιμοποίηθηκαν ,ήταν βαριοπούλα και καλέμι...)
Ένα σπανιας ομορφιάς και αρχαιολογικής αξίας πορτραίτο -μινιατούρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου,ήρθε στο φως πριν λίγες εβδομάδες,κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο Ισραήλ.Έιναι χαραγμένο σε ημιπολύτιμο λίθο,πιθανόν κορνεόλιο,και δεν ξεπερνάει τα 1.2 εκατοστά.Υπολογίστηκε ότι κατασκεύστηκε πριν 2.300 χρόνια,πιθανόν μετά το θάνατο του Μακεδόνα βασιλιά,το 323 π.Χ.Το μικροσκοπικό αυτό τεχνούργημα ανακάλυψε ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον,το οποίο πραγματοποιεί τις ανασκαφές,στα ερείπια ενός κτιρίου στην πόλη Τελ Ντορ,που αποτελούσε ένα σημαντικό μεσογειακό λιμάνι κατά την ελληνιστική περίοδο.Η πόλη ,30 χιλιόμετρα νότια της Χάιφα,πέρασε στα χέρια του Αλέξάνδρου το 332π.Χ. χωρίς αντίσταση από τους κατοίκους της,και παρέμεινε για δύο αιώνες ένα αξιόλγο κέντρο του ελληνικού πολιτισμού στην περιοχή.Παρά το μικροσκοπικό μέγεθός του,ο καλλιτέχνης του έχει αποδώσει,με πολύ προσοχή,όλα τα χαρακτηριστικά του προσώπου,το οποίο απεικονίζεται από τα αριστερά.<<Υπάρχει ένα διάδημα -κάτι που μοίζει με λευκή πάνινη ταινία τυλιγμένη στο κεφάλη- το οποίουποδηλώνει ότι το πορτραίτο ανήκε σε βασιλιά των ελληνιστικών χρόνων>>αναφέρει η Τσέσικα Νίτσκε,καθηγήτρια αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν, στην Ουάσιγκτον,η οποία αναγνώρισε ότι επρόκειτο για απεικόνιση του Αλεξάνδρου.<<Επίσης στην κάτω δεξιά μεριά του,κάτω από το σπάσιμο διακρίνονται ίχνη ενός ακτινοβόλυ στέμματος.Μόνο οι απεικονίσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου(σπάνια) και των Πτολεμαίων της Αιγύπτου(συχνότερα) φέρουν το ακτινοβόλο στέμμα>>.Ωστόσο τα χαρακτηριστικά δεν ταιριάζαν σε καμιά από τις γνωστές απεικονίσεις Πτολεμαίων,ενώ παρέπεμπαν προς χαρακτηριστικά του Αλεξάνδρου.
Κατά την αρχαιότητα,όπως επισημαίνει η Νίτσκε,αυτό το είδος ημιπολύτιμου λίθου προερχόταν από την έρημο της Αραβίας ή της Αιγύπτου.Πρόκειται για ένα ανεκτιμητο αρχαιολογικό εύρημα,σύμφωνα με τους ειδικούς,όχι μόνο για την ομορφιά του ως έργο τέχνης,άλλα γιατί παρουσιάζει εντυπωσιακές λεπτομέρειες στο πρόσωπο του Αλεξάνδρου παρά το μικρό μέγεθος του.Επιπλέον, πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα πορτραίτα του Μακεδόνα βασιλιά,το οποίο αποτελεί εύρημα ανασκαφών,και δεν έχει εμφανιστεί από μη ελεγχόμενη πηγή,κατά συνέπεια δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η αυθεντικότητά του.
Πληροφορίες από το περιοδικό" Τρίτο Μάτι"
Θραύσμα αγγείου που χρονολογείται τον 5ο αιώνα π.Χ.
